Een acteerspel met 9 kringteksten en 9 × 9 spraakteksten. De spelregels worden door de spelers ontworpen, voor een door hen gewenste praktijk.
KRINGEN
SPRAKEN
K R I N G E N
__________________________________________________
Voor een traag tempo. Deels besloten. Als vier ramen op het westen.
Bijvoorbeeld op een heuvel. Voor een doorlopende. Bijvoorbeeld aan een rivier. Voor een feestmaal.
Als een veranda. Kleiner. Deels gebonden. Als een portaal. Naast een treinstation bijvoorbeeld. Voor een fuga. Gevuld met gummipoppen. Gevuld met huishonden.
Gevuld met afschuw. Lager. Naast een kaasfabriek bijvoorbeeld. Naast een ijsfabriek bijvoorbeeld. Mooier. Bijvoorbeeld aan een binnenzee. Deels afschrikwekkend.
Als smeulend as. Deels bezocht. Gemakkelijker. Gevuld met mozaïeken. Als een mascotte. Triester. Deels ongewenst.
Naast een windmolen bijvoorbeeld. Als een pension. Gevuld met achterperspectief. Deels communaal. Als een duiventil. Als een appelboomgaard. Als een patio. Als een fontein. Ouder. Als een voorlopende. Deels ingebeeld. Vochtiger. Bijvoorbeeld onder aan een berg. Deels begroeid. Groter. Gevuld met bedden. Naast een warenhuis bijvoorbeeld. Als een kelder. Gevuld met karperhoofden.
Bijvoorbeeld op een brug. Deels versnipperd. Deels geëigend. Als een cirkel van wilgen. Als een erf. Deels onconventioneel. Deels gesloten. Deels imponerend. Muffer. Strenger. Naast een begraafplaats bijvoorbeeld. Als een dakterras. Als een glazen koepel. Gevuld met perzikpitten.
Gevuld met schilderijen. Gevuld met knipogen. Deels conventioneel. Deels neutraal. Deels onbewoonbaar. Stoffiger. Als een zolder. Deels onberekenbaar. Deels hypocriet. Lelijker. Als een diep water. Deels beschermend. Deels progressief. Moderner. Deels bevredigend.
Gevuld met muizen. Gevuld met voorperspectief. Voor éen accent. Pikanter. Voor zes accenten. Als een rooster. Brutaler. Als een bassin. Voor een limietzoekende. Bijvoorbeeld in een straat.
Bijvoorbeeld op het terrein van de bossen. Voor een schakende. Deels geel. Deels bruin. Deels groen. Als een schotelantenne. Deels schadelijk. Als een parel. Deels schraal. Als een bibliotheek. Voor een herfst. Gevuld met ontrouwe DNA-verwanten. Naakter. Als een film. Deels particulier. Deels kopieerbaar. Deels onaf.
Dan beloven. Veel goeds bijvoorbeeld. Dan verliezen. Wendbaarheid bijvoorbeeld. Dan oproepen. Tederheid bijvoorbeeld.
Volstromen dan. Opstapelen. Problemen bijvoorbeeld.
Dan de schijn wekken. Geïsoleerd te zijn. Niet verdragen. Nee. Geen jaloezieën. Dan breken. Met patronen. Dan weigeren. Mee te lopen. Dan proberen. Overeind te blijven.
Dan trekken. Naar beneden. Treffen dan. Teleurstellen dan. Je jou. Bijvoorbeeld controleren. Stemmingen bijvoorbeeld. Dan genieten. Een naam bijvoorbeeld.
Je jou. Bijvoorbeeld verschuilen. Achter een lemen muur. Dan bieden. Mogelijkheden bijvoorbeeld. Je jou. Bijvoorbeeld benaderen. Nee. Door geen Ibinik. Dan kraken. In de voegen. Afschrikken. Bijvoorbeeld voorbijlopenden. Door veel sieraden. Dan bereid zijn. Bijvoorbeeld te kussen. Op een balkon. Veranderen. Bijvoorbeeld de charme. Van een vertrouwd landschap.
Parasiteren dan. Draaien. Naar het zuidwesten. Vernauwen dan. Kolken dan. Treuren. Bijvoorbeeld zwijgend. Om het kappen van de blauwe spar. Dan compenseren. Voor de decennia dat een rantsoen gold. Dan verkommeren. Hoe contractpartners kunnen verkommeren. Je jou. Bijvoorbeeld sluiten. Hermetisch bijvoorbeeld. Dan uitstralen. Verdienste bijvoorbeeld. Dan dicteren. Een nieuwe methode van denken bijvoorbeeld.
Dan aantrekken. Vuur bijvoorbeeld. Dan wensen. Bijvoorbeeld gestreeld te worden met veren. Dan doorstaan. Bijvoorbeeld een krachtmeting met kalmte.
Dan liggen. Onrustig bijvoorbeeld. Dan beslaan. Drie maten oppervlakte bijvoorbeeld. Niet tolereren. Nee. Geen buren.
Dan branden. Als een lier.
Instorten dan. Tegemoetkomen. Aan een onbenoemde behoefte. Dan verlangen. Gezien te worden. Overleven. Ja. De kaalslag. Dan voldoen. Deels bijvoorbeeld.
Dan trekken. Naar boven. Betoveren dan.
Inspireren dan. Domineren. De horizon. Dan vertegenwoordigen. Zekerheid bijvoorbeeld. Dan bloeien. Via een contract. Gedateerd 1353 bijvoorbeeld. Dan maken. Kennis bijvoorbeeld.
Terwijl rusten. Met stramme lusten. Na wild vertier, na wild gevecht. Na binnenkou. Met lamme leden. Terwijl gevels recht en straten nauw. Terwijl sloepen stil. Na dauw. Met klamme riemen. Mannen matten, vrouwen touwen. Terwijl onderblijfsels gaar gekookt. Met huid, met haar. Na meedogenloze trouw.
Terwijl begraven. Het contract. In een kist. Terwijl strelenden versnipperd. Kinderen vermist. Lippen schroeien. Op de galei. Ondanks verraad. Blussen. Terwijl kralen losjes aan een draad. In de hersenhelften. Traag stijgen, traag dalen. Terwijl kersenbloesems bloeien. Onder glas. Heelt de zon. De wond. De vlinder. Terwijl bevreesd zonder kompas. Een bestemming vinden.
Terwijl het torenspel verteerd. Na woede. Dravend. Het paardetuig geboend. Bloedend. De binnenhuid gezoend. Terwijl onder de pruimenboom. Onder de kruin. Huilend. Zoetheid zoeken. Wij tijdens de middag. Onze verdienste. Overleven op de oever. Terwijl gebroken is. De havenvis.
Terwijl tv kijken op de canapé. Met geplette bananen, met geplette meringues. Tijdens de nacht. Samen sterven. Met de babies. Terwijl overal de ochtend zich wentelt. Terwijl de ganzenverzorgende rechtvaardigheid eist. Met overslaande stem. De kolos. Met gerekte spieren, met gemasseerde klieren. Terwijl links de kraaien en rechts de duiven. Samen schuilen. Met de haaien. Terwijl de rebellerende wisselwerkmensen. Excelleren. Met de piranha's. Terwijl blozend. Blootsvoets. Samen drommen. Met de Johnnies.
Terwijl glijden van de achterplecht. Met de rechtvertegenwoordigende en haar maatpartner. Gehechte verwanten. Hand in hand. Waggelen. Wankelen. Vallen. Verdwijnen.
Terwijl communicatief blijven. Met progressieve componenten, met radicale componenten. Terwijl toelachen. De eeuw. Wachten. Op de karavaan kwijlenden, op de karavaan asfaltrijdenden. Luisteren. Naar marimba's. Terwijl bedrijvigheid. Op koerscontrolerend niveau. Met verroeste weegschalen, met wijn op temperatuur in de kan. Terwijl eten. Pannen pap. Terwijl achten. Vibrerende conventies.
Ginder achter waar gold dat randen brokkelden, dartelden en dolden de reuzenkinderen. Dit was voordat de ster stortte, het hart stolde. Toen verdronken rood de nood paste, verdronken zwart de smart paste. Dit was voordat de mascotte een zaak werd van het fenomeen bewondering, de maten herschreven werden met vibrerende taal, de uitgeslagen tiara's lagen opgestapeld in een hoek van het warenhuis, het goud koper bleek, het regende per brief. Toen gold dat ballen vlogen, de zware huisbok waggelend rende gevuld met geloof in verdovende rechtvaardigheid. Dit was op de vlakte ten oosten. Ginder achter, waar de wind open spel heeft, aan de straat naar het westen, onder de laaghangende wolk in het noorden, waar wat verkregen was via het bloed, kwistig vergoten werd. Hier was het dat wij stonden. Aan de grens. Onze zinnen begoocheld, onze aderen gezwollen. Maar welke ader zou niet zwellen, bij de aanblik van de ochtendaarde.
Zo op het plein voor de muur kennis maken met een dievende. Lief hurken voor de houthaard. Misschien in Tel Aviv. Misschien in Katendrecht. Zo ook aan het brave meisje gehecht zijn. Een vlecht drijft bij pier negen. Misschien in een badpak. Zo kennis maken met een foto. Misschien in een folder.
Zo op de zolder van een molen kennis maken met een uil. Misschien in Zwevegem. In de regen langs het kanaal een rivier graven. Zo kennis maken met een aal. Misschien in Amsterdam. Zo in een kamer op de wallen vlam vatten. Het knallen horen. Het lam zien. Misschien in Central Park. Bij de vijver tussen de tennisballen kwark eten.
Misschien in de duinen. Yummi zijn. Naast de dansvloer wordt het duister. Zo kennis maken met een tuimelende. Misschien in een plas rum. Misschien in Enschede. Een biljartje leggen. Tien over wit. Zo voor de show informeren welke straat het is die naar de schittering voert.
Misschien in Trinidad. Naar suikerriet en calypsozweet geuren. Het bad is heet. Tussen de varen waggelt een pad. Misschien in Florida. Zo uit een schaal met parkieten vla schenken. De favorieten denken na. Misschien in de luwte. Eventjes loom geeuwen en dan opstaan. Zo stroom vatten op de helling.
Misschien op de A1. Zo op het asfalt van het rijspoor kennis maken met een steen. Een been ligt op de nevenstrook. Misschien in Bangladesh. Zo op het terras kennis maken met een fles moeraswater. De junglekat krabt aan haar bles.
Misschien in de negorij. Zo tussen de stallen kennis maken met een huisgeit. De stroppen staan te vermolmen. Misschien tussen de olmen. Misschien in Nederweert. Draaien en wentelen. Zo kennis maken met een wolvejong. De ijzeren long roest. Zo kennis maken met een gladde tong. Misschien op de boulevard. De laatste zijn. Een spreeuw schettert desperaat.
Misschien in de vallei. Zo op het vliegmachineveld kennis maken met het kleuren van het gras. Misschien in Caracas. Misschien op Wimbledon. Zo op het balkon van het thuishuis kennis maken met een vrouw. Een kom barst in de voortuin.
Om te hebben. Plezier om lust. Om te kunnen genieten. Dat is wennen. De wensen van de getemde wind. De lucht en het water. De schoener die uitgevaren is. Ervaren. Zo de kikkers en zo wij. De gracht. Lekkere wandeling. De lust van het zuchten. Ervaren. Voedsel te hebben. Plezier om lust. Om lekker te eten.
Die ene lekkere wandeling. Om de gracht. Die verrukkelijk lekkere ochtendwandeling. Hebben. Kunnen genieten. Dat is wennen. De geluiden horend bij de warmte. De schel die gevallen is. Genieten van het dwalen. Genieten van wij die kunnen genieten. Dat is wennen. Het licht dicht bij onze gezichten. De thee die getrokken is. Om te ervaren. Plezier om lust. Om tijd te kunnen genieten.
Dat is wennen. De tijd die om en om is. De lust die om en om is. Om de gracht. En om en om. Genieten van het meelopen. De hand op de huid van de rug. De rots die geërodeerd is. Om en om. Genieten van de schaduw. Om en om. Genieten van het kolken. Ervaren. Zo de schuimkoppen en zo wij. Lust hebben en kunnen genieten. Dat is wennen.
De aderlating.De dampende daken. De lekkere wandelingen. Verrukkelijk om de gracht. En om en om en om. Dat is genoeg. Dat is zwijgen. Dat is de lust van de lekkere middagwandeling. Dat is genieten. Plezier om lust. Om verrukkelijk te eten. Genieten van het ene tedere toetje. Genieten van het andere tedere toetje. Genieten van de maan. Bij de schijn. Lekkere avondwandeling.
Dan ook verrukkelijk zakelijk. Het boek dat geopend is op bladzijde vierenveertig. Het goud dat verpulverd is. Dat is wennen. Genieten en ervaren. En plezier. En wij lekker wandelen. Genoeg te genieten. Zo de linden en zo wij. Om en om en om. De grachten. Verrukkelijk te wandelen. Te zijn en te ervaren. Het bed dat verschoond is. Te ervaren en te hebben. Groot plezier en grote lust.
Groen is de jungle aan de rand van de binnenzee. Groet de evenaar. Prepareer de tenten. Het kwik stijgt. Prepareer het zinken dak. Vannacht blijven wij. Morgen blijven wij. Deze week. Of een jaar of meer. Kijk naar de binnenzee. Kijk naar het jongetje met de mooie botten. Wij blijven. Prepareer het teer. Wij brengen dit terrein in kaart. Lopend als het moet. Rennend als het moet. Een stap naar voren. Een stap opzij. De adem getemd door een lied. De tranen opgelost in zweetdruppels. De binnenzee ligt rimpelloos. Wij blijven. Prepareer de kano's. Prepareer de netten. Kijk naar de karpers. Kijk naar het meisje met de mooie botten. Wij blijven. Kilo's leveren onze netten aan. He een papagaai. He een kolibrie. Juist! De meridianen groeten ons. Vestaan wij deze taal? Staan de riemen strak? Rare entiteiten. Cijfers en letters. Rare entiteiten. Getallen en woorden. Ruik de nood. Het zink schittert. Scherp de harpoen. Het nikkel schittert. Daal af langs de nullijn. Het ijzer schittert. Graai naar de kolibrie. Het lood schittert. Was de jungle. Het stikstof schittert. Beklim communale posties. Het waterstof schittert. Spoor miniatuurgrotten op. Het natrium schittert. Kijk naar onze buitenpartners. Het uranium schittert. Ja inspireer gerechtigde acties. Draai hoofden. Een stap naar voren. Een stap opzij. Door de jungle. Vasthouden. Laat de slippen van de evenaar niet glippen. De nood loert. De beschermende waakt. De blauwe ogen boren als nooit tevoren. Ooit waren ze grijs en zacht. Dat bracht rijpe appels. De volle lippen kwijlen. Ooit waren ze leeg en gemakkelijk. Dat wekte grote droogte op. Het verraderlijke bloeit nog. Onder en boven en temidden van ons krioelt het. Waren wij geen zaaimensen? Waren wij geen oogstmensen? Waren wij niet gelukkig? Stonden onze geboortebedden niet onwankelbaar geklonken aan gouden ankers? Ja vertel van onze geschiedenissen. Hoe wij bewegen en bewogen worden. Hoe wij verder moeten. Nu water aarde is. Nu lucht doorkruist wordt door routes. De zuidpool is de zuidpool en de noordpool is de noordpool. Maar waar is de westpool en waar is de oostpool? Tot onze vrees geheeld is brengen wij in kaart. Onze proviandzakken zwaar met de schitterendste woestijnrozen. Schitterend als calcium schittert. Schitterend als zout schittert. Schitterend als nootmuskaat schittert. Schitterend als peper schittert. Schitterend als rijst schittert. Schitterend als papaver schittert. Schitterend als amandel schittert. Schitterend als celium schittert. Vertrap lianenlang het jungleweefsel. Kom! Een stap naar voren. Een stap opzij. Kom! Groet de meridianen. Met egards gereserveerd voor alles wat groot is. Gestoken in kleding zonder geheugen. Breek de zegels. Trakteer krenten en rozijnen. Vandaag is het feest. Het kwik stijgt. Breek de zegels. Trakteer water en wijn. Vandaag is overvloed actueel. De jungle lokt. Alle charmes zijn op ons gericht. Wij laten ons inpalmen. Vandaag vibreert. Alle vrees is geweken. Onze expeditie slaagt. Nu het vuur nog steeds gloeit. In onze harten. In onze blikken. Versier de veranda's. Prepareer de lampions. Kijk naar de binnenzee. Kijk naar het jongetje met de mooie botten. Hoe glimt zijn huid. Zeevarendenbloed stroomt door zijn aderen. Zeevarendenbloed en eilandhoning. Maak kennis met de voorbeeldvrouw. Acht haar met geschenken. Zie haar als de aarde die ons voedt. Het volgroeide evenwicht. Kalm en rond. Als de wil die ons hier bracht. O dat wij haar niet slechts in visioenen mochten zoenen. Wij zouden geborgen zijn. Kijk naar haar. Wij blijven. Prepareer het papier. Scherp het grafiet. Wij brengen dit terrein in kaart. Prepareer het inkttablet. Prepareer het speciale bestand. Kijk naar de karpers. Kijk naar het meisje met de mooie botten. Hoe glimt haar huid. Eilandhoning stroomt door haar aderen. Eilandhoning en zeevarendenbloed. Maak kennis met de voorbeeldman. Acht hem met geschenken. Zie hem als de aarde die ons voedt. Het volgroeide evenwicht. Kalm en rond. Als de wil die ons hier bracht. O dat wij hem niet slechts in visioenen mochten zoenen. Wij zouden geborgen zijn. Kijk naar hem. Wij blijven. Prepareer de matten. Wij brengen dit terrein in kaart. Slapend als het moet. De ogen geopend op het groen. De ogen geopend op de binnenzee. He mooie papagaai. He mooie kolibrie. Juist! De meridianen groeten ons. Versta deze taal!
Vereist zijn winderige vlaktes. Vereist zijn klare watervallen. Vereist zijn lege sporen. Vereist zijn moderne temperaturen. In het grind. Onder de plataan. In het veld. Achter de heg. In de hoogte. In de buitenkou. Wij zullen ons blootstellen aan deze storm. Wij zullen onze gevoeligheid voor vulkanen onder controle krijgen. Wij zullen sterren blijken.
Vereist zijn vergeelde juichbrieven. Vereist is klaterend applaus. Het concertlokaal wordt verbouwd. De balie wordt gesloten. De maat wordt vernieuwd. Het schilderij wordt afgedekt. Er wordt gefloten. Wij zullen ons blootstellen aan deze camera's.
Vereist zijn heldere bakens. Vereist zijn geteerde touwen. Vereist zijn ronkende motoren. In de roef. Op de kade. De brulboei wordt geconfisceerd. Het dek wordt geschrobd. De patrijspoort wordt geblindeerd. Er wordt gekapseisd. Er wordt gehoosd. Wij zullen ons blootstellen aan deze koerscontrolerende. Wij zullen onze gevoeligheid voor deining onder controle krijgen. Wij zullen de zeven mijlen zeilen die ons scheiden van de polynesische nacht.
Vereist zijn waterharde vitamines. Vereist zijn versterkte hormonen. Vereist is gecatalogiseerd DNA. Vereist is geurige lavendelzeep. In het membraan. Onder de hiel. Er wordt gewassen.
Vereist zijn gemasseerde leden. Vereist zijn onvindbare blindgangers. Vereist zijn passieve identiteiten. Vereist zijn aanreikende tempo's. De radar wordt in gebruik gesteld. Het vilt wordt gestoomd. In het lavet. Het gevecht wordt belet. De straaljagende wordt bemind. De satelliet wordt gelanceerd. De regressie wordt waargenomen. Er wordt geknikt. Er wordt geschoten. Wij zullen ons blootstellen aan deze straling. Wij zullen de krampen in onze vuisten onder controle krijgen.
Vereist zijn gepeperde uitspraken. Vereist zijn verse verslagen. Vereist is zoete wraak. Tijdens het koken. De walnoot wordt gebroken. De weegschaal wordt geijkt. De bootrat wordt geplet. Met het menu. De etende wordt gekeurd. De warenverzorgende wordt toegelachen. Er wordt gedronken. Er wordt verteerd. Er wordt gelikt. Er wordt geslikt. Er wordt gehuild. Wij zullen onze buiken blussen met ochtendtrillingen.
Vereist zijn vluchtige aanrakingen. Vereist zijn onbegonnen inventarisaties. Vereist is impotent rondscharrelen. De verwantschap wordt verraden. In het bed. Tijdens het kabaal. De opium wordt geveild. Er wordt gefilosofeerd. Er wordt getart. Wij zullen ons blootstellen aan de 167 bezoekenden. Wij zullen onze gevoeligheid voor visioenen onder controle krijgen. Wij zullen bloeiend schraal zijn en schraal bloeiend zijn. Wij zullen onze voorverwanten tot rust laten komen op een bed van dennenaalden.
Mysterieuzer. Of dan adem. Of kometische kennis. Of dan alles mono. Of vliegen met balgetallen.
Logischer ook. Of dan metalen. Of dan neutrale paraparasiterenden. Of dan majokafskiskikennisoverdragenden en wakopskiskikennisoverdragenden, die volgens de methode-quinti wisselwerken. Of Jaspur die met ons onze thuisstraat bewoont en die een dandy met een dofstojeskiëgo is. Of Nitze in de kleding van een frivoolse spookverschijning. Of ook de oudere Marrilin hoe zij in kaart is gebracht op een schilderij van Kijktai. Met haar wilde sinusbewegingen. En met haar gecalculeerde overgewicht. En met haar begoochelende ontgoocheling. En met in haar lendelappen getallen gegraveerd die zeemleerder zijn dan cijfers, die eventjes mysterieus het lakenkraken notuleren. En die onnavolgbaarder calculeren dan de muziekpraktijk van een trendy zweefvliegende zonder hoogtevrees, die ter beschutting een stal met everzwijnenergie in onderhuur heeft van de vliegkring.
Labieler ook. Of dan zweefruiken. Of dan baaikikikikkerduikenden, die muzikale bijstand verlenen. En die het patiogoochelen onnavolgbaar maken door mystieke jamaccakrachten aan te wenden. En die gegevens op een vluchtiger manier vastzetten, dan een trapezeïnstallerende met hoogtevrees zwetend is. En volgens een feillozer methode, dan een labiele boogschietende op de rand van het ravijn breekbaar en magisch is. En die ook zwevender omhoog en omlaag tuimelen, of dan de manier waarop de breekzwemmende in de etalage van het waterschap omhoog en omlaag tuimelt. Of dan de manier waarop het goochemmeisje en het goochemjongetje de mysterieuze balgetallen, die maken dat morgen vandaag is en die maken dat nu meteen is, omhoog en omlaag doen tuimelen. Krachten dus die even ongrijpbaar zijn als de krachten, die of maken dat alles wat van hem is van haar is, of die maken dat alles wat van haar is van hem is. Of ook wat van ons is van hun is en wat van hun is van ons is.
Opener dus. Of dan goochelvrijheid. Of dan ravijnmystiek. Of dan osgetallen. Of eventjes een dromerig dansduwtje wisselen. Of naar links en naar rechts drammerig grappentappen. Of borg staan voor de waterschade, en met de premiejagende mopperen omdat de geëtaleerden met wendbaarheidsfactor 1 vandaag overal en alles van binnen naar buiten wentelen. En mythischer zijn dan een weegschaal die staat te verroesten, omdat de nieuwe instantwelstand het geluk brengt. En omdat iedere wispelturige wensdroom magische nevensporen heeft. En omdat wispelturigheid tuimelen in de ban van ongrijpbare krachten is. En omdat het vandaag de allesdievenden zijn, die met hun terreinkaarten zorgdragen voor de pikanten en de flauwen. En die met hun nieuwe gegevens gerechtigen, dat de spookrijdende minder noodnuttig is dan een recept voor vibrerende mosterd. En die met hun riemtassen naar links en naar rechts breekruggen slaan.
Magischer ook. Of dan Pradess. Of dan het mysterie van de volle ragebollen die gevuld zijn met getalloze zonjaren. Of dan maandaggetallen met wendbaarheidsfactor 2. Of vrijdagcalculaties. Of aanspreekbaar mos in het mythische bos gezien vanuit de trein. Of goochelende lendevechtenden die liegend liggen met wispelturige lefkakkenden.
En wij spreken uit, genetische en mysterieuze goochelgetallen bedriegen, spreken wij uit. En vandaliserenden grieven naar links en naar rechts meer dan ons lief is, spreken wij uit. En overal en alles besluipen ze, spreken wij uit. En de kringkippenren kiepert. En het breedbekwezen lacht tuimelend ha. En overal krioelen bizarre getallen met wendbaarheidsfactor 3 die wendbaarder zijn, of dan warenhuizen. Of dan de weekeindgetitelden met goocheltailles, die bij het krieken van de maand de snelgoochelende in hun kielzog nemen. En die bij het krieken van de eeuw vlietender zijn dan de kolkende wispelturige. En die naar links en naar rechts breekbaarder zijn dan de getallentrapschattenden, die ondanks getalenteerde wendbaarheidsfactor 4 het gesprek met de iele gevechtsgoochelschietende beëindigen. En die ondanks de bijval van de gerecupereerde cirkelfietsenden met gevijlde remmen, die met onnavolgbare energie in de katoenen goochelheupen alles tot een noodnuttige consensus koersen, vrolijk zijn. En die dus omdat ze in onze hoeden passen onze mascottes zijn.
S P R A K E N
de monologen
__________________________________________________
akasif
Woon ik. Beslotener dan een kringspraak. Toegankelijker dan een eenzijdige. Zwaarder dan een bries. Lichter dan een contrabas. Glooiender dan een ovenkoek. Vlakker dan een heuvel. Weelderiger dan een noordrots. Dorrer dan een katoenveld. Breder dan een spoor. Nauwer dan een strand. Kouder dan een mascotte. Warmer dan een afschuw. Kleiner dan een woord. Groter dan een letter.
Heeft mijn thuishuis. Vier ramen op het westen.
Is mijn voorbeeld. Een heuvel.
Treft mij. Een doorlopende.
Is mijn voorbeeld. Een rivier.
Treft mij. Een feestmaal.
Heeft mijn thuishuis. Een veranda.
Ben ik. Klein en zwaar en harig.
Woon ik. Gebondener dan een zwevende. Losser dan een riem. Onbeschermder dan een uitzondering. Gekoesterder dan een vrees. Luchtiger dan een yam. Aardser dan een bliksemschicht. Gezochter dan een schitterende. Gemedener dan een talent. Vluchtiger dan een geboorterecht. Duurzamer dan een zandkasteel.
Heeft mijn thuishuis. Een portaal.
Roept mij. De trein.
Treft mij. Een fuga.
Ben ik. Benoemd. Akasif Ocacura. Veelvoudig via mijn gummipoppen.
Ben ik. Benoemd. Akasif Ocacura. Veelvoudig via mijn huishonden.
Je breekt met patronen. Je weigert mee te lopen. Je probeert overeind te blijven. Je trekt naar beneden. Je treft. Je stelt teleur. Je vergelijkt je gegevens. Je geniet de overgave.
Je hebt lol achter een lemen muur. Je biedt kleding. Je laat je door geen Ibinik strelen.
Je kraakt in je voegen. Je schrikt door veel sieraden spreekpartners af. Je bent bereid te slapen op een balkon. Je verandert de kleur van een vertrouwd landschap. Je parasiteert. Draait naar het zuidwesten. Je vernauwt. Je kolkt. Treurt bij tussenpozen om het kappen van de blauwe spar. Compenseert de decennia dat een rantsoen gold. Je verkommert hoe contractpartners kunnen verkommeren. Je verdwijnt spoorloos.
Je straalt smartvrees uit. Je dicteert een nieuwe methode van het benoemen. Je trekt passie aan. Je wenst gezuiverd te worden met zout. Je doorstaat een val met gemak. Je ligt braaf. Je beslaat drie maten hoogte. Je tolereert geen buren. Je brandt als een lier.
Je stort in. Komt tegemoet aan een onbenoemde behoefte.
Je verlangt te worden gezien. Overleeft de kaalslag. Je voldoet kwantitatief.
Je trekt naar boven. Je betovert. Je inspireert. Domineert de horizon.
Je vertegenwoordigt het kwaad. Je bloeit via een contract gedateerd 1212. Je maakt overbodig.
Ik ben Akasif Razanzib. Ik leef in een luchtkasteel. Mijn kasteel is opgetrokken met nostalgische componenten. Ik leef rustig, want mijn gevecht was wild. Dat verhoudt zich met mijn geheugen. Mijn geheugen is meedogenloos. Zou ik mij opwinden, dan zou een wenteling actueel kunnen worden. Ik ben dol op lavendel. Ik was mij samen met huisratten. Ik ben dol op huid. Mijn sloepen liggen stil. Ik ben dol op huisratten. Ik ben dol op min of meer verbruikte parfumflesjes. Ik leef rustig, want mijn vertier was wild. Zou ik niet rustig leven, dan zou ik verblind kunnen worden. Gegeven ben ik namelijk tamelijk kortzichtig. Ik hou ervan te wieden en te sproeien. Mijn varens krijgen applaus. Ik hou ervan naar uitvarende schepen te kijken. Ik hou ervan te kussen. Ik ben dol op kersenbloesems. Ik hou ervan naar binnenvarende schepen te kijken. Mijn sloepen zijn buiten gebruik gesteld. Ik ben periodiek onaanspreekbaar. Op het onmogelijke af. Ik leef rustig, want ik ben periodiek onaanspreekbaar. Mijn kasteel is omringd door glazen kassen. Ik leef in een luchtkasteel. Ik hou ervan te wieden en te sproeien. Ik hou ervan te memoreren. Dat verhoudt zich met mijn geheugen. Mijn geheugen heeft een achterperspectief nodig om tot een voorperspectief te komen. Ik ben dol op blozende huid. Ik hou ervan babies te voeden. Ik leef rustig, want mijn visioenen zijn te vergelijken met een glassplinterverzameling. Mijn visioenen zijn namelijk tamelijk versnipperd. Ik was mij met lavendelolie. Lavendelolie is vluchtig. Dat verhoudt zich met mijn geheugen. Mijn geheugen is onderhevig aan invloeiende bewegingen. Zou ik niet mijn achterperspectief hebben, dan zou ik ervan kunnen houden te smachten. Mijn visioenen zijn opgetrokken met nostalgische componenten.
Ik ben Akasif Tididran. Wat geldt voor mij geldt voor jou.
Elk fenomeen onderzoekt zichzelf. Dat geloof ik.
Ik ben Akasif de wisselwerkmens. Mijn keuze is film.
De hoeken waaronder ik de camera's neerzet varieer ik volgens een maat, die ik bereken voordat ik met het vastleggen op celluloid begin. Ik wijk hier nooit van af. Zoals ik ook elke ochtend voor her ontbijt tijdens een korte wandeling de koperen bok op het marktplein begroet.
Het westlicht noch het licht uit enige andere richting heeft mijn voorkeur.
Ik laat wat vastgelegd is stollen voordat ik met het snijden en het lassen begin. Een eerste blik is begoochelend.
Stelseldenken is voor mij kietelend. Bakens stellen mij in staat te verdrinken. Zonder begrenzing is vrijheid een verzinsel. Als een warenhuis waaraan geen einde komt.
Graaien. Verslinden.
Ook of er wel of geen wolken zijn is voor mij geen beletsel. De omstandigheid tijdens de praktijk zie ik als de uitdaging waar ik mij mee verhoud. Ik laat mij door een omstandigheid niet breken. Heeft een wisselwerkmens enkel rode filters bij zich dan gebruik ik rode filters. Dat levert dan de verrassing. Ja ik hou ervan te verdrinken binnen een afbakening. De zaden rustig laten zwellen. De praktijk de mogelijkheid te bieden het verloop van het groeiproces te herschrijven. Want omdat de bakens gezet zijn is elke inspiratie in staat te verzinken. Vormloos. Om daarna als een fossiel gedelfd te worden. Verrassend. Omdat geen twee goudklompjes ooit gelijk gevormd zijn. Dat geloof ik.
Nee, het noordlicht noch het licht uit enige andere richting heeft mijn voorkeur.
Een overvloedige ader wordt onverwacht getroffen. Dat is geëigend voor overvloedige aders. Tastend dartelen. Dartelend tasten. De nood tot kookpunt laten komen. Het koper boenen tot het smelt. Vertrouwen op rechtvaardigheid. Genieten. Waarnemen. Elke omstandigheid die zich aandient omhelzen. Het dollen serieus nemen. Geen vorm is a priori passend. Elke inspiratie verlangt een taal die tijdens het manifest maken zichtbaar wordt. Een vlakte oversteken verlangt een andere manier van bewegen dan een duin beklimmen. De praktijk verhoudt zich altijd met het denkmodel. Zodat onder elke omstandigheid het bloed optimaal stroomt. Elk stuk aarde verlangt een geëigend klimaat. Elk kind verlangt een geëigende bescherming. Het zou of passend kunnen zijn de slaapkamermuren zwart te verven of het zou afgrijzen op kunnen roepen.
Bespringen. Putten.
Ook als het regent past dat altijd. Door een bui kan een scene die staat gepland met oostlicht die ochtend niet vastgelegd worden. Ik bekijk het script nog een keer. En de herziening blijkt een verrijking. De wijn werd bijna vergoten voordat hij op smaak was.
Een ster straalt om te stralen. Dat is geëigend voor sterren. Zoals smart een litteken achterlaat. Als een fonkelende tiara op een vergeten stuk celluloid. Als een ongelezen brief in een maanverlichte vijver.
Daar ginder, waar op een maandag door een onverwachte wind de geuren zich vermengen, sta ik op de afgesproken lokatie en ontglipt mij elk besef van of voor– of achterperspectief. Boren. Zoeven. Zoals een mascotte, zodra zij een binnenbeeld wordt, haar vibrerende kwaliteiten verliest.
Ja ik hou ervan problemen op de buitenplaneet te optimaliseren. Ballen te vangen zonder dat ik de afkomst ervan hoef te achterhalen. Het als een spel zien. Een spel waarbij vaardigheid verwerven de verdienste is. Een spel aan de rand van wat te benoemen is. Een spel dat mij in de buurt brengt van het hart van de processen. Daar waar de zaken van de binnenplaneet geordend worden. Daar waar inzichten opgestapeld liggen naast visioenen. Daar waar vliegen de manier van bewegen verlangt die cirkelen verlangt. En straten zijn kruisende straten. Omdat de zin voor orde nooit het gegeven overschrijdt.
Ik ben Akasif Sirccoa. Kouder dan een voorlopende. Warmer dan een afschuw. Sneller dan een mascotte. Trager dan een schildpad. Waziger dan een ritme. Helderder dan een suggestie. Schraler dan een katoenbloem. Bloeiender dan een noordrots. Flauwer dan een samba. Pikanter dan een triangel. Breekbaarder dan een onderscheid. Onveranderlijker dan een gril. Zachter dan een anker. Harder dan een azalea. Gecalculeerder dan een inzicht. Spontaner dan een verslag. Kleiner dan een buitenzee. Groter dan een drang. Triester dan een waterval. Vrolijker dan een keuring. Krommer dan een waterspiegel. Rechter dan een horizon. Onbeschermder dan een uitzondering. Gekoesterder dan een vrees. Schadelijker dan een smart. Nuttiger dan een dictaat. Vloeiender dan een middelpunt. Massiever dan een lavastroom. Lichter dan een feestmaal. Zwaarder dan een libelle. Slordiger dan een dakterras. Verzorgder dan een stortbui. Bescheidener dan een gummipop. Brutaler dan een regenboog. Zwakker dan een windturbine. Sterker dan een accent. Wendbaarder dan een verlangen. Starrer dan een kwaliteit. Begrensder dan een binnenkring. Ruimer dan een toon. Korter dan een gang. Langer dan een riem. Steiler dan een heuvel. Glooiender dan een torentrap. Lelijker dan een vonk. Mooier dan een huilende.
Ik ben Edmnala Akasif. Breng mij een bezoek. Ik ben bereid te grijpen. Door te ondergaan. Genot door overgave. Ben ik bereid te grijpen. Dat is te proberen.
Bieden. Zo ik en zo jij. De vingertop. Subtiele streling. De overgave aan het luisteren. Bieden. Door te ondergaan. Het luisteren. Genot door overgave. Door subtiel te luisteren. Die ene subtiele streling. Door de vingertop. Die onnadrukkelijk subtiele ochtendstreling. Ondergaan.
Ik ben Edmnala Akasif. Ik ben grijpbaar. Dat is te proberen. Grijpbaar voor jou. Grijpbaar voor mij die bereid is te grijpen. Dat is te proberen. Door te bieden. Genot door overgave. De overgave die door en door is. Door de vingertop. En door en door. Grijpbaar voor jou. Bieden. Zo ik en zo jij. Overgave ondergaan en bereid zijn te grijpen. Dat is te proberen.
Ik ben Edmnala Akasif. Breng mij een bezoek. Ik ben bereid te grijpen. De subtiele strelingen. Onnadrukkelijk door de vingertop. En door en door en door. Dat is de overgave aan de subtiele middagstreling. Dat is grijpen. Genot door overgave. Door onnadrukkelijk te luisteren. Het ene vullende woord grijpen. Het andere vullende woord grijpen. De subtiele avondstreling grijpen. Dat is te proberen. Grijpen en bieden. En genot.
En wij subtiel strelen. Genoeg te grijpen. Zo ik en zo jij en zo wij. Door en door en door. De vingertoppen. Onnadrukkelijk te strelen. Te zijn en te bieden. Te bieden en te ondergaan. Groot genot en grote overgave.
Ik ben Akasif Boreon, ik loop mee met mijn verslag.
EERSTE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-rood
Object : buitenterrein
Positie : bij
Specifiek : terreinkaart; buiten
TWEEDE FASE
Subject : enkelvoudig; benoemd; passief
Beweging : eerste dynamiek, CC-groen
A-factor : neutraal; enkelvoudig
DERDE FASE
Conventie : particulier
Dimensie : categorie 3 sub 1
VIERDE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-geel
A-factor : vrouwelijk; veelvoudig
VIJFDE FASE
Beweging : derde dynamiek, CC-geel
Conventie : communaal
Massa : onbenoemd; actief
ZESDE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-rood
Massa : onbenoemd; passief
Contact : progressief; buiten
Entiteit : bouwcomponent; eerste categorie
Beweging : derde dynamiek, CC-bruin
A-factor : mannelijk; veelvoudig
ZEVENDE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-transparant
Positie : in
Beweging : eerste dynamiek, CC-wit
Subject : veelvoudig; onbenoemd; passief
ACHTSTE FASE
Subject : veelvoudig; onbenoemd; actief
Beweging : derde dynamiek, CC-blauw
Massa : onbenoemd; passief
Vereist zijn duurzame namen. Vereist zijn kalme samenkomsten. In de slaapkamer. De storm wordt doorstaan. Ik, Akasif Ibinik, zal mij blootstellen aan het maanlicht. Ik, Akasif Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor het passieve tasten onder controle krijgen. Ik, Akasif Ibinik, zal het vergaan van de driemaster verslaan.
Vereist zijn spontane wandelingen. Vereist zijn verrassende afkomsten. Vereist is koperen beslag. In het kasteel. In de kas. Het glas wordt gepast. Ik, Akasif Ibinik, zal mij blootstellen aan deze dynamiek. Ik, Akasif Ibinik, zal mijn afschuw voor de camera onder controle krijgen.
Vereist zijn brutale weegschalen. Vereist zijn kale portalen. Vereist zijn optimale taalcomponenten. Vereist zijn bizarre afspraken. Vereist is dubbel smartvrees. Tijdens de kaalslag. De aanraking wordt vergeten. De azalea wordt verdronken. In de waterval. De anemoon wordt bewonderd. In het bosgras. Ik, Akasif Ibinik, zal het stelseldenken manifest maken. Ik, Akasif Ibinik, zal deze kwaliteiten achterhalen.
Vereist zijn aardse vaardigheden. Vereist zijn gemaskerde voorverwanten. Vereist zijn vloeibare talenten. Vereist is gewassen weelderigheid. Het baken wordt gezet. De trap wordt geïnstalleerd. In het warenhuis. In het landschap. De spar wordt gekapt. De grap wordt getapt. Er wordt gestaan. Ik, Akasif Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor wendbaarheidsfactoren onder controle krijgen. Ik, Akasif Ibinik, zal onzichtbaar zichtbaar en zichtbaar onzichtbaar zijn. Ik, Akasif Ibinik, zal draaiend graaien en graaiend draaien.
Vereist zijn gestapelde muren. Vereist zijn vertraagde samba's. Vereist zijn warme yams. Vereist zijn tegendraadse raadsels. Op de kaart. Het strand wordt verlegd. Het rantsoen wordt verbrand. De triangel wordt bespeeld. Ik, Akasif Ibinik, zal mij blootstellen aan de Tididran. Ik, Akasif Ibinik, zal mij blootstellen aan verbanning naar de rand. Ik, Akasif Ibinik, zal via het opzetten van een tiara getransporteerd worden.
Vereist zijn desperate patronen. Vereist zijn geëigende categorieën. Vereist zijn fanatieke keuzes. De specificatie wordt verscheurd. De fabriek wordt verlaten. Het klimaat wordt gestuurd. In de doorloopstraat. Ik, Akasif Ibinik, zal vandaag het feestmaal verzorgen.
Vereist zijn houten ballen. Vereist zijn vibrerende walsen. Vereist zijn onverwachte intenties. Het getal wordt geloofd. De kracht wordt geïnventariseerd. Ik, Akasif Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor zachtheid onder controle krijgen.
Vereist zijn actieve a-factoren. Vereist zijn nachtelijke plannen. De spanning wordt gemeten. De massa wordt benoemd. De taart wordt gesmaakt. Het dansen wordt gestaakt. Ik, Akasif Ibinik, zal mij blootstellen aan deze magie. Ik, Akasif Ibinik, zal mijn drievoudige verlangen onder controle krijgen. Ik, Akasif Ibinik, zal mijn riemtas sluiten met katoenen linten.
Ik ben Akasif. In mijn thuishuis wonen de beste van de beste Feteriens. Dat is zo gegroeid
Mijn thuishuis is mysterieus. Mysterieus als kennis. Kometische kennis. Mijn thuishuis is logisch. Logisch als paraparasiterenden. Neutrale paraparasiterenden.
Door mijn thuishuis draven bezoekenden. Bezoekenden afkomstig van de buitenplaneet. Uit alle straten. Uit alle steden. Uit alle taalhoeken. Uit alle klimaatzones. Ik overdrijf niet. De bezoekenden bedienen fotocamera's. Mijn thuishuis is gefotografeerd. De bezoekenden bedienen videocamera's. Mijn thuishuis staat op video vastgelegd. De bezoekenden bedienen pennen. Mijn thuishuis is beschreven. De bezoekenden wensen het ontwerp van mijn thuishuis. Ze wensen voor wanneer ze terug zijn in hun thuishuis een geheugensteun. Ze versturen notities. De bezoekenden inventariseren het gegeven en de kracht. De krachten zijn ongrijpbaar. De bezoekenden wensen de welstand en het geluk. Ik bied jou mijn thuishuis. Wanneer jij door mijn thuishuis wandelt is mijn thuishuis jouw thuishuis. Jij brengt het geluk.
De bezoekenden fabriceren getallenberekeningen. Ze proberen te raden wat het wel niet is, wat je in staat stelt vermogend genoeg te zijn in mijn thuishuis te wonen. Al was het maar periodiek, ze zouden er veel voor over hebben. Maar de Feteriens gebruiken alle kamers van mijn thuishuis. Alle beschikbare kamers. Wij zijn niet in te palmen. Door weelde. Alle beschikbare weelde. Ook niet periodiek. Voor ons is weelde particulier. Het beste van het beste is voor ons niet een verdienste.
Getallenberekeningen met wendbaarheidsfactor 3 zijn wendbaar. De bezoekenden fabriceren wendbare getallenberekeningen. Even wendbaar als de weekendgetitelden. De weekendgetitelden nemen de snelgoochelende in hun kielzog. De weekendgetitelden met goocheltailles nemen de snelgoochelende in hun kielzog. Bij het krieken van de maand. De weekendgetitelden hebben er ook wat voor over. Om mijn thuishuis binnen te dringen. Al was het maar periodiek. Ze wensen de tevredenheid en de magie.
Mijn thuishuis is voor mij het beste woonhuis van de straat. In mijn thuishuis wonen de vergetenden. De vergetenden die met mij mijn thuishuis bewonen verlenen bijstand. Onzichtbare bijstand. Wij zetten grenzen vast. Tuimelen omlaag. Mocht dit nodig zijn. Tuimelen omhoog. Mocht dit nodig zijn.
Ik ben Akasif Feterien. Mijn thuishuis is labiel. Labiel als zweefruiken. Mijn thuishuis is open. Open als grappentappen. Drammerig grappentappen. Naar links en naar rechts drammerig grappentappen. In mijn thuishuis zijn de getallengrappen beschikbaar. De wendbare getallengrappen. In mijn thuishuis worden genotaroma's gekeurd. Genotaroma's afkomstig van de buitenplaneet. Uit alle straten. Uit alle steden. Uit alle taalhoeken. Uit alle klimaatzones. Ik overdrijf niet. Ik ben Akasif Feterien. Ik hoef geen ander huis om in te wonen. Voor mij is dat zo. Ik ben gelukkig.
Voor sommige netvliezen voldoet mijn thuishuis slechts kwantitatief. Ook de spoorlozen die met mij mijn thuishuis bewonen mopperen nu en dan. Ze worden ook bedrogen. Ze worden ook beslopen. De allesdievenden slaan. De allesdievenden slaan breekruggen. Met hun riemtassen. Naar links en naar rechts. Maar er is voor hen geen betere warmte mogelijk, dan de warmte van mijn thuishuis. Wij zijn gelukkig.
__________________________________________________
pliddasch
Ben ik. Benoemd. Pliddasch Ocacura. Veelvoudig via mijn afschuw.
Ben ik. Laag en hoog en middelmaat.
Smaakt mij. De kaas.
Verkoelt mij. Het ijs.
Ben ik. Mooi en bizar en aanhalend.
Is mijn voorbeeld. Een binnenzee.
Is mijn eettafel. Afschrikwekkender dan een gesprek. Aantrekkelijker dan een magmahaard. Langer dan een afscheid. Korter dan een verblijf. Bescheidener dan een gummipop. Brutaler dan een courgette. Toegewijder dan een storm. Kouder dan een eetwarenverzorgende. Klarer dan een nachthemel. Troebeler dan een positie. Kalmer dan een gevecht. Wilder dan een seizoenswisseling. Betrouwbaarder dan een probleem. Verraderlijker dan een katoenoogst.
Bied ik. Smeulend as.
Is mijn eettafel. Bezochter dan een landschap. Ontoegankelijker dan een patio. Tastbaarder dan een begoocheling. Vlietender dan een blik. Koesterender dan een consensus. Nuttiger dan een attentie. Vlammender dan een fossiel. Gedoofder dan een erfgans. Gecalculeerder dan een inzicht. Spontaner dan een verslag. Vloeiender dan een middelpunt. Massiever dan een lavastroom.
Ben ik. Gemakkelijk en vibrerend en tegendraads.
Ben ik. Benoemd. Pliddasch Ocacura. Veelvoudig via mijn mozaïeken.
Bied ik. Een mascotte.
Ben ik. Triest en nieuwsgierig en gul.
Is mijn eettafel. Ongewenster dan een verrassing. Welgevalliger dan een breuk. Stollender dan een denkmodel. Versnipperender dan een overschatting. Doorwrochter dan een continuiteit. Toevalliger dan een wens. Zwakker dan een windturbine. Sterker dan een accent.
Je belooft luxe. Je verliest je soepelheid. Je roept verwachtingen op. Je stroomt vol. Stapelt bedrog op bedrog. Je wekt de schijn geïsoleerd te zijn. Fluister je naam: Pliddasch Nishakal.
Je breekt met patronen. Je weigert mee te lopen. Je probeert overeind te blijven. Je trekt naar beneden. Je treft. Je stelt teleur. Je veronachtzaamt je mogelijkheden. Je geniet de beweging.
Je neemt afscheid achter een lemen muur. Je biedt een feestmaal. Je laat je door geen Ibinik omhelzen.
Je kraakt in je voegen. Je schrikt door veel sieraden buitenpartners af. Je bent bereid te koken op een balkon. Je verandert het klimaat van een vertrouwd landschap. Je parasiteert. Draait naar het zuidwesten. Je vernauwt. Je kolkt. Treurt nog steeds om het kappen van de blauwe spar. Compenseert de decennia dat een rantsoen gold. Je verkommert hoe contractpartners kunnen verkommeren. Je zwijgt triomfantelijk.
Je straalt spontaniteit uit. Je dicteert een nieuwe methode van het metselen. Je trekt variaties aan. Je wenst verstaan te worden door onderblijfsels. Je doorstaat een attentie met binnenkou. Je ligt geconcentreerd. Je beslaat drie maten inhoud. Je tolereert geen buren. Je brandt als een lier.
Je stort in. Komt tegemoet aan een onbenoemde behoefte.
Je verlangt te worden gezien. Overleeft de kaalslag. Je voldoet kwalitatief.
Je trekt naar boven. Je betovert. Je inspireert. Domineert de horizon.
Je vertegenwoordigt warmte. Je bloeit via een contract gedateerd 1767. Je maakt helder.
Ik ben Pliddasch Razanzib. Ik ben dol op televisieshows. Ik amuseer mij met hersenschimmen. Ik ben dol op haar. Ik leef verduisterd, want de zon schijnt hier meedogenloos. Zou ik niet verduisterd leven, dan zou de felheid van de pigmenten mij kunnen bedwelmen. Mijn zenuwen zijn namelijk tamelijk gespannen. Ik hou ervan te strelen en te aaien. Mijn favoriete lichaamsdelen zijn konten en knieën. Ik hou ervan kaarsen te gieten. Mijn favoriete kaarsen zijn van was. Ik raak snel verhit. Ook zonder ontsteking. Ik leef verduisterd, want ik raak snel verhit. Mijn kasteel heeft nauwe gangen. Ik ben dol op gevlochten haar. Ik hou ervan kompassen te verzamelen. Ik leef verduisterd, want het geringste aantal lumen doet mijn nauwe gangen huiveren. Mijn gangen zijn namelijk tamelijk schuw. Ik leef in een luchtkasteel. Mijn kasteel is door buitenpartners versierd. Ik leef verduisterd, want ik beweeg mijn tempo. Dat maakt mij gelukkig. Mijn geluk is berekend. Zou ik de jaloezieën open trekken, dan zou de ochtend van morgen de nacht van vandaag kunnen zijn. Mijn favoriete kaarsen zijn gefabriceerd met was. Ik ben dol op hersenschimmen. Ik ben dol op door olie glanzende weegschalen. Ik hou ervan te liggen. Ik ben dol op lippen. Ik hou ervan kaarsen te trekken. Ik leef in een luchtkasteel. Ik hou ervan te strelen en te aaien. Ik hou ervan te schuifelen. Dat maakt mij gelukkig. Mijn geluk laat zich behoedzaam van de ene positie naar de andere transporteren. Ik amuseer mij met televisieshows. Televisieshows zijn tididranactiviteiten. Dat maakt mij gelukkig. Mijn geluk is een tididranpassiviteit. Zou ik dansvoeten hebben, dan zou ik ervan kunnen houden te walsen. Mijn schuifelschoenen zijn door buitenpartners versierd.
Ik ben Pliddasch Tididran. Pliddasch de eetwarenverzorgende.
De grill schuur ik deels met zout en zacht zand. Daarna vet ik hem in met zonnebloemolie. Ik gebruik de grill voor nu en dan een maiskolf. Die stoom ik bijna gaar, waarna ik haar flink in de olie verdrink. Maiskiemolie. Daarna eventjes roosteren.
Het is mij wetmatig gebleken dat een feilloze kookmethode niet bereikbaar is. De een kiest voor een methode die door een ander nooit nuttig aan te wenden is. Elke eetwarenverzorgende heeft een geëigende aanpak en wanneer je je hoekje gevonden hebt kan het smakelijke deel beginnen.
Het marktplein is mijn warenhuis. Ik loop mijn route rustig, nooit rennend. De westrand van noord naar zuid, waarna de zuidrand waarna de oostrand. Daarna de noordrand. Behalve tijdens de lente in het geval wolken zich laten zien. Dan loop ik tegen mijn route in. Zodat ik de overdekte zuidvleugel als laatste langsga. De regen is hier namelijk in staat zo tekeer te gaan dat je vermogend bent de groenten op de kramen te zien zwellen. Dat geldt voor deze lokatie en dan tijdens de lente. Overgeven. Vullen. Het water stort schaterend naar beneden. De aarde wordt rood. De tijd lijkt te stollen. Maar het is passend. Een moment wordt herschreven in een taal die enkel grijpbaar is voor diegenen die het meemaakten.
De uien bewaar ik in mijn koperen kan. Dit is bijvoorbeeld een conventie die voor mij geëigend is maar door een ander niet aan te wenden is.
Ja het is mij wetmatig gebleken dat geen methode feilloos is. Ik heb de huisgeiten en de huisbok bij elkaar staan. De vlakte is groot genoeg en zolang ik ze maar elke dag een bezoekje breng gaat alles goed. Het is begonnen dat ik het melken als een spel opvatte. Een spel waarbij ik ze veel en met volle woorden aansprak. Tot de periode aanbrak dat ze niet meer anders verwachtte.
Niet dat ik de zekerheid heb dat deze wezens onderling mijn taal gebruiken, maar hoe ze ook tot de afspraak gekomen zijn die ze met elkaar hebben, ik zie de bok nooit in de zuidhoek van de vlakte en geen geit zie ik ooit in de noordhoek. Ja dat een consensus actueel is, is onomstotelijk. Een consensus waardoor een geëigende methode aangewend is. Nuttig voor dát stuk aarde in combinatie met díe bewonenden. ik zie het aan de manier waarop hun bloed gericht door hun aderen stroomt.
De betreffende methode breekt met communale conventies. Ik heb als kind andere voorbeelden gehad. Nooit heb ik als kind ooit een zwarthoofdige bok gezien. Nu is hij zo'n beetje mijn mascotte. Een fenomeen dat zich verhoudt met de binnenplaneet. Verwarmen. Arriveren. Opgeladen door de oudheid waardoor goud opgeladen is. Een gebald geloof. Flamberen. Afgieten. Ja deze zwarthoofdige bok is een wezen dat vermogend is mij te begoochelen met zijn raadselachtige dartelpartijen. Ik vang ze op in mijn ooghoek, nooit frontaal. En in het geval ik mijn gezicht naar hem draai, staat hij mij zonder uitzondering knipogend aan te kijken. Met die ogen van hem die tijdens de winter als twee poolsterren hun stal verlichten. Hij is het hart van de stal. En ik heb een vermoeden dat de geiten mij hierin zullen bijvallen.
Het is als met het koken. Koken heeft niet enkel te maken met de zaak mijn lichaam te voeden. Koken heeft ook te maken met de binnenplaneet. De smarten die hier verblijven tegenkomen op een manier die vreugdevol is. Ze een tiara opzetten en samen dansen. Vloeien. Bedaren.
Ik leg voorraden aan van gedroogde waren. Bonen, noten, granen, vruchten, kruiden. Ik heb glazen proviandpotten. Zwart glas. Eén model. Mijn kast is koel en heeft twee deuren. Ongeacht de inhoud stapel ik aan de ene zijde en pak ik aan de andere zijde. Volgens deze conventie is het verrassend wat de inhoud zal zijn van de pot die aan de beurt is om gebruikt te worden. Welk ingrediënt dan het beginpunt is voor het recept van die dag.
Mijn recepten noteer ik als brieven aan mijn lezenden. En mijn boeken vliegen, zodra ik ze publiceer, als bedwelmde ganzen mee met elke wind. Enkel om hun bestemming te vinden sporen ze als bedrijvige mieren ginder straten op waar er geen zijn. Ik onderga dat als passende rechtvaardigheid.
Niet dat mijn boeken voor alle lezenden beschikbaar zijn. Een te verontachtzamen deel. Een voor mij zinnig deel. Omdat het mijn verhouding met de buitenplaneet juist accentueert.
Ik ben Pliddasch Sirccoa, de gebonden meerzijdige. Roep mij en ik verschijn als vertrouwd wezen. Verzwijg mij en ik verdwijn.
Mijn verdiensten zijn veelvoudig.
Ik heb gemetseld terwijl ik het laatste restje lenigheid verloren was, ik heb gemetseld terwijl er rillingen bij mij gewekt werden die ik niet onder controle kreeg, ik heb een sieraad gesmeed dat brak met alle conventies.
Ik heb gemetseld terwijl het ene probleem zich op het andere stapelde, ik heb een sieraad gesmeed dat weigerde zich te laten bewonderen, ik heb wonden geheeld ginder achter waar de thuishuizen op palen gebouwd waren.
Ik heb gemetseld aan raamloze muren, ik heb een sieraad gesmeed dat naar het noorden trok, ik heb wonden geheeld ginder achter waar de koerscontrolerenden mij onsympathiek waren.
Ik heb gemetseld terwijl er om mij heen gefluisterd werd, ik heb een sieraad gesmeed dat te veel mogelijkheden bood, ik heb wonden geheeld bij kringen waarin elke generatievariëteit een verschillende taal gebruikte.
Ik heb gemetseld terwijl ik onvermogend was te kiezen, ik heb een sieraad gesmeed dat zich niet liet fotograferen, ik heb wonden geheeld op varende schepen en in rijdende treinen.
Ik heb gemetseld in zones waarvan het klimaat niet in kaart gebracht was, ik heb een sieraad gesmeed dat een nieuwe presentatiemethode dicteerde, ik heb wonden geheeld door het herhaaldelijk declameren van een gedicht.
Ik heb gemetseld aan objecten die mij benauwdheden leverden die ik onvermogend was onder controle te krijgen, ik heb een sieraad gesmeed dat aan een onbenoemde behoefte tegemoetkwam, ik heb de wonden geheeld van twee huishonden die naar de namen meisje en jongetje luisterden.
Ik heb gemetseld op terreinen die eerst toegankelijk gemaakt moesten worden, ik heb een sieraad gesmeed dat aan een wazige verwachting tegemoetkwam, ik heb aan gangen onder het aardoppervlak gemetseld.
Ik heb gemetseld aan objecten die ontworpen waren om, zodra ze af waren, in te storten.
Ik ben Pliddasch Sirccoa, de gebonden meerzijdige. Pliddasch, onthou mijn naam.
Ik ben Edmnala Pliddasch. Ik ben mijn eigen man. Ik ben genegen. Met jou gewaar te worden. Passie met toewijding.
Met jou wederzijdig te wisselen. Dat is de uitdaging. Aangaan. Het wazige. Behaaglijke samenkomst. De toewijding aan jou. Aangaan. Verlangen gewaar te worden. Passie met toewijding. Met behaaglijk verlangen. Die ene behaaglijke samenkomst. Met het wazige. De verbazingwekkend behaaglijke ochtendsamenkomst. Gewaarworden.
Ik ben Edmnala Pliddasch. Breng mij een bezoek. Ik wissel wederzijdig met jou. Dat is de uitdaging. Ik wissel wederzijdig met jou die wederzijdig wisselt. Dat is de uitdaging. Met jou aan te gaan. Wederzijdig wisselen met passie. Passie met toewijding.
Met geduld wederzijdig wisselen. Dat is de uitdaging. Het geduld dat met en met is. De toewijding die met en met is. Met mij en met passie. Wederzijdig wisselen met de achterzijde. Wederzijdig wisselen met jou.
Aangaan. Toewijding gewaarworden en wederzijdig wisselen. Dat is de uitdaging. De behaaglijke samenkomsten. Verbazingwekkend met het wazige. En met en met en met. Dat is genoeg. Dat is weelde. Dat is de toewijding van de behaaglijke middagsamenkomst. Dat is wederzijdig wisselen. Passie met toewijding. Met verbazingwekkend verlangen. Wederzijdig wisselen met het ene ongrijpbare talent. Wederzijdig wisselen met het andere ongrijpbare talent. Wederzijdig wisselen met de planeten.
Ik ben Edmnala Pliddasch. Kom met mij samen tijdens de avond. Dat is de uitdaging. Wederzijdig wisselen en aangaan. Het moment dat gevormd wordt. En wij behaaglijk samenkomen. Genoeg wederzijdig te wisselen. Met en met en met. Zo de gulo gulo en zo ik. Zo het wazige en zo wij. Verbazingwekkend samenkomen. Te zijn en aan te gaan. Aan te gaan en gewaar te worden. Grote passie en grote toewijding.
Ik ben Pliddasch Boreon, ik loop mee met mijn verslag.
EERSTE FASE
Transport : AC-RT, manifestatie
Beweging : tweede dynamiek, CC-zwart
Object : buitenterrein
TWEEDE FASE
Subject : veelvoudig; benoemd; passief
Beweging : eerste dynamiek, CC-transparant
Positie : in
A-factor : vrouwelijk; veelvoudig
DERDE FASE
Beweging : eerste dynamiek, CC-rood
Positie : aan
Object : binnenterrein
VIERDE FASE
Entiteit : bouwcomponent; tweede categorie
Beweging : derde dynamiek, CC-blauw
VIJFDE FASE
Beweging : eerste dynamiek, CC-bruin
Subject : vrouwelijk; benoemd; passief
ZESDE FASE
Object : kennisveld
Dimensie : categorie 3 sub 1
Patroon : herhaling
Contact : conserverend; buiten
ZEVENDE FASE
Contact : actueel; binnen
Beweging : vierde dynamiek, CC-groen
ACHTSTE FASE
Beweging : eerste dynamiek, CC-bruin
Massa : onbenoemd; passief
Vereist zijn labiele gevechten. Vereist zijn onsympathieke conventies. Vereist zijn smakelijke attenties. De knie wordt gefotografeerd. De jaloezie wordt opengetrokken. De olie wordt bewaard. De combinatie wordt toegejuicht. De passie wordt beproefd. De categorie wordt opgeheven. De magie wordt vertaald. In de blik. Er wordt gedicteerd. Ik, Pliddasch Ibinik, zal schrikken. Ik, Pliddasch Ibinik, zal muzikaal mediteren. Ik, Pliddasch Ibinik, zal mij door deze baaikikikikkerduikende laten omhelzen.
Vereist zijn dominante kinderen. Vereist zijn winterse binnenplaneten. Vereist zijn linksdraaiende windturbines. Vereist zijn gespierde instrumentfabriceermensen. Vereist zijn samenhangende invalshoeken. Vereist zijn zinnige ingrediënten. Vereist zijn imponerende pauzes. Vereist is zinnelijk vertrouwen. De verbazing wordt gewekt. De achting wordt verwacht. De rilling wordt gemeten. In de toewijding. In de uitdaging. In de beweging. In de herhaling. De ontgoocheling wordt in kaart gebracht. De hersenschim wordt berekend. Er wordt verwisseld. Er wordt gevarieerd. Ik, Pliddasch Ibinik, zal de brief waarin ik mijn denkmodel presenteer bij het krieken van de dag posten. Ik, Pliddasch Ibinik, zal drie keer favoriet zijn.
Vereist zijn pikante maiskolven. Vereist zijn nieuwe rivieren. Vereist zijn wispelturige wensdromen. Vereist is verrassende inhoud. De televisieshow wordt bekeken. Het sieraad wordt gesmeed. De lier wordt gesmeerd. Er wordt voorzien. Ik, Pliddasch Ibinik, zal elk netvliesproces precies catelogiseren.
Vereist zijn lichamelijke gedichten. Vereist zijn onzichtbare gezichten. Vereist zijn verblindende pigmenten. Vereist zijn raadselachtige ritmes. Vereist zijn schaduwrijke patio's. Vereist is gerichte verlichting. Vereist is welgevallige toevalligheid. Ik, Pliddasch Ibinik, zal mij blootstellen aan die gummipop. Ik, Pliddasch Ibinik, zal het kwalitatieve onderzoek naar mijn fossielenverzameling publiceren. Ik, Pliddasch Ibinik, zal liggen met een Razanzib. Ik, Pliddasch Ibinik, zal vliegen met een Razanzib. Ik, Pliddasch Ibinik, zal schitteren als een Razanzib.
Mijn thuisstraat is de beste woonstraat van de stad. Ik hoef geen andere straat om in te wonen. Voor mij is dit zo. Ik ben een Pliddasch. Ik ben een Feterien. Ik ben een tevreden wezen.
In mijn thuisstraat wonen de beste van de beste Feteriens. Dit is een waarneming. De beste van de beste Feteriens zijn gereserveerd voor mijn thuisstraat. Dit is zo gegroeid. Voor sommige netvliezen voldoet mijn thuisstraat slechts 's ochtends. Maar er is voor mij geen betere koestering mogelijk dan de koestering van mijn thuisstraat. Wij zijn tevreden Feteriens. In mijn thuisstraat klinkt de muziek.
In mijn thuisstraat wordt een boek uitgelezen. Een boek naar keuze. Mijn thuisstraat is logisch. Logisch als Majokafskiskikennisoverdragenden. Majokafskiskikennisoverdragenden wisselwerken met wakopskiskikennisoverdragenden. Wakopskiskikennisoverdragenden wisselwerken met majokafskiskikennisoverdragenden. Volgens de methode-quinti. In mijn thuisstraat is de methode-quinti beschikbaar.
Door mijn thuisstraat draven de treinenden. De treinenden die door mijn thuisstraat draven wensen een stukje van mijn thuisstraat. Ze wensen voor wanneer ze terug zijn in hun thuisstraat een geheugensteun. Ze versturen notities. Ze proberen te raden wat het wel niet is, wat je in staat stelt vermogend genoeg te zijn in mijn thuisstraat te wonen. Ze zouden er veel voor over hebben. Om in mijn thuisstraat te wonen. Ze inventariseren het gegeven en de kracht. De kracht is ongrijpbaar. Even ongrijpbaar als de krachten, die maken dat alles wat van hem is van haar is. Ze wensen de tevredenheid en de magie. Mijn thuisstraat is magisch. Magisch als Pradess. In mijn thuisstraat vlammen de weekeindgetitelden. De weekeindgetitelden zijn vlietend. De weekeindgetitelden zijn bij het krieken van de eeuw vlietend. Even vlietend als de wispelturige. De kolkende wispelturige. De transporterenden die met mij mijn thuisstraat bewonen verlenen bijstand. Wij zetten krachten vast. Maken dat vandaag morgen is. Mocht dit nodig zijn. Maken dat morgen vandaag is. Mocht dit nodig zijn. Wij zetten kwaliteiten vast. Tuimelen omlaag. Mocht dit nodig zijn. Tuimelen omhoog. Mocht dit nodig zijn. Mijn thuisstraat is labiel. Labiel als baaikikikikkerduikenden. Baaikikikikkerduikenden verlenen bijstand. Muzikale bijstand.
In mijn thuisstraat is het ontwerp beschikbaar. Het ontwerp van het woonhuis. In mijn thuisstraat is het aroma beschikbaar. Het aroma van het genieten. De treinenden die niet in mijn thuisstraat wonen zijn afkomstig van de buitenplaneet. Van uit alle steden arriveren ze. Van uit alle taalhoeken. Van uit alle klimaatzones. Ik overdrijf niet. Ze bedienen fotocamera's. Mijn thuisstraat is gefotografeerd. Ze bedienen videocamera's. De transporterenden die met mij mijn thuisstraat bewonen staan op video vastgelegd. Hun stemmen staan op geluidcassette vastgelegd.
De transporterenden die met mij mijn thuisstraat bewonen hebben buitenpartners. Buitenpartners verblijven herhaaldelijk in mijn thuisstraat. Ze wandelen door mijn thuisstraat. Buitenpartners brengen het geluk. Voor de Feteriens van mijn thuisstraat is luxe particulier. Ik ben een Feterien. Voor mij is luxe particulier. Mijn thuisstraat is open. Open als borg staan. Borg staan voor de waterschade. Ik bied jou mijn thuisstraat. Wandel door mijn thuisstraat en mijn thuisstraat is jouw thuisstraat. Ik ben een Pliddasch. Voor mij is geluk particulier. Wandel door mijn thuisstraat en jij brengt het geluk.
__________________________________________________
lui
Streelt mij. De wind.
Is mijn denkmodel. Een pension.
Ben ik. Benoemd. Lui Ocacura. Veelvoudig via mijn achterpespectief.
Spreek ik. Communaler dan een sensatie. Uitzonderlijker dan een zonsopgang. Klarer dan een voetnoot. Troebeler dan een positie. Duurzamer dan een verblijf. Vluchtiger dan een transformatie. Lokaler dan een harteklop. Kosmopolitischer dan een conventie. Beslotener dan een kringspraak. Toegankelijker dan een eenzijdige. Regressiever dan een verandering. Progressiever dan een onvrede. Wispelturiger dan een voorkeur. Scherper dan een temperatuur. Verzorgder dan een stortbui. Slordiger dan een voorbereiding. Kouder dan een verzamelende. Fanatieker dan een geheugen. Wendbaarder dan een verlangen. Starrer dan een kwaliteit. Waziger dan een ritme. Helderder dan een suggestie.
Is mijn denkmodel. Een duiventil.
Is mijn denkmodel. Een appelboomgaard.
Is mijn denkmodel. Een patio.
Is mijn denkmodel. Een fontein.
Ben ik. Oud en gecontroleerd en onbeduidend.
Is mijn denkmodel. Voorlopend.
Spreek ik. Ingebeelder dan een woord. Concreter dan een woord. Tonischer dan een sprong. Klonischer dan een langlopende. Gevlekter dan een beddelaken. Smettelozer dan een aronsbaard. Triester dan een waterval. Vrolijker dan een keuring. Zonniger dan een veranda. Schaduwrijker dan een schaterlach. Sprankelender dan een riem. Treuriger dan een put. Valer dan een vloermat. Fleuriger dan een salpeterbloem. Sneller dan een schildpad. Trager dan een kompas. Harder dan een azalea. Zachter dan een anker. Onkopieerbaarder dan een stelsel. Berekenbaarder dan een groei.
Ben ik. Vochtig en afgebrokkeld en gepolijst.
Je belooft snel te zijn. Je verliest je wendbaarheid. Je roept interesse op. Je stroomt vol. Stapelt gril op gril. Je wekt de schijn geïsoleerd te zijn. Spreekt met nadruk je naam uit: Lui Nishakal.
Je breekt met patronen. Je weigert mee te lopen. Je probeert overeind te blijven. Je trekt naar beneden. Je treft. Je stelt teleur. Je ordent je overwegingen. Je geniet de helderheid.
Je recupereert achter een lemen muur. Je biedt een boek. Je laat je door geen Ibinik schilderen.
Je kraakt in je voegen. Je schrikt door veel sieraden kennis af. Je bent bereid te schreeuwen op een balkon. Je verandert de charme van een vertrouwd landschap. Je parasiteert. Draait naar het zuidwesten. Je vernauwt. Je kolkt. Treurt zwijgend om het kappen van de blauwe spar. Compenseert de decennia dat een rantsoen gold. Je verkommert hoe contractpartners kunnen verkommeren. Je lacht je flauw.
Je straalt afstandelijkheid uit. Je dicteert een nieuwe methode van het denken. Je trekt verzamelenden aan. Je wenst gevoed te worden met woorden. Je doorstaat een beschrijving met geduld. Je ligt ongemakkelijk. Je beslaat drie maten gewicht. Je tolereert geen buren. Je brandt als een lier.
Je stort in. Komt tegemoet aan een onbenoemde behoefte.
Je verlangt te worden gezien. Overleeft de kaalslag. Je voldoet 's ochtends.
Je trekt naar boven. Je betovert. Je inspireert. Domineert de horizon.
Je vertegenwoordigt progressie. Je bloeit via een contract gedateerd 1454. Je maakt blij.
Ik ben Lui Razanzib. Ik leef ongebonden, want mijn achterverwanten waren galeiroeienden. Zou ik niet ongebonden leven, dan zou ik opnieuw fanatiek kunnen worden. Mijn littekens zijn namelijk tamelijk brutaal. Ik hou ervan te slapen en te dromen. Mijn droomnotities zijn zeer geliefd. Ik hou ervan concerten mee te maken. Ik leef in een luchtkasteel. Mijn kasteel heeft aan drie zijden raakvlakken met de omgeving. Ik leef ongebonden, want ik verbaas mij over alle ademende wezens. Dat kietelt mijn verbeelding. Mijn verbeelding staat bol en klinkt hol. Zou men erin prikken, dan zou door uitvloeing ongeluk actueel kunnen worden. Ik correspondeer met mannen. Mannen menstrueren niet. Dat kietelt mijn verbeelding. Mijn verbeelding is pikant. Zou ik klankgevoelig zijn, dan zou ik ervan kunnen houden te treinen. Ik hou ervan te wentelen. Dat kietelt mijn verbeelding. Mijn verbeelding verhoudt zich met de stand van de zon. Ik hou ervan wonden te helen. Ik ben dol op windhonden. Ik hou ervan partituren te bekijken. Ik ben dol op glas. Ik hou ervan conventies te achten. Mijn kasteel lijkt van een afstand blauw te zijn. Mijn liefde voor muziek is abstract. Ik eet veel. Ondanks dat men dit niet aan mij ziet. Ik leef ongebonden, want ik eet veel. Ik leef ongebonden, want afstanden hoe ik die ondervind zijn niet overbrugbaar. Mijn afstandelijkheid is namelijk tamelijk ingebeeld. Ik ben dol op mannen. Ik correspondeer met vrouwen. Ik ben dol op spiegelend glas. Ik leef in een luchtkasteel. Ik hou ervan te slapen en te dromen. Mijn afstandelijkheid heeft aan drie zijden raakvlakken met de omgeving. Mijn liefde voor muziek heeft een abstracte kwaliteit. Ik ben dol op vrouwen. Ik ben dol op door oefening gerekte spieren.
Ik ben Lui Tididran. Lui de wisselwerkmens. Mijn keuze is film.
'Ik ben een kind'. Ik ben vermogend deze vier woorden op veel manieren uit te spreken. Met verschillende intenties. Expressies. Klemtonen. Zodat of mijn binnenhoofd zwart wordt. Of zodat een lach om mijn neus verschijnt. Of met de blik van een verworpen mascotte. Het is de samenhang die mij richt.
Het woord lont heeft voor een wevende een andere lading dan voor een kaarstrekkende. Het wisselwerkfenomeen binnen een stelsel levert wispelturige patronen waarvan de maten nog ongecategoriseerd zijn. Door het of wel of niet inlassen van een pauze verandert het ritme van een regel. Waardoor een andere betekenis gegenereerd wordt. Met een andere lading.
Door de manier waarop ik kijk en de manier waarop ik mijn stem verbuig, ben ik vermogend met het woord tiara of toewijding of verkwisting op te roepen. Al naar gelang de methode die aangewend is om de woorden op elkaar te stapelen, ben ik vermogend met het woord goud of vrees of vreugde teweeg te brengen.
Nu en dan ben ik onvermogend de mogelijke vertolkingen bij te benen. Als de samenhang wazig is. Rennend van de ene invalshoek naar de andere. Dat zijn de momenten dat mijn besef van rechtvaardigheid vervliegt. Het oosten kan wat mij betreft dan het westen zijn. Ik loop mijn thuisstraat voorbij. Ik raak verdoofd. Ik word een wolk.
Ik ben vermogend dingen op veel manieren te presenteren. Ik kan een brief losjes in de hand houden. Ik kan hem omklemmen, zodat mijn vingers erop lijken te breken. Zo is of dat ding in staat op te wekken dat ik mij ergens in stort. Vervagen. Kietelen. Of ik ben vermogend met dat ding teweeg te brengen, dat jij een rood binnenhoofd krijgt.
Ik maak gebruik van verschillende taalconventies.
Ik blader door een script alsof ik loop door een warenhuis, waar een actueel gearriveerde voorraad speciaal voor mij is uitgestald. Ik dring binnen en door elke sensatie begrensd op te slaan transformeer ik, via een gistingsproces, díe momenten die mij bevallen tot uitdrukkingen die misschien passen. Tijdens het manifest maken blijkt dan hoe de praktijk zich met de voorbereiding verhoudt. Is die verhouding stroef, dan neem ik afscheid van de ondervlakte. Ik speel het spel zonder binnencontact. Ik raak weg. Stollen. Bevriezen. Het westen kan wat mij betreft dan het noorden zijn. Mijn bloed vergeet te kolken. De huishond begint te rillen zodra hij mij ziet. Wat gold geldt niet. Ik dol maar wat.
Tot de ster weer valt. Het hart weer luistert. Omdat de noodkreet geklonken heeft. Omdat mijn figuur niet gekleurd werd door het script, maar door traliesmart. Door ongeëigende grenzen te bewonderen tuimel ik over de rand van wat communiceert. En dan barst de zaak. Verblinden. Verwarren. Uitgeslagen verwisselingen verdringen vibrerende uitdrukkingen. Gedateerde conventies die op de binnenplaneet slordig begraven lagen worden actueel en maken een geloof manifest dat mij doet blozen.
Het geval kan zijn dat van mij verlangd wordt of wind of regen manifest te maken. Om mij met een dergelijke betekenis te verhouden oriënteer ik mij met mijn zintuigen. Het geval kan ook zijn, dat van mij accenten verwacht worden die mijn inbeeldingscapaciteit overschrijden. Dartelen. Verdrinken. Ik herschrijf dan in mijn zwijgtaal het verloop van het script.
Al naar gelang de methode die aangewend is om de scenes op elkaar te stapelen, zijn dezelfde tranen in staat of vrees of vreugde teweeg te brengen. Het is de samenhang die dat richt. Of vergiet ik tranen om een verlies of verliezen mijn ogen vocht omdat ik blootstel aan een snijdende wind? Als er van mij tranen verwacht worden speel ik enkel de windvariant.
Ik schmink mijn teint zo koper mogelijk. Dit is de beste manier gebleken om de ader op mijn rechterslaap te maskeren. Over de belichting heb ik geen controle. Hoewel door de belichting mijn gezicht of zwelt of slinkt.
Een houten bal die kleurend naar de seizoenen boven de aarde vliegt. Hier komt kortgesproken de figuur van mijn laatste film op neer.
Ik ben Lui Sirccoa. Ik leef in een luchtkasteel. Ik ben dol op bananen. Mijn laatste boek is nederlands geluk. Ik leef alleen, want mijn contractpartner leeft aan de grond. Zou ik niet alleen leven, dan zou ik overvleugeld kunnen worden. Mijn vleugels zijn namelijk tamelijk klein. Ik hou ervan te typen. Mijn laatste publikatie luidt nederlands geluk. Ik leef in een luchtkasteel. Ik ben dol op nevel. Ik voed mij met bananen. Bananen zijn zoet. Dat heb ik nodig voor mijn gestel. Mijn gestel is broos. Mijn kasteel laat zich ontsluiten door omtrekkende bewegingen. Ik voed mij met walnoten. Ik ben dol op walnoten. Ik hou ervan te koken en te bakken. Mijn specialiteiten zijn couscous en walnotentaart. Ik ben dol op kikkererwten. Ik ben altijd bezig. Tot omvallen toe. Ik leef alleen, want ik ben altijd bezig. Ik hou ervan te koken en te bakken. Ik hou ervan hout te versieren. Zou ik geen behoefte hebben aan tevredenheid, dan zou ik ervan kunnen houden de krachten te tarten. Ik leef alleen, want gegeven ben ik gericht op invloeiingen. Die heb ik nodig voor mijn gestel. Mijn gestel is asymetrisch. Zou ik éen oog sluiten, dan zou een fuga op kunnen klinken. Ik ben dol op bewegende nevel. Ik ben dol op door zonlicht omrande wolken. Ik hou ervan naar letters te kijken. Ik hou ervan naar cijfers te kijken. Mijn kasteel is gebouwd volgens een stelsel. Ik hou ervan te ordenen. Dat heb ik nodig voor mijn gestel. Mijn gestel heeft een subject nodig om tot een object te komen. Ik leef alleen, want mijn stelsel sluit zich om de maten van mijn orde. Mijn stelsel is namelijk tamelijk hermetisch. Mijn orde laat zich omsluiten door omtrekkende bewegingen.
Ik ben Edmnala Lui. Ik ben mijn eigen man. Kom bij mij. Om te ervaren. Genoegen in wulpsheid.
Om blij te tuimelen. Dat is vreugde. De lichtheid van de bries. De aarde met het gras. De appel die gerijpt is. Ondervinden. De omhelzing. Vloeiende verzachting. Ervaren. Verwisseling. Genoegen in wulpsheid. Om vloeiend te verwisselen. Die ene vloeiende verzachting. In de omhelzing. Die kalm vloeiende ochtendverzachting. Ervaren.
Blij te tuimelen. Dat is vreugde. Tuimelen met het kwade. Tuimelen met wij die blij tuimelen. De toenadering die nieuwsgierig is. Dat is vreugde. De aanmoediging die in en in is. De wulpsheid die in en in is. In de omhelzing. Tuimelen met het goede. Blij aan te moedigen. Blij aan te reiken.
Ik ben Edmnala Lui. Kom bij mij. Om wulpsheid te ervaren. Om kalm te verwisselen. En blij te tuimelen. Dat is vreugde. De verwachting die geblust is. De vloeiende verzachtingen. Kalm in de omhelzing. Dat is genoeg. Dat is lichtheid. Dat is de wulpsheid van de vloeiende middagverzachting. Dat is tuimelen. Dat is ondervinden. Genoegen in wulpsheid.
Tuimelen in de ene lenige sprong. Tuimelen in de andere lenige sprong. Tuimelen in de nevel. In de flarden. Vloeiende avondverzachting. Dan ook kalm kortaf. De belangstelling die in de toppen van de zenuwen broeit. Dat is vreugde. Bieden en ondervinden. En wij vloeiend omhelzen. Genoeg te tuimelen. Zo ik en zo jij. In de omhelzingen. Kalm verzachten. Dat is te zijn en te ondervinden. Dat is te ondervinden en te ervaren. Groot genoegen en grote wulpsheid.
Ik ben Lui Boreon, ik loop mee met mijn verslag.
EERSTE FASE
Transport : AC-AA, figuur
Beweging : eerste dynamiek, CC-bruin
Subject : veelvoudig; benoemd; passief
Object : buitenterrein
Tempo : snel
TWEEDE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-rood
Embleem : tweede model
DERDE FASE
Entiteit : delfcomponent; eerste categorie
Beweging : derde dynamiek, CC-rood
VIERDE FASE
Beweging : eerste dynamiek, CC-wit
Conventie : communaal
Subject : veelvoudig; benoemd; passief
VIJFDE FASE
Subject : enkelvoudig; benoemd; actief
Richting : voor
Patroon : herhaling
Positie : langs
Positie : door
Specifiek : terreinkaart; buiten
Beweging : derde dynamiek, CC-blauw
ZESDE FASE
Contact : progressief; buiten
Object : binnenterrein
Beweging : eerste dynamiek, CC-grijs
Transport : AC-K, stelsel
Subject : veelvoudig; onbenoemd; actief
Positie : in
Dimensie : categorie 3 sub 1
ZEVENDE FASE
Subject : veelvoudig; benoemd; passief
Beweging : derde dynamiek, CC-violet
ACHTSTE FASE
Beweging : eerste dynamiek, CC-groen
Subject : enkelvoudig; benoemd; passief
Vereist zijn subtiele ontsluitingen. Vereist zijn verse wijnruitblaadjes. Vereist zijn luidruchtige papegaaien. Vereist zijn huiveringwekkende audios. Vereist is horend luisteren. Vereist is ruw fluisteren. Het uilengeluid wordt vastgelegd. In de duiventil. Er wordt gezuiverd. Ik, Lui Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor druivenranken onder controle krijgen.
Vereist zijn fluwelen vuisten. Vereist zijn luchtige kringhuizen. Vereist zijn juiste schattingen. Vereist zijn gepolijste kruisbogen. Vereist is tuimelende precisie. Vereist is zintuiglijke zakelijkheid. Vereist is deelse verduistering. Op de buitenplaneet. In het warenhuis. De huiskat wordt gestreeld. De uitdrukking wordt verdragen. Er wordt uitgesproken. Er wordt uitgelezen. Ik, Lui Ibinik, zal mijn onbeduidendheid onder controle krijgen. Ik, Lui Ibinik, zal uitvloeien tot alle mogelijke ongeluk actueel is geweest. Ik, Lui Ibinik, zal het paardetuig verdrinken in rozenwater.
Vereist zijn glooiende duinen. Vereist zijn ingelijste juichbrieven. Vereist zijn mooie huilenden. De huid wordt gedetermineerd. De schuifelschoen wordt versierd. Het stuifmeel wordt verzameld. De ui wordt gepeld. Tijdens de stortbui. Bij de noordpui. Er wordt vervuild. Ik, Lui Ibinik, zal via de zuidvleugel de muggen mijden. Ik, Lui Ibinik, zal mijn kruidenrestanten overdragen aan Belelli Tididran.
Vereist zijn onstuimige kuiven. Vereist zijn pruimehouten woonhuizen. Het parfumflesje wordt verbruikt. De buik wordt geblust. Tussen het suikerriet. Ik, Lui Ibinik, zal diep onder mijn aardoppervlak duiken. Ik, Lui Ibinik, zal deze nood ruiken tot ik in het kabaal de stilte proef.
Mijn thuisstad is voor mij de beste woonstad. De beste denkbare woonstad. Ik hoef geen andere stad om in te wonen. Voor mij is dit zo. Ik ben een gelukkig wezen.
Door mijn thuisstad wandelen buitenpartners. De buitenpartners die door mijn thuisstad wandelen verblijven herhaaldelijk in mijn thuisstad. Buitenpartners brengen het geluk.
Door mijn thuisstad draait de vliegkring. De vliegkring die door mijn thuisstad draait fabriceert berekeningen. Men probeert te raden wat het wel niet is, wat je in staat stelt vermogend genoeg te zijn in mijn thuisstad te wonen.
In mijn thuisstad wonen de Feteriens. De beste denkbare Feteriens. Dit is een waarneming. Het beste denkbare is voor de Feteriens die mijn thuisstad bewonen niet een verdienste. Geen enkele is in te palmen door weelde. Voor de Feteriens van mijn thuisstad is weelde particulier. Alle denkbare weelde. Wij zijn tevreden wezens.
Voor sommige netvliezen voldoet mijn thuisstad slechts 's zomers. Maar er is voor mij geen betere toewijding mogelijk dan de toewijding van mijn thuisstad. Geen beter denkbare toewijding.
Ik ben Lui Feterien. In mijn thuisstad wordt een boek uitgelezen. Een boek naar keuze. In mijn thuisstad worden recepten geschreven. Alle denkbare recepten. Voor alle denkbare smaken.
Ik ben Lui Feterien. In mijn thuisstad is de methode beschikbaar. De methode-quinti. Mijn thuisstad is labiel. Labiel als baaikikikikkerduikenden. Baaikikikikkerduikenden maken het patiogoochelen onnavolgbaar. Door jamaccakrachten aan te wenden. Mystieke jamaccakrachten. In mijn thuisstad is de mystiek beschikbaar. Van de jamaccakrachten. De jamaccakrachten zijn ongrijpbaar. Even ongrijpbaar als de krachten, die maken dat wat van haar is van hem is. Alles wat van haar is.
In mijn thuisstad wonen de dromenden. De dromenden die met mij mijn thuisstad bewonen verlenen bijstand. Onzichtbare bijstand. Wij zetten krachten vast. Maken dat vandaag morgen is. Mocht dit nodig zijn. Maken dat morgen vandaag is. Mocht dit nodig zijn. De dromenden, die met mij mijn thuisstad bewonen, zijn in kaart gebracht op een schilderij. Onzichtbaar in kaart gebracht. Wij zetten talenten vast. Tuimelen omlaag. Mocht dit nodig zijn. Tuimelen omhoog. Mocht dit nodig zijn.
Door mijn thuisstad draaien ragebollen. Mijn thuisstad is magisch. Magisch als het mysterie. Het mysterie van de ragebollen. De volle ragebollen. De volle ragebollen gevuld met zonjaren. Getalloze zonjaren. Mijn thuisstad is open. Open als mopperen. Met de premiejagende mopperen. Met de premiejagende mopperen omdat de geëtaleerden wentelen. Omdat de geëtaleerden overal en alles wentelen. Van binnen naar buiten. Omdat de geëtaleerden vandaag overal en alles van binnen naar buiten wentelen.
De geëtaleerden hebben een wendbaarheidsfactor. Een wendbaarheidsfactor 1. De etalage is nergens transporterender. De dans is nergens transporterender. De fontein is nergens transporterender. De genotaroma's zijn nergens transporterender.
De getitelden dringen mijn thuisstad binnen. Tijdens de weekeinden. Alle weekeinden. Getitelden afkomstig van de buitenplaneet. Ze arriveren uit alle denkbare taalhoeken. Ze arriveren uit alle denkbare klimaatzones. Ik overdrijf niet. De weekeindgetitelden zijn breekbaar. Even breekbaar als de getallentrapschattenden. De weekeindgetitelden zijn naar links en naar rechts even breekbaar als de getallentrapschattenden.
In mijn thuisstad is de kennis beschikbaar. Van het getal. De getallen zijn nergens transporterender. Mijn thuisstad is logisch. Logisch als Jaspur. Jaspur die met ons onze thuisstad bewoont. En die een dandy is. Een dandy met een dofstojeskiëgo.
__________________________________________________
wuwlaz
Is mijn voorbeeld. Een berg.
Is mijn talent. Begroeider dan een noordrots. Kaler dan een dakterras. Schadelijker dan een nood. Voedender dan een dictaat. Ongrijpbaarder dan een experiment. Platter dan een toevalligheid. Ontoegankelijker dan een marktplein. Bezochter dan een landschap. Losser dan een televisieshow. Gebondener dan een windstoot. Hypocrieter dan een waarneming. Oprechter dan een foto. Heter dan een hangmat. Koeler dan een adem. Progressiever dan een kopie. Regressiever dan een onderscheid. Stelselmatiger dan een brand. Onoverzichtelijker dan een honingraat. Geuriger dan een cellofaanverpakking. Reuklozer dan een tonkaboon. Waziger dan een ritme. Helderder dan een nevel. Triester dan een fontein. Vrolijker dan een keuring. Losser dan een klok. Conventioneler dan een daghemel. Steiler dan een heuvel. Glooiender dan een torentrap.
Ben ik. Groot en scherp en wispelturig.
Ben ik. Benoemd. Wuwlaz Ocacura. Veelvoudig via mijn bedden.
Bedwelmen mij. De voorraden.
Is mijn melodie. Een kelder.
Ben ik. Benoemd. Wuwlaz Ocacura. Veelvoudig via mijn karperhoofden.
Je belooft rechtvaardigheid. Je verliest je richting. Je roept nieuwsgierigheid op. Je stroomt vol. Stapelt vergissing op vergissing. Je wekt de schijn geïsoleerd te zijn. Strooit je naam rond: Wuwlaz Nishakal.
Je breekt met patronen. Je weigert mee te lopen. Je probeert overeind te blijven. Je trekt naar beneden. Je treft. Je stelt teleur. Je scherpt je zintuigen. Je geniet het experiment.
Je ontlaad je achter een lemen muur. Je biedt een gesprek. Je laat je door geen Ibinik controleren.
Je kraakt in je voegen. Je schrikt door veel sieraden navolging af. Je bent bereid te schaken op een balkon. Je verandert de beschrijving van een vertrouwd landschap. Je parasiteert. Draait naar het zuidwesten. Je vernauwt. Je kolkt. Treurt stijf om het kappen van de blauwe spar. Compenseert de decennia dat een rantsoen gold. Je verkommert hoe contractpartners kunnen verkommeren. Je kleed je sober.
Je straalt wulpsheid uit. Je dicteert een nieuwe methode van het componeren. Je trekt muggen aan. Je wenst begroet te worden met applaus. Je doorstaat een blik met onbehagen. Je ligt hoog. Je beslaat drie maten breedte. Je tolereert geen buren. Je brandt als een lier.
Je stort in. Komt tegemoet aan een onbenoemde behoefte.
Je verlangt te worden gezien. Overleeft de kaalslag. Je voldoet 's nachts.
Je trekt naar boven. Je betovert. Je inspireert. Domineert de horizon.
Je vertegenwoordigt kringverwantschap. Je bloeit via een contract gedateerd 989. Je maakt mogelijk.
Ik ben Wuwlaz Razanzib. Ik hou ervan te stijgen. Ik ben dol op brood. Ik hou ervan recepten te noteren. Ik leef in een luchtkasteel. Ik hou ervan te schreeuwen en te krijsen. De limiet van mijn volumemaat heb ik nooit bereikt. Ik hou ervan mij over te geven. Dat contrasteert met mijn buitengezicht. Mijn buitengezicht heeft de schijn van een masker uit vervlogen decennia. Ik leef sober, want mijn verlies is veelvoudig. Zou ik niet sober leven, dan zou ik ontrouw kunnen worden aan een wild bevochten inzicht. Mijn tranen zijn namelijk tamelijk zout. Ik hou ervan te schreeuwen en te krijsen. Ik hou ervan sportresultaten te noteren. Mijn verdienste is te veronachtzamen. Ik heb controle over mijn tijd. Tot op de laatste minuut. Ik leef sober, want ik heb controle over mijn tijd. Mijn kasteel heeft een lekkend dak. Ik associeer mij met onderblijfsels. Onderblijfsels zijn zacht. Dat contrasteert met mijn buitengezicht. Mijn buitengezicht is hard. Zou ik over geduld beschikken, dan zou ik ervan kunnen houden te tuinieren. Mijn drang tot overgave is aan mij doorgeleverd via getitelde achterverwanten. Ik leef in een luchtkasteel. Mijn kasteel is aan mij doorgeleverd via getitelde achterverwanten. Ik leef sober, want gegeven ben ik verkwistend. Dat contrasteert met mijn buitengezicht. Mijn buitengezicht is streng. Zou ik het verlangen hebben navolgenden te inspireren, dan zou mijn kasteel vol kunnen stromen. De omvang van mijn verdienste is te veronachtzamen. Ik ben dol op vlinders. Ik ben dol op met stijfsel gewassen lakens. Ik ben dol op onderblijfsels. Ik associeer mij met vlinders. Ik ben dol op as. Ik ben dol op smeulend as. Ik hou ervan kralen aan een draad te rijgen. Ik leef sober, want mijn lekkende dak zou instorten onder het gewicht van mijn overgave. Mijn overgave is namelijk tamelijk gewichtig.
Ik ben Wuwlaz Tididran. Wuwlaz de wisselwerkmens. Mijn keuze is muziek.
Voor de compositie vertrouw ik op mijn zwarte gitaar. Hier heb ik een verhouding mee waarin ik nooit twijfel. Ben ik vals bezig dan klinkt zij vals. Een verteerd geluid. Zogesproken.
Deze gitaar staat op een driepotige stoel. Zichtbaar vanuit elke hoek van de kamer. Het heeft voor mij ook zo nu en dan zin om niet tijdens mijn gebruikelijke uren te improviseren. Mij door onverwachte klanken laten roepen en deze aan te laten zwellen. Een binnenecho. Tot buiten de maten van elke muziek. Rennen om de noten te noteren.
Ik noteer met potlood. Een eerste versie die mij door de klanken gedicteerd wordt. Waarna ik de gitaar niet meer aanraak. Ik herschrijf vanaf het papier. Het heeft iets kinderlijks hoe ik de randen van het blad in versiersels verdrink. Een verzameling meest bizarre tiara's. Ja ik kroon mijn noten veelvoudig. En ik laat ook de noten zelf niet met rust. Zodat ze op bloeiende azalea's gaan lijken. Ik omlijst ze. Zogesproken. Dat is rechtvaardig.
De gitaar staat zó op de driepotige stoel dat de snaren naar het oosten kijken. Wanneer ik haar pak ga ik op de stoel zitten. Het hart in mijn lichaam wisselt ruimte met de klankkastopening. Mijn ogen vinden een rustpunt op de modderige straat die ik door het tegenoverliggende raam zie. Deze straat voert van mijn thuishuis pal naar het oosten en eindigt bij het bos waar een geasfalteerde straat links naar het noorden voert en rechts naar het zuiden. Doordat ik onvermogend ben van deze afstand elke kruin van elke spar geïsoleerd te zien wordt benadrukt dat het spel tussen de wolken en het bos een spel tussen gelijken is.
Mijn talent om teksten te fabriceren is wispelturiger. Het jeuken van mijn aderen is het signaal dat de bal op barsten staat. Ik duik dan diep onder mijn aardoppervlak. Perforeren. Ontpitten. Elk woord dat ik delf verwarm ik als was het een mascotte. Of het een brok kiezel is of een brok koper. Ik heb geen voorkeur, voor het een noch voor het ander. Het blijkt tijdens een latere fase dat tegemoetgekomen wordt aan waar het verlangen geen kennis van heeft.
Het verlangen doet onrijpe sappen vloeien. Zodat deze sappen niet enkel vergoten worden, maar ook wildgroei opwekken. Verkwisten. Vervuilen. Ik heb talloze stapels eerste versies die wachten op herziening. De aanblik ervan is nu en dan zwaar als goud. Nu en dan licht als stuifmeel. Dat geldt voor mij. Brieven via een vorige versie van mij aan een latere versie van mij. Een spel dat de tijd als inleg heeft.
Mijn beginpunt is dat elke nood voortkomt uit een afspraak. Zoals elke smart voortkomt uit een afspraak. Dat nood en smart fenomenen zijn die met geloven en met taal te maken hebben. Fenomenen die vaker wel dan niet hechtende begoochelingen blijken. Treffen. Beloven.
Wanneer ik mij op de melodie concentreer beeld ik mij een vibrerend lokaal in. Een lokaal met dieren en mensen en planten. Zoals een kringhuis of een warenhuis. Voor de tekst beeld ik mij een vlakte in. Een onbegrensde vlakte met een enkele wilg die gevormd is door de wind. Een meedogenloze westwind. Volgens deze methode verkrijg ik een continuïteit. Een methode die nu en dan koesterend is als regen. Nu en dan bokkig als spinazie. Dat geldt voor mij. Dartelen. Passen. Het is zaak te onderscheiden welke ster nu straalt en welke morgen zal stralen.
Voor presentaties vertrouw ik op mijn rode gitaar. Hier heb ik een verhouding mee waarin ik alert blijf. Communiceer ik niet met de toehorenden dan klinkt zij mat. Een bloedeloos geluid. Zoals zweefvliegen zonder thermiek.
Ik ben Wuwlaz Sirccoa, ik schuw het duister niet. Ik ben daar waar ik wacht, ik wacht daar waar ik ben.
Want eens zal ik beleven het beven onder controle te krijgen, eens zal de zwaluw haar staart optillen voor de panter.
Dit zal actueel zijn in het moment dat de sifaka's in kringspraak bij elkaar komen op Ameland, de tiara omgesmolten wordt.
Dit zal actueel zijn in het moment dat de onbenoemden zwijgend de trappen naar beneden nemen. Want eens zal de triomf haar glans verliezen. Want de tevredenheid zal bevredigend zijn.
Ik ben Edmnala Wuwlaz. Ik ben mijn eigen man. Ik loop mee met mijn gegevens. Door te genereren. Pret door genegenheid.
Vermogend zijn deel te hebben. Dat is bewogen worden. Door de getalloze componenten. Door de wensen van het onzichtbare. Teweegbrengen. Het contact. Zo de radiogolf en zo ik. Onnavolgbare aanraking. Genegenheid voor het onzichtbare. Teweegbrengen. Door sferen te genereren. Pret door genegenheid. Door glanzende sferen. Die ene onnavolgbare aanraking. Het contact. Die onnavolgbaar fonkelende ochtendaanraking. Genereren.
Vermogend zijn deel te hebben. Dat is geluk. Door teweeg te brengen. Pret door genegenheid. Door vermogend te zijn deel te hebben aan sensaties. Dat is geluk. De sensatie die door en door is. De genegenheid die door en door is. Door het contact. En door en door. De stem in de schelp van het oor. Deel te hebben aan jou. Door en door. Teweegbrengen. Zo de quasar en zo ik. Genegenheid genereren en vermogend zijn deel te hebben. Dat zijn onnavolgbare aanrakingen. Fonkelend door het contact. Door en door en door. Dat is geluk. Dat is genoeg.
Ik ben Edmnala Wuwlaz. Ik haal jou over. Om met mij mee te lopen. Om met mij deel te hebben aan de middagsfeer. Met genegenheid mee te lopen met de onnavolgbare middagaanraking. Dat is deelhebben. Aan pret door genegenheid. Door fonkelende sferen.
Ik ben Edmnala Wuwlaz. Ik haal jou over. Om met mij deel te hebben aan de avondsfeer. Onnavolgbare avondaanrakingen. Dan ook fonkelende nachtaanrakingen. Dat is geluk. Deelhebben en teweegbrengen. En pret. En wij onnavolgbaar aanraken. Genoeg deel te hebben. Met en aan en door. De contacten. Fonkelend aan te raken. Te zijn en teweeg te brengen. Teweeg te brengen en te genereren. Grote pret en grote genegenheid.
Ik ben Wuwlaz Boreon, ik loop mee met mijn verslag.
EERSTE FASE
Transport : AC-BU, wet
Entiteit : delfcomponent; eerste categorie
Beweging : eerste dynamiek, CC-bruin
TWEEDE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-geel
Subject : veelvoudig; benoemd; passief
Richting : naar
DERDE FASE
Beweging : eerste dynamiek, CC-zwart
Dimensie : categorie 2 sub 1
VIERDE FASE
Entiteit : bouwcomponent; tweede categorie
Beweging : derde dynamiek, CC-wit
VIJFDE FASE
Contact : progressief; buiten
Specifiek : terreinkaart; binnen
Embleem : derde model
Beweging : derde dynamiek, CC-geel
ZESDE FASE
Tempo : traag
A-factor : vrouwelijk; veelvoudig
Specifiek : kleur; actief
ZEVENDE FASE
Subject : enkelvoudig; benoemd; actief
Contact : actueel, binnen
Entiteit : bouwcomponent; eerste categorie
Beweging : derde dynamiek, CC-rood
Positie : in
Specifiek : terreinkaart; binnen
ACHTSTE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-rood
Richting : naar
Subject : veelvoudig; benoemd; actief
Vereist zijn schuwe zwaluwen. Vereist zijn gestaalde zenuwen. Vereist zijn frivole puzzels. Het geduld wordt genoten. Het dansduwtje wordt gewisseld. Ik, Wuwlaz Ibinik, zal mij blootstellen aan dit duet. Ik, Wuwlaz Ibinik, zal mij beschikbaar stellen voor de zomerpluk.
Vereist zijn duurzame voorraden. Vereist zijn dualistische abstracties. Vereist zijn lemen muren. Vereist zijn wispelturige temperaturen. Vereist zijn vurige charmes. De partituur wordt versierd. De figuur wordt genoteerd. De catalogus wordt gekleurd. De buur wordt getrakteerd. Het uur wordt verdiend. Er wordt onderverhuurd. Er wordt geamuseerd. Er wordt gecommuniceerd. Ik, Wuwlaz Ibinik, zal mij blootstellen aan deze kunst. Ik, Wuwlaz Ibinik, zal mijn manier van arriveren ritualiseren.
Vereist zijn heldere suggesties. Vereist zijn specifieke uitdrukkingen. Vereist zijn overbrugbare afstanden. Vereist zijn verrukkelijke ruggen. Vereist is meedogenloos geluk. Onder de brug. Er wordt benadrukt. Er wordt teruggetrokken. Ik, Wuwlaz Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor nulpunten onder controle krijgen.
Vereist zijn transporterende menu's. Vereist zijn brutale binnendringenden. Vereist zijn nuchtere avondoverdrachten. De zucht wordt gehoord. De minuut wordt gehalveerd. De snelgoochelende wordt verafschuwd. Het goudpulver wordt verstrooid. Er wordt gecalculeerd. Er wordt gesmuld. Ik, Wuwlaz Ibinik, zal particulier communaal en communaal particulier zijn.
Vereist zijn stelselmatige subjecten. Vereist zijn veelvoudige continuïteiten. De consensus wordt ontmaskerd. De fuga wordt herschreven. De opium wordt geveild. Er wordt gerecupereerd. Er wordt gemenstrueerd. Ik, Wuwlaz Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor gereserveerde luxe onder controle krijgen. Ik, Wuwlaz Ibinik, zal mij blootstellen aan deze ruwe u-factoren.
Vereist zijn gulle oriënterenden. Vereist is vluchtige wulpsheid. De lucht wordt doorkruist. Tussen het suikerriet. In het bubbelbad. Er wordt gekust. Er wordt gesnuffeld. Ik, Wuwlaz Ibinik, zal mij periodiek blootstellen aan muffe rust. Ik, Wuwlaz Ibinik, zal mijn luchtkasteel laten verbouwen. Ik, Wuwlaz Ibinik, zal actueel artificieel en artificieel actueel zijn.
Met mij op mijn thuisland wonen de spoorlozen. Al is het maar periodiek. Ze wensen de magie. Op mijn thuisland is de kennis beschikbaar. Van de magie. Mijn thuisland is magisch. Magisch als maandaggetallen. Maandaggetallen met een wendbaarheidsfactor. Een wendbaarheidsfactor 2.
Over mijn thuisland drommen de kennisverzamelenden. Op mijn thuisland is de methode beschikbaar.
De spoorlozen die met mij mijn thuisland bewonen zijn in kaart gebracht op een schilderij. Hun kleding is in kaart gebracht. Hun ontgoocheling is in kaart gebracht. Een logische ontgoocheling. Logisch als Nitze. Nitze in kleding. De kleding van een spookverschijning. Een frivoolse spookverschijning.
Op mijn thuisland is de mystiek beschikbaar. De onbenoemden proberen een stukje van mijn thuisland te kopiëren. Ze inventariseren het gegeven. Mijn thuisland is labiel. Labiel als baaikikikikkerduikenden. Baaikikikikkerduikenden zetten gegevens vast. Op een vluchtige manier. Even vluchtig als een trapezeïnstallerende zwetend is. Een trapezeïnstallerende met hoogtevrees. Ja, de onbenoemden proberen mijn thuisland te kopiëren. Ze inventariseren de kracht. De kracht is ongrijpbaar. Even ongrijpbaar als de krachten, die maken dat wat van ons is van hun is. De Feteriens van mijn thuisland zetten krachten vast. Op een onzichtbare manier. Even onzichtbaar als vandaag morgen is. De Feteriens van mijn thuisland zetten getallen vast. Ze fabriceren berekeningen. Op een onnavolgbare manier. Mocht dit nodig zijn.
In mijn thuisstraat vlammen showmodellen. De etalage is nergens transporterender.
Over mijn thuisland draven de premiejagenden. De premiejagenden wensen de welstand en het geluk. De Feteriens mopperen. Omdat wij bedrogen worden. Omdat wij beslopen worden. De Feteriens mopperen met de premiejagenden. Omdat de showmodellen mythisch zijn. Even mythisch als een weegschaal. De weegschaal staat te verroesten. De weegschaal staat te verroesten, omdat de instantwelstand het geluk brengt. De nieuwe instantwelstand.
Met mij op mijn thuisland fonkelen de vergetenden. Al is het maar periodiek. Ze wensen de magie. Mijn thuisland is magisch. Magisch als zonnachtgetallen. Zonnachtgetallen met een wendbaarheidsfactor. Een wendbaarheidsfactor 6.
Over mijn thuisland koersen de sidderenden. Tijdens de weekeinden. De goochelweekeinden. De goochelweekeinden tijdens de gevechten. De getallentrapschattenden beëindigen het gesprek. De getallentrapschattenden beëindigen ondanks wendbaarheidsfactor 4 het gesprek. De getallentrapschattenden beëindigen ondanks getalenteerde wendbaarheidsfactor 4 het gesprek. Het gevecht met de gevechtgoochelschietende. De iele gevechtgoochelschietende.
Over mijn thuisland draaien de fladderenden. De berk is nergens transporterender. De pensions zijn nergens transporterender.
Over mijn thuisland drommen de parasiterenden. Op mijn thuisland is het ontwerp beschikbaar. Van het woonhuis.
Met mij op mijn thuisland wonen de getallengoochelenden. Al is het maar periodiek. Ze wensen de tevredenheid. Op mijn thuisland is de poëzie beschikbaar. De poëzie van het onzichtbare. De getallengoochelenden wensen de poëzie. Ze wensen de kwaliteit. Mijn thuisland is het beste woonland. Ik hoef geen ander land om op te wonen.
Voor sommige netvliezen voldoet mijn thuisland slechts deels. Voor sommige trommelvliezen voldoet mijn thuisland slechts deels. Maar er is geen betere bescherming mogelijk dan de bescherming die mijn thuisland biedt. Voor mij is er geen betere bescherming mogelijk. Ik ben een gelukkige. Ik, Wuwlaz Feterien.
__________________________________________________
ekezoe
Is mijn voorbeeld. Een berg.
Is mijn voorbeeld. Een brug.
Mediteer ik. Versnipperder dan een binnenbeeld. Gestolder dan een suggestie. Geëigender dan een straaljagende. Luidruchtiger dan een binnenplaneet. Gecalculeerder dan een inzicht. Spontaner dan een verslag. Communaler dan een visioen. Uitzonderlijker dan een zonsopgang. Rijper dan een lentepluk. Onvolgroeider dan een herfstpluk. Frivoler dan een kind. Neutraler dan een ommezwaai. Luchtiger dan een traan. Wateriger dan een patio. Kleiner dan een buitenzee. Groter dan een drang. Weelderiger dan een noordrots. Schraler dan een katoenveld. Zachter dan een anker. Harder dan een azalea.
Kom ik tot rust. Binnen een cirkel van wilgen.
Kom ik tot rust. Op een erf.
Mediteer ik. Onconventioneler dan een slapende. Regressiever dan een mutatie. Geslotener dan een marktplein. Opener dan een applaus. Imponerender dan een stilte. Schuwer dan een stilte. Directer dan een overdrachtproces. Ongrijpbaarder dan een archiefstudio. Actiever dan een noordrots. Passiever dan een bijenkorf. Transparanter dan een middelpunt. Massiever dan een protoplast. Ingewikkelder dan een code. Simpeler dan een samenhang. Breekbaarder dan een onderscheid. Onveranderlijker dan een stelselmaat. Gekoesterder dan een overfabricage. Verontachtzaamder dan een huiskat. Verkwistender dan een toevalligheid. Soberder dan een eenzijdige.
Ben ik. Muf en hol en inspirerend.
Ben ik. Streng en oprecht en desperaat.
Groeten mij. De doden.
Kom ik tot rust. Op een dakterras.
Kom ik tot rust. Onder een glazen koepel.
Ben ik. Benoemd. Ekezoe Ocacura. Veelvoudig via mijn perzikpitten.
Je belooft te veel. Je verliest je lusteloosheid. Je roept tegenvuur op. Je stroomt vol. Stapelt frivoliteit op frivoliteit. Je wekt de schijn geïsoleerd te zijn. Laat je naam in koper graveren: Ekezoe Nishakal.
Je breekt met patronen. Je weigert mee te lopen. Je probeert overeind te blijven. Je trekt naar beneden. Je treft. Je stelt teleur. Je meet je rillingen. Je geniet de uitdaging.
Je pauzeert achter een lemen muur. Je biedt een rustpunt. Je laat je door geen Ibinik navolgen.
Je kraakt in je voegen. Je schrikt door veel sieraden kinderen af. Je bent bereid te luisteren op een balkon. Je verandert het binnenbeeld van een vertrouwd landschap. Je parasiteert. Draait naar het zuidwesten. Je vernauwt. Je kolkt. Treurt met overgave om het kappen van de blauwe spar. Compenseert de decennia dat een rantsoen gold. Je verkommert hoe contractpartners kunnen verkommeren. Je wentelt uitbundig.
Je straalt bescheidenheid uit. Je dicteert een nieuwe methode van het mediteren. Je trekt eenzijdigen aan. Je wenst omringd te worden door reigers. Je doorstaat een aderlating met glans. Je ligt koud. Je beslaat drie maten lengte. Je tolereert geen buren. Je brandt als een lier.
Je stort in. Komt tegemoet aan een onbenoemde behoefte.
Je verlangt te worden gezien. Overleeft de kaalslag. Je voldoet 's middags.
Je trekt naar boven. Je betovert. Je inspireert. Domineert de horizon.
Je vertegenwoordigt neutraliteit. Je bloeit via een contract gedateerd 1939. Je maakt actueel.
Ik ben Ekezoe Razanzib. Mijn piranha's zijn excellent. Ik ben dol op accenten. Ik ben dol op door woede overslaande stemmen. Ik spiegel mij in messen. Messen zijn onschuldig. Dat is de tragiek van het geval. Dat onschuld nutteloos is. Zou ik niet mijn lengte hebben, dan zou ik ervan kunnen houden met kinderen te eten. Ik hou ervan te vertrouwen. Dat is de tragiek van het geval. Dat vertrouwen beschaamd moet worden, om tot vertrouwen te volgroeien. Ik ben dol op messen. Ik spiegel mij in accenten. Ik ben dol op dauw. Ik leef in een luchtkasteel. Ik hou ervan te skiën en te schaatsen. Mijn favoriete figuren zijn de slalom en de axel. Mijn vertrouwen fleurt op door bezoekenden. Ik leef hongerig, want ik draag een binnenkou. Zou ik niet hongerig leven, dan zou ik mij schraal bloeiend kunnen wanen. Mijn verbeelding is namelijk tamelijk groot. Ik hou ervan te skiën en te schaatsen. Ik hou ervan vijvers aan te leggen. Ik ben dol op witte dauw. Ik hou ervan catalogi te kleuren. Mijn kasteel is geliefd bij vandaliserenden. Ik hou ervan te draven. Ik ben dol op knikkers. Ik hou ervan aquaria te ontwerpen. Ik leef in een luchtkasteel. Mijn kasteel fleurt op door bezoekenden. Ik leef hongerig, want gegeven smaakt weelderigheid mij. Dat is de tragiek van het geval. Dat smaak nutteloos is. Zouden mijn smaakpapillen worden verwijderd, dan ook zou geen spiegel mij een ander tonen. Mijn piranha's genieten de naam excellent te zijn. Ik heb legio leesplannen. Opgeslagen in een speciaal bestand. Ik leef hongerig, want ik heb legio leesplannen. Ik leef hongerig, want mijn voorraden lijken mij nutteloos. Mijn voorraden zijn namelijk tamelijk seizoensgebonden.
Ik ben Ekezoe Tididran. Mascottes interesseren mij. Mascottes zijn gestolde dingen verlost van iedere vibrerend kwaliteit.
Ik ben Ekezoe de wisselwerkmens. Mijn keuze is muziek.
Mijn methode blijkt aan te slaan. Ik krijg brieven in vele talen. Verzoeken om krachten te bundelen.
Mijn produkties zijn te horen in warenhuizen en op marktpleinen. Ze verhouden zich zowel met luchtstromen die gegenereerd zijn door klimaatmachines, als met luchtstromen die teweeggebracht worden door noordwindstoten.
Volgens mijn methode zet ik mij neer als kind met de kinderen. Als oriënterend met de oriënterenden. Ik bewonder ze, hoe ze als bokjes dartelen. Met hun roodgerande ogen. Door de wei van smarten. Begoocheld door een van die verlokkingen. Of generatiesmart of adersmart of archiefsmart. Ik bewonder ze, hoe ze het hun zaak maken hun zelfportretten te herschrijven. Bij het licht van het zwartste noodweer. De verregende vodjes papier die verzameld worden. Die ze vertaald in geluidsgolven over de buitenplaneet rondgestrooid wensen te zien.
Ik stel mij beschikbaar per uur. Door te suggereren dat ik deel heb aan de tijd wek ik de schijn magisch te zijn. En zo vermijd ik dat de uitslag boven mijn ogen te veel belangstelling trekt.
Beleven. Experimenteren.
Abstracties interesseren mij. Abstracties zijn gestolde modellen verlost van elke vibrerende kwaliteit. Abstracties benemen dingen hun schoonheid. De abstractie goud beneemt het ding goud haar schoonheid. De abstractie oosten beneemt het ding oosten haar schoonheid.
Spel interesseert mij. Spel is schijnbenoemde massa. Spelcomponenten zijn schijnentiteiten die bewegen binnen gefabriceerde grenzen. De tralies zijn gelegeerd met teveel koper en bij de geringste druk breken ze.
Een dag met wolken aan de hemel heb ik graag. Zo'n dag verkrijgt een glans. Wekt vliegdrang op. De aarde verlaten. Schaterlachend de krachten tarten. Zo'n dag wekt doldrang op. Het water opzoeken. Zonder bevreesd te zijn te zullen verdrinken.
Spetteren. Spartelen. Opzwellen. Zonder bevreesd te zijn te zullen barsten. Ja een wolk is in staat mij te treffen. De aanblik ervan. Hoe zij in het luchtruim ligt. Het is een sensatie die kwa uitbundigheid te vergelijken is met die welke ik heb in het geval ik achter een bal aan ren.
In mijn studio zijn veel verschillende tranen vergoten. Of woedetranen of teleurstellingstranen of vreugdetranen. Nu en dan krijg ik een tiara opgezet. Nu en dan wordt in een hoek eventjes een spierduwtje gewisseld. Niet elke omstandigheid verlangt een zelfde rechtvaardigheidsmaat.
Straten met een ruwe oppervlaktelaag heb ik graag. Ik heb gekozen voor schoenen met dunne zolen, want lopen is mijn methode om stilte te verkrijgen op de binnenplaneet. Door te lopen twee nulpunten op elkaar te laten vallen. In elkaar passen. Door om en om met de ene voetzool en met de andere voetzool het ruwe oppervlak aan te raken.
Ja adersmart past bij veulens waarvan verlangd wordt dat ze in een te kleine wei gedijen. Zoals geloven een fenomeen is dat zinnig wordt in het geval tralies het zicht op de sterren benemen. Het zicht op de westster die geldt als het bloedende hart van elke moderne kringkippenren. Het zicht op de noordster die geldt als de magnetische as van elke moderne bokkesprong.
Ik ben Ekezoe Sirccoa. Ik ben niets. Mij kennen is in mij oplossen. Naar mij kijken is niets zien. Wie naar mij luistert hoort niets. Wie mij betast voelt niets. Wie aan mij snuffelt ruikt niets. Wie aan mij likt proeft niets. Ik ben niets. Ik ben Ekezoe Sirccoa. Alle ademende wezens zijn als ik.
Ik ben Ekezoe Sirccoa. Ik weefde het embleem van mijn generatie. Ik weefde een zonnebloem, met rond het middelpunt een kroon van acht bladen. Op ieder blad weefde ik een woord. Naast vrijheid weefde ik sensatie. Naast sensatie weefde ik gelijkheid. Naast gelijkheid weefde ik genegenheid. Naast genegenheid weefde ik verwantschap. Naast verwantschap weefde ik overgave. Naast overgave weefde ik ontplooiing. Naast ontplooiing weefde ik genot. Ik weefde in kleuren waarvan mijn handen gingen branden. En ik transformeerde met erfganzendons het middelpunt tot een zacht hart.
Ik ben Edmnala Ekezoe. Ik ben mijn eigen vrouw. Ik heb vuur voor vrolijkheid in zinnelijkheid.
In staat gesteld te worden over de energie te beschikken. Dat is zinnelijkheid. Dat is in staat gesteld te worden lucht te geven.
Ik ben Edmnala Ekezoe. Ik heb het vuur dat mij in staat stelt te beschikken over de energie. In het hart. Zwoele liederen. Ik heb het vuur voor de zinnelijkheid van het zuchten. Lucht te geven. Adem te bundelen. In zwoele liederen. Vrolijkheid in zinnelijkheid. In zwoele adem. In het hart. Die uitbundig zwoele ochtendliederen. Bundelen.
In staat gesteld te worden over de energie te beschikken. Dat is zinnelijkheid. Over de energie beschikken te dwalen. Dat is zinnelijkheid. Het vuur te hebben. Dat is lucht geven.
In staat gesteld te worden over de tijd te beschikken. Dat is zinnelijkheid. De tijd die in en in is. Het vuur dat in en in is. In het hart. En in en in. Over de energie beschikken te ademen. In en in. Beschikken over de energie van de aria. Lucht geven. Zo de kringbrieven en zo jij.
Vuur hebben dat in staat stelt de energie te bundelen. Dat is zinnelijkheid. De uitademing. De ongetemde stemmen. De zwoele liederen. Uitbundig in het hart. En in en in en in. Dat is de zinnelijkheid van de zwoele middagliederen. Dat is over de energie beschikken. Uitbundig in te ademen. Beschikken over de energie van de ene ongetemde wens. Beschikken over de energie van de andere ongetemde wens. Beschikken over de energie van de fluwelen avondliederen.
Over de energie beschikken en lucht geven. Dat is zinnelijkheid. De zinnelijkheid die in en in is. In de vrolijkheid. Dat is vrolijkheid in zinnelijkheid. En wij zwoel zingen. Genoeg in te ademen. Zo de luchten en zo wij. In en in en in. Onze harten. Uitbundig te zingen. Te zijn en lucht te geven. Lucht te geven en te bundelen. Grote vrolijkheid en groot vuur.
Ik ben Ekezoe Boreon, ik loop mee met mijn verslag.
EERSTE FASE
Transport : AC-D, manifestatie
Beweging : eerste dynamiek, CC-zwart
Specifiek : massa; benoemd; actief
Subject : enkelvoudig; benoemd; actief
Contact : actueel; binnen
Dimensie : categorie 1 sub 3
TWEEDE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-wit
Richting : naar
Subject : enkelvoudig; benoemd; actief
Positie : met
DERDE FASE
Entiteit : bouwcomponent; tweede categorie
Beweging : derde dynamiek, CC-bruin
VIERDE FASE
Beweging : eerste dynamiek, CC-wit
Subject : veelvoudig; benoemd; actief
VIJFDE FASE
Object : binnenterrein
Subject : enkelvoudig; benoemd; actief
Specifiek : kleur; actief
Beweging : tweede dynamiek, CC-rood
Contact : progressief, buiten
Tempo : traag
Dimensie : : categorie 2 sub 2
Contact : conserverend; binnen
Subject : veelvoudig; onbenoemd; passief
Conventie : particulier
P-factor : sensatie; hechtend
ZESDE FASE
Specifiek : kleur; actief
Beweging : derde dynamiek, CC-geel
Embleem : derde model
Patroon : herhaling
Entiteit : bouwcomponent; tweede categorie
Dimensie : categorie 2 sub 1
Dimensie : categorie 1 sub 3
ZEVENDE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-zwart
Subject : veelvoudig; benoemd; actief
ACHTSTE FASE
Transport : AC-T, figuur
Beweging : tweede dynamiek, CC-grijs
Richting : naar
Subject : enkelvoudig; benoemd; passief
Positie : met
Specifiek : terreinkaart, binnen
Subject : veelvoudig; benoemd; passief
Vereist zijn geconfisceerde brulboeien. Vereist zijn sproeiende invloeiingen. Vereist is broeierige belangstelling. De wildgroei wordt bewonderd. In de bloei. In de toevoeging. Het genoegen wordt meegemaakt. Er wordt geploegd. Ik, Ekezoe Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor vroegslapenden onder controle krijgen.
Vereist zijn groene stranden. Vereist zijn geboende rotsen. Vereist is schroeiend zoenen. Tijdens het seizoen. Het visioen wordt vertrouwd. Het rantsoen wordt verbrand. Ik, Ekezoe Ibinik, zal deze miljoen katoenbloemen verlossen van hun vlokken.
Vereist zijn goede voorbeelden. Vereist zijn behoedzame bewegingen. Vereist zijn gemoedelijke benaderingen. Vereist zijn lankmoedige momenten. Vereist is ademend bloed. Tijdens de overvloed. In de gloed. De hoed wordt gepast. De woede wordt vastgezet. Het voorperspectief wordt vermoed. Er wordt aangemoedigd. Ik, Ekezoe Ibinik, zal mijn gemoed blootstellen aan dit voedsel
Vereist zijn zoete meringues. Vereist zijn uitbundige kersenbloesems. Vereist zijn stroeve verhoudingen. Vereist is koude couscous. De behoefte wordt helder. Op de oever. Er wordt gekoesterd. Er wordt toegesproken. Ik, Ekezoe Ibinik, zal mij blootstellen aan fotocamera's. Ik, Ekezoe Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor deze windstoten onder controle krijgen.
Vereist zijn kruisende ooghoeken. Vereist zijn warme voeten. In het dagboek. Er wordt benoemd. Er wordt onderzocht. Er wordt begroet. Ik, Ekezoe Ibinik, zal mij kort blootstellen aan deze bezoekende. Ik, Ekezoe Ibinik, zal mij richten op het hart van het roestproces. Ik, Ekezoe Ibinik, zal mijn salpeterbloem opfleuren met glazen kralen.
Vereist zijn toegankelijke landschappen. Vereist zijn toevallige wensen. Vereist zijn beproefde spieren. Vereist is overmoedige taal. De toeschouwende wordt vergeten. Tijdens de toenadering. Op de vloermat. Onder de hoef. De kringkoe wordt gestreeld. Ik, Ekezoe Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor gesteven doeken onder controle krijgen.
Vereist zijn driepotige stoelen. Vereist zijn soepele gummipoppen. Vereist zijn koele hangmatten. Vereist zijn zwoele liederen. Vereist is troebel water. In de sloep. Er wordt geroepen. Ik, Ekezoe Ibinik, zal in het geroezemoes mijn naam horen.
Mijn naam is Ekezoe Feterien. Mijn thuiseiland is voor mij het beste wooneiland. Ik ben een bevredigd wezen.
Op mijn thuiseiland wonen de Feteriens. Op mijn thuiseiland is de poëzie beschikbaar. Op mijn thuiseiland is de kennis beschikbaar. Op mijn thuiseiland is de methode beschikbaar. Op mijn thuiseiland klinkt de muziek. Op mijn thuiseiland wordt een boek uitgelezen.
Voor sommige bezoekenden voldoet mijn thuiseiland slechts 's nacht. De bezoekenden zijn afkomstig van de buitenplaneet. Van uit alle hoeken. Ik overdrijf niet. De showmodellen arriveren van uit alle hoeken. De oriënterenden arriveren van uit alle hoeken. De kennisverzamelenden arriveren van uit alle hoeken. Nergens op de buitenplaneet is een betere weelde beschikbaar dan de weelde van mijn thuiseiland. Wij zijn bevredigde wezens. Ik overdrijf niet.
Mijn naam is Ekezoe Feterien. Mijn thuiseiland is het beste wooneiland. Op mijn thuiseiland is de kracht beschikbaar. De parasiterenden drommen over mijn thuiseiland. De Feteriens van mijn thuiseiland zetten de kracht vast. De parasiterenden inventariseren de kracht. De kracht is ongrijpbaar. Even ongrijpbaar als de krachten, die maken dat wat van hun van ons is. De kracht is labiel. Labiel als baaikikikikkerduikenden. Op mijn thuiseiland is het gegeven beschikbaar. De parasiterenden inventariseren het gegeven. Baaikikikikkerduikenden zetten gegevens vast. Volgens een feilloze methode. Even feilloos als de boogschietende breekbaar is. Een labiele boogschietende. Een labiele boogschietende op de rand van het ravijn.
Op mijn thuiseiland is de mystiek beschikbaar. De mystiek van de wensdroom. De mopperenden komen naar mijn thuiseiland. De mopperenden mopperen met de premiejagenden. Omdat iedere wensdroom nevensporen heeft. Omdat iedere wispelturige wensdroom nevensporen heeft. Magische nevensporen. Magisch als vrijdagcalculaties. De premiejagenden komen naar mijn thuiseiland.
De getallentrapschattenden komen naar mijn thuiseiland. De getallentrapschattenden zijn vrolijk. De getallentrapschattenden zijn ondanks de bijval vrolijk. De bijval van de cirkelfietsenden. De bijval van de gerecupereerde cirkelfietsenden. De gerecupereerde cirkelfietsenden met remmen. De gerecupereerde cirkelfietsenden met gevijlde remmen. De gerecupereerde cirkelfietsenden met gevijlde remmen koersen alles tot aan een consensus. Een noodnuttige consensus. De gerecupereerde cirkelfietsenden met gevijlde remmen koersen met energie alles tot aan een noodnuttige consensus. Met onnavolgbare energie. Met onnavolgbare energie in de goochelheupen. Met onnavolgbare energie in de katoenen goochelheupen.
Met mij op mijn thuiseiland wonen de spoorlozen. Mysterieus als mono. De spoorlozen zijn in kaart gebracht. Miniem in kaart gebracht. Op een schilderij. De ontgoocheling is in kaart gebracht. De bewegingen zijn in kaart gebracht. De bewegingen zijn logisch. Logisch als Marrilin. De oudere Marrilin. De oudere Marrilin, hoe zij in kaart is gebracht. Op een schilderij van Kijktai. Hoe haar sinusbewegingen in kaart zijn gebracht. Haar wilde sinusbewegingen.
Met mij op mijn thuiseiland fonkelen de vergetenden. Voor sommige bezoekenden voldoet mijn thuiseiland kwalitatief. De bezoekenden zijn afkomstig van de buitenplaneet. Van uit alle hoeken. Ik overdrijf niet. Ze arriveren van uit alle hoeken. Ze bedienen fotocamera's. Mijn thuiseiland is in kaart gebracht op een foto. Ze bedienen videocamera's. Mijn thuiseiland is in kaart gebracht op een video. Ze bedienen pennen. Mijn thuiseiland is in kaart gebracht in een boek.
Mijn naam is Ekezoe Feterien. Mijn thuiseiland is voor mij het beste van het beste wooneiland. Op mijn thuiseiland is het ontwerp beschikbaar. Het ontwerp van het strandhuis. De Feteriens gebruiken alle strandhuizen op mijn thuiseiland. De parasiterenden proberen te raden wat het wel niet is, wat je in staat stelt vermogend genoeg te zijn op mijn thuiseiland te wonen. Maar voor de Feteriens van mijn thuiseiland is luxe niet een verdienste. Wij zijn gelukkig.
__________________________________________________
rokala
Lig ik. Benoemd. Rokala Ocacura. Veelvoudig via mijn schilderijen.
Leverde Akasif Zelfportret Met Houten Bal. Leverde Pliddasch Feestmaal Met Bezoekende. Leverde Lui Variatie nr.3. Leverde Wuwlaz Uilengeluiden. Leverde Ekezoe Onthechting. Leverde Terpan Waar Begraven De Duiven Hun Doden? Leverde Hidesga Een Vrouw Alleen. Leverde Belelli Vleugels Van Katoen.
Lig ik. Benoemd. Rokala Ocacura. Veelvoudig via mijn knipogen.
Is de sfeer die ik genereer. Conventioneler dan een nachthemel. Losser dan een klok. Neutraler dan een schaterlach. Grilliger dan een puzzel. Onbewoonbaarder dan een strandhuis. Luxer dan een negorij. Frivoler dan een afbakening. Ernstiger dan een bubbelbad. Muffer dan een duet. Voller dan een eenzijdige. Intelligenter dan een berekening. Platter dan een toevalligheid. Aangenamer dan een gevoeligheid. Onbehaaglijker dan een contact.
Ben ik. Stoffig en geraffineerd en snel.
Ben ik voor mijn paarpartner. Een zolder.
Is de sfeer die ik genereer. Onberekenbaarder dan een honingraat. Overzichtelijker dan een middelmaat. Hypocrieter dan een stem. Oprechter dan een foto. Stijver dan een trapeze. Soepeler dan een afspraak. Kolkender dan een bassin. Kalmer dan een vuur. Harder dan een azalea. Weker dan een huisstierennek.
Ben ik. Lelijk en rond en passief.
Ben ik voor mijn paarpartner. Een diep water.
Is de sfeer die ik genereer. Beschermder dan een verontachtzaming. Kouder dan een mascotte. Regressiever dan een verandering. Progressiever dan een leugen. Pikanter dan een triangel. Flauwer dan een salsa. Gemoedelijker dan een schreeuw. Huiveringwekkender dan een zucht.
Ben ik. Modern en braaf en slordig.
Is de sfeer die ik genereer. Bevredigender dan een tiara. Teleurstellender dan een samenkomst. Aanhalender dan een suggestie. Afschrikwekkender dan een nevel. Evenwichtiger dan een kookpunt. Wankeler dan een binnenkring.
Je belooft alert te zijn. Je verliest je woede. Je roept verwarring op. Je stroomt vol. Stapelt suggestie op suggestie. Je wekt de schijn geïsoleerd te zijn. Je verbaast je over je naam: Rokala Nishakal.
Je breekt met patronen. Je weigert mee te lopen. Je probeert overeind te blijven. Je trekt naar beneden. Je treft. Je stelt teleur. Je vergiet je tranen. Je geniet de herhaling.
Je treuzelt achter een lemen muur. Je biedt een overnachting. Je laat je door geen Ibinik benaderen.
Je kraakt in je voegen. Je schrikt door veel sieraden fotograferenden af. Je bent bereid te wachten op een balkon. Je verandert het overzicht van een vertrouwd landschap. Je parasiteert. Draait naar het zuidwesten. Je vernauwt. Je kolkt. Treurt luidruchtig om het kappen van de blauwe spar. Compenseert de decennia dat een rantsoen gold. Je verkommert hoe contractpartners kunnen verkommeren. Je wast je vluchtig.
Je straalt raffinement uit. Je dicteert een nieuwe methode van het eten. Je trekt vuur aan. Je wenst gemasseerd te worden met lavendelolie. Je doorstaat een krachtmeting met kalmte. Je ligt vochtig. Je beslaat drie maten ondervlakte. Je tolereert geen buren. Je brandt als een lier.
Je stort in. Komt tegemoet aan een onbenoemde behoefte.
Je verlangt te worden gezien. Overleeft de kaalslag. Je voldoet 's avonds.
Je trekt naar boven. Je betovert. Je inspireert. Domineert de horizon.
Je vertegenwoordigt toewijding. Je bloeit via een contract gedateerd 1666. Je maakt toegankelijk.
Ik ben Rokala Razanzib. Ik ben dol op bloed. Mijn kasteel is een kopie. Ik hou ervan brandewijn te stoken. Mijn schaakpartijen eindigen in remise. Ik ben dol op torens. Ik ben dol op door mysterie omringde bestemmingen. Ik leef in een luchtkasteel. Mijn kasteel brengt de toepassingsmogelijkheden van het modernste communicatiemodel in kaart. Ik leef in quarantaine, want gegeven ben ik een dodende. Dat heb ik nodig voor mijn gemoedsrust. Mijn gemoed is magnetisch. Zou ik zigzaggend dansen, dan zou mijn atmosfeer zich kunnen vullen met radioactiviteit. Ik beweeg naakt door de middagen. Middagen zijn zwoel. Dat heb ik nodig voor mijn gemoedsrust. Mijn gemoed is zoet. Zou ik niet aan de grond leven, dan zou ik ervan kunnen houden op canapees te zitten. Ik hou ervan na te volgen. Dat heb ik nodig voor mijn gemoedsrust. Mijn gemoed heeft voorbeelden nodig om tot nabeelden te komen. Ik ben dol op middagen. Ik beweeg naakt door de toren. Ik ben dol op gestold bloed. Ik leef in een luchtkasteel. Ik hou ervan te schaduwschieten en te schaduwschermen. Mijn specialiteiten zijn de kruisboog en de floret. Mijn kopieën brengen de toepassingsmogelijkheden van het modernste communicatiemodel in kaart. De eindstand van mijn schaakpartijen is remise. Ik was mij nooit. Althans niet met water. Ik leef in quarantaine, want ik was mij nooit. Ik leef in quarantaine, want mijn kopieën zijn ongebonden ontwerpen. Mijn kopieën zijn namelijk tamelijk particulier. Ik hou ervan te zoeken. Ik ben dol op kranen. Ik hou ervan spelpatronen te memoreren. Ik leef in quarantaine, want ik heb een afschuw van lichamelijke nabijheid. Zou ik niet in quarantaine leven, dan zou ik mijn garderobe kunnen herzien. Mijn garderobe is namelijk tamelijk uitzonderlijk. Ik hou ervan te schaduwschieten en te schaduwschermen. Ik hou ervan spelpatronen te categoriseren.
Ik ben Rokala Tididran. Mijn spieren zwellen snel. Fietsen met een sterke wind tegen. Een steile trap beklimmen. Dit is een particuliere wetmaat waar ik belang in stel. En hoewel de aanblik van die kabels mij tegenstaat – die ballen van kuiten – is het een wetmaat die mij blij maakt. Omdat door deze wetmaat mijn particuliere grenzen zich laten ervaren.
Ik ben Rokala de wisselwekmens. Mijn keuze is televisie. Hoe sprekend ik ben in mijn taal verhoudt zich met de conditie van mijn spieren.
Mijn aders zwellen zelden. Wel kan ik de sensatie hebben dat mijn vet gestold op mijn heupen ligt. In de sauna door slaap overvallen te worden lijkt mij dan zinnig. Iets wat mijn zaak is aan de tijd over te dragen. Hoewel de tijd een spel is waarmee ik mij zelden verhoud.
Vallen. Verliezen.
Omdat de hoek die het oog met het scherm maakt de accenten hoe ik die manifest maak vertekent, is mijn favoriete scherm even groot als het gezicht van de toeschouwende. Het scherm en het gezicht als twee huisbokken die tegenover elkaar staan. En beide komen tot hun recht. Ja, mijn manifestaties resulteren in betekenissen die deels herschreven worden door fenomenen die ik onvermogend ben te controleren. De door elektronica gegenereerde lichtgolven worden over de buitenplaneet rondgestrooid. Vonken. Sterker kunnnen de sterren aan de nachthemel niet zijn. Ook de methodes die aangewend worden om de verschillende fases op elkaar te stapelen richten de betekenis. Wat voor de regels van een tekst geldt, geldt voor de bewegingen van een figuur.
Ik ben vermogend van gefabriceerde vormen te houden. Een wolk van karton. Gefotografeerd bloed.
Pakken. Transporteren.
Elke opeenstapeling heeft een hart. Een pompende entiteit. Of een zwakke of een sterke pompende entiteit. Het kan actueel zijn dat ik die entiteit ben
Ik ben vermogend van een of uitgeslagen of verfrommeld ding te houden. Een stukje van een brief gevonden in een modderige straat wordt een beschermende mascotte.
Elke dag de kade op– en neerrennen is daarentegen goed voor mijn kuiten. Wel vergiet ik zweet. Mijn hoofdhuid lijkt liters door te laten. Mijn kuif staat stijf. Een tiara van haar. Ja ik scheid veel zout af. Zoals koper groen wordt in het geval een duet met zuurstof aangaat. Zoals zilver zwart wordt in het geval een duet met zweet aangaat. Zo word ik wit.
Aan het einde van de kade staat een warenhuis. De versiering voor de noordpuiramen zijn gesmede druivenranken. Grof. De grote volgroeide vruchten zijn robijnrood gelakt. De blaadjes goudgeel. Het heeft iets smartelijks. Dat die druiven hier zonder ooit een straaltje zon altijd hun bloeiende zijde laten zien.
Breken. Verraden.
Ik hou van randverschijningen. Dit mag of een toevoeging zijn of contrasterend. Ik heb geen voorkeur, voor het een noch voor het ander.
Wel bevallen mij met lijnen gevormde verschijningen welke met een begoochelende traagheid transformeren. Dit is de elektronische vertaling van een aards fenomen dat ik door kennis te maken met een conventie van mijn oostburen ben gaan achten. Nadat men ontwaakt begroet men een ding dat een van de kringmensen bij zonsopgang op een voetstuk installeert. Dit voetstuk staat midden op de patio in een cirkel aangeharkt zilverzand en degenen die het installeren – die voor die dag de naam de Vulkaan hebben – kiezen een ding dat zich verhoudt met een nood op hun binnenplaneet. Het is aan twee overige kringmensen om tijdens de dag de contour van een van de schaduwtransformaties van het ding vast te leggen. Maakt regen dit onmogelijk, dan gelooft men dat de betreffende nood zich in een kindfase bevindt en de Vulkaan stort in zo'n geval bij zonsondergang het betreffende ding in de schacht onder het voetstuk.
Verkommeren. Verdwijnen.
Omdat mijn studio westlicht heeft ben ik een vroegslapende. Mijn methode is om mijn figuren nooit in direct zonlicht te laten groeien. Zodat mijn figuren de kwaliteit verkrijgen op de aarde te staan. In mijn taal is dollen namelijk equivalent van vliegen. Verdrinken is een equivalent van vliegen. En geaardheid is dus een eerste vereiste.
Ik ben Rokala Sirccoa. Ik ben een eiland. Omringd door water lig ik naakt te lonken. Mijn rotsen zekere bakens. Tijdens ook de neveligste nacht.
Ik lig passief, wanneer de vloed opkomt. Actief, wanneer de eb terugtrekt. Ik geniet van deze eindeloze herhaling. Het kwaad dat goed blijkt, het goed dat kwaad blijkt. De ontevredenheid die bijval blijkt, de bijval die ontevredenheid blijkt. Hier geniet ik van, van deze eindeloze ommezwaaien.
Ik ben een weelderig eiland. Ik, Rokala. De vlijtigste vingers falen bij het plukken van mijn oogst. Het vurigste veulen graast mijn heuvels zelden kaal. Omringd door baaien lig ik. Te benaderen door de simpelste sloep. Te verlaten op de zucht van de geringste bries. Breng mij een bezoek. Mij, Rokala. Kom en berijd mijn zilveren strand.
Ik ben Rokala. Ik ben een bezocht eiland. Ik grijp en ik bied. Ik lig en ik geniet.
Ik ben Edmnala Rokala. Ik ben mijn eigen vrouw. Breng mij een bezoek. Ik daag jou uit. Om manifest te maken. Naakte hartstocht.
Om beginnen te beminnen. Dat is bevrediging. Ontbloten. Zo jij en zo ik. Ontmaskeringen manifest maken. Naakte hartstocht. Door brutaal te ontmaskeren. Die ene vibrerende rust. Door de ontmaskering. Die tomeloos vibrerende ochtendrust. Manifest maken.
Beginnen te beminnen. Dat is bevrediging. Het raadsel beminnen. Wij die beginnen te beminnen beminnen. De geluiden horend bij de bevrijding. De warmte dicht op onze huid.
Ik ben Edmnala Rokala. Breng mij een bezoek. Ik daag jou uit. Om te ontbloten. Om beginnen te beminnen. De concentratie. De concentratie die door en door is. De hartstocht die door en door is. Door het raadsel. En door en door. Beginnen te beminnen. De ene geur. Beginnen te beminnen. De ander geur.
Hartstocht manifest maken en beginnen te beminnen. Dat is bevrediging. De vibrerende rust. Tomeloos door het raadsel. En door en door en door. Dat is vrijheid. Dat is de hartstocht van de vibrerende middagrust. Dat is beminnen. Naakte hartstocht. Om tomeloos te ontmaskeren. De ene onbenoemde grot binnengaan. De andere onbenoemde grot binnengaan.
De puzzel beminnen. Vibrerende avondrust. Dan ook tomeloos los. Dat is ontmaskerde naaktheid. Het verlangen dat passief is. Dat is blote bevreding. Dat is beminnen. En wij vibrerend rusten. Genoeg te beminnen. Door en door en door. De raadsels. Tomeloos te vibreren. Te zijn en te ontbloten. Te ontbloten en manifest te maken. Hartstochtelijke naaktheid en naakte hartstocht.
Ik ben Rokala Boreon, ik loop mee met mijn verslag.
EERSTE FASE
Transport : AC-T, manifestatie
Beweging : tweede dynamiek, CC-rood
Richting : naar
Object : buitenterrein
TWEEDE FASE
Subject : veelvoudig; onbenoemd; actief
Conventie : communaal
Beweging : eerste dynamiek, CC-wit
Positie : in
DERDE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-blauw
Positie : langs
Entiteit : taalcomponent; derde categorie
VIERDE FASE
Entiteit : delfcomponent; tweede categorie
Beweging : derde dynamiek, CC-bruin
VIJFDE FASE
Object : binnenterrein
Beweging : tweede dynamiek, CC-rood
Contact : conserverend; buiten
Positie : onder
Positie : boven
Positie : in
ZESDE FASE
Conventie : particulier
Object : buitenterrein
Beweging : tweede dynamiek, CC-wit
Contact : actueel; buiten
Tempo : snel
Subject : enkelvoudig; benoemd; actief
Richting : voor
Patroon : herhaling
Positie : langs
ZEVENDE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-grijs
Subject : veelvoudig; benoemd; passief
ACHTSTE FASE
Subject : veelvoudig; onbenoemd; actief
Beweging : tweede dynamiek, CC-violet
Vereist zijn volle modellen. Vereist zijn holle tonen. Vereist zijn stollende wolken. Vereist zijn grote landschappen. De proviand wordt gekeurd. Er wordt gelonkt. Er wordt ontstoken. Ik, Rokala Ibinik, zal bezoeken brengen aan nachtadressen die de ogen van voorbijlopenden kietelen.
Vereist zijn ronde contacten. Vereist zijn overdekte ondervlaktes. Vereist zijn kartonnen heuvels. Het contrast wordt geaccentueerd. De conventie wordt opengebroken. Tijdens de avond. Bij zonsondergang. De contour wordt vastgelegd. Bij zonsopgang. Ik, Rokala Ibinik, zal mij blootstellen aan deze zeehonden.
Vereist zijn bewoonbare noordrotsen. Vereist is evenwichtige elektronica. Vereist is communale weelde. De communicatie wordt gesuggereerd. In het patroon. In de honingraat. Er wordt gepompt. Ik, Rokala Ibinik, zal mij blootstellen aan deze belofte. Ik, Rokala Ibinik, zal mij blootstellen aan dit geloof.
Vereist zijn ongenode bezoekenden. Vereist zijn onberekenbare middelmaten. Vereist zijn onbetrouwbare beminnenden. Vereist zijn slordige salsa's. Vereist zijn tomeloze onthechtingen. Vereist zijn favoriete trapezes. Vereist zijn verloren voorbeelden. Vereist zijn instortende daken. Vereist is opkomende vloed. Vereist is stromend bloed. Het contract wordt omhelsd. De kopie wordt gefotografeerd. In het zelfportret. Tegenover het studiohuis. Op het geboorteadres. Bij de toren. Met de floret. Er wordt gedomineerd. Er wordt doorstaan. Ik, Rokala Ibinik, zal de schaduwtransformaties verstaan. Ik, Rokala Ibinik, zal een ochtend bij de Boreon horen.
Vereist is volgroeide wildgroei. Vereist is kolkend geluk. Op de zolder. In de grot. Er wordt gedold. Er wordt nagevolgd. Ik, Rokala Ibinik, zal mij ontbloten bij het licht van een kaars. Ik, Rokala Ibinik, zal een ochtend de overgave aan kometische binnenbeelden tolereren.
Vereist zijn frivole ommezwaaien. Vereist zijn feilloze methodes. Vereist zijn moderne doden. De robijn wordt gekust. Ik, Rokala Ibinik, zal mijn gemoed bloostellen aan deze nood.
Vereist zijn radioactieve atmosferen. Vereist zijn logische straten. Vereist is eindeloze herhaling. De lokatie wordt omringd. De oogst wordt gedroogd. In het bos. Op het mos. Met de kruisboog. Er wordt geschoten. Er wordt geknipoogd. Ik, Rokala Ibinik, zal mij laten betoveren door die gummipop.
Vereist zijn koperen kralen. Vereist zijn hypocriete stemmen. Vereist zijn. transparante taalcomponenten. Vereist is zuurstofrijke hartstocht. De hoofdhuid wordt gemasseerd. Op de patio. Ik, Rokala Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor overzichtelijkheid onder controle krijgen. Ik, Rokala Ibinik, zal alle mogelijke overnachtingen overleven.
Ik ben Rokala. Rokala Feterien. In mijn thuishuis wordt een gesprek afgemaakt. Een gesprek naar keuze. In mijn thuishuis woon ik met de spoorlozen. De beste spoorlozen. Alle kamers van mijn thuishuis worden gebruikt.
De spoorlozen die met mij mijn thuishuis bewonen zijn open. Open als goochelvrijheid. Voor ons is verwantschap particulier. Voor ons is het beste particulier. Voor ons is weelde particulier. Wij zijn gelukkige wezens. Dat is een waarneming.
Ik ben Rokala. Rokala Feterien. In mijn thuishuis is het drama beschikbaar. Het drama is logisch. Logisch als Marrilin. De oudere Marrilin. De oudere Marrilin hoe zij in kaart is gebracht. Op een schilderij. Een schilderij van Kijktai. Hoe haar overgewicht in kaart is gebracht. Haar gecalculeerde overgewicht.
De spoorlozen die met mij mijn thuishuis bewonen zijn wispelturig. Ze mopperen omdat wispelturigheid tuimelen is. Tuimelen in de ban van krachten. Ongrijpbare krachten. Ik ben een Feterien. Ik zet krachten vast. Baaikikikikkerduikenden zetten gegevens vast. Volgens een feilloze methode. Even feilloos als een boogschuttende magisch is. Magisch als mos. Aanspreekbaar mos. Aanspreekbaar mos in het bos. Het mythische bos. Het mythische bos gezien vanuit de trein.
Ik ben Rokala Feterien. Er is geen beter woonhuis dan mijn thuishuis. Mijn thuishuis is gefotografeerd. Mijn thuishuis staat op video vastgelegd. Mijn thuishuis staat beschreven. De bezoekenden wensen het ontwerp van mijn thuishuis. Ze wensen het geluk. Ze wensen de magie. Ze wensen mijn thuishuis in hun thuishuis. Ze zouden er veel voor over hebben. Om in mijn thuishuis te wonen. Al was het maar periodiek. Ik stel mijn thuishuis beschikbaar. Bezoekenden brengen het geluk.
De spoorlozen die met mij mijn thuishuis bewonen zijn magisch. Magisch als een boogschietende. Een labiele boogschietende. Een labiele boogschietende op de rand van het ravijn. De spoorlozen die met mij mijn thuishuis bewonen zijn transparant. Ze omringen zich met huishonden. Huishonden brengen het geluk. De spoorlozen die met mij mijn thuishuis bewonen zijn mysterieus. Mysterieus als vliegen. Vliegen met balgetallen. Wij verzorgen. Mocht dit nodig zijn. Wij laten ons verzorgen. Mocht dit nodig zijn. De vliegkring probeert mijn thuishuis binnen te dringen.
De getallentrapschattenden zijn onze mascottes. Ze passen in hoeden. Ze passen in onze hoeden. Ze passen in onze vilten hoeden. Ze mopperen omdat wispelturigheid tuimelen is. Ze mopperen met de premiejagenden. De premiejagenden proberen mijn thuishuis binnen te dringen. Maar de getallentrapschattenden zijn de beste mascottes. Dat is een waarneming. Wij zijn gelukkige wezens.
__________________________________________________
terpan
Ben ik. Benoemd. Terpan Ocacura. Veelvoudig via mijn muizen.
Ben ik. Benoemd. Terpan Ocacura. Veelvoudig via mijn voorperspectief.
Treft mij. Eén accent.
Ben ik. Pikant en breed en kortademig.
Treffen mij. Zes accenten.
Is mijn gestel. Een rooster.
Ben ik. Brutaal en kosmopolitisch en vrolijk.
Is mijn gestel. Een bassin.
Treft mij. Een limietzoekende.
Is mijn voorbeeld. Een straat.
Je belooft te kijken. Je verliest je tevredenheid. Je roept enthousiasme op. Je stroomt vol. Stapelt intentie op intentie. Je wekt de schijn geïsoleerd te zijn. Vergeet de klank van je naam: Terpan Nishakal.
Je breekt met patronen. Je weigert mee te lopen. Je probeert overeind te blijven. Je trekt naar beneden. Je treft. Je stelt teleur. Je vernieuwt je positie. Je geniet de toenadering.
Je glijdt uit achter een lemen muur. Je biedt een adres. Je laat je door geen Ibinik verzorgen.
Je kraakt in je voegen. Je schrikt door veel sieraden huishonden af. Je bent bereid te tuinieren op een balkon. Je verandert de meetbaarheid van een vertrouwd landschap. Je parasiteert. Draait naar het zuidwesten. Je vernauwt. Je kolkt. Treurt woedend om het kappen van de blauwe spar. Compenseert de decennia dat een rantsoen gold. Je verkommert hoe contractpartners kunnen verkommeren. Je verwond je ademloos.
Je straalt veelvoudigheid uit. Je dicteert een nieuwe methode van het dansen. Je trekt kabaal aan. Je wenst gelijkgesteld te worden met windbloemen. Je doorstaat een verraad met wendbaarheid. Je ligt onbenaderbaar. Je beslaat drie maten diepte. Je tolereert geen buren. Je brandt als een lier.
Je stort in. Komt tegemoet aan een onbenoemde behoefte.
Je verlangt te worden gezien. Overleeft de kaalslag. Je voldoet 's winters.
Je trekt naar boven. Je betovert. Je inspireert. Domineert de horizon.
Je vertegenwoordigt rebellie. Je bloeit via een contract gedateerd 1535. Je maakt manifest.
Ik ben Terpan Razanzib. Mijn proviandkasten zijn tot de rand gevuld. Ik ben een laatslapende. Onder alle omstandigheden. Ik leef behoedzaam, want ik ben een laatslapende. Mijn kasteel biedt onderdak aan transporterende lokalen. Ik ben dol op deuren. Ik beproef mij op kolossen. Ik ben dol op pap. Ik leef in een luchtkasteel. Ik hou ervan te berekenen en te beschrijven. Mijn specialiteiten zijn vectoranalyses en afkortingen. Ik hou ervan te verdwijnen. Dat heb ik nodig voor mijn hersens. Mijn hersens hebben rust nodig om tot een spanning te komen. Ik leef behoedzaam, want ik heb mij mijn zaak gemaakt. Zou ik niet behoedzaam leven, dan zou mijn toevalsquotiënt brutaal kunnen stijgen. Mijn gegevens zijn namelijk tamelijk bescheiden. Ik hou ervan te berekenen en te beschrijven. Ik hou ervan voorraden aan te leggen. Ik hou ervan uit te pakken. Ik ben dol op kwijlenden. Ik hou ervan voorbereid te zijn. Ik beproef mij op deuren. Deuren zijn abstracties. Dat heb ik nodig voor mijn spieren. Mijn spieren lijken niet van mij te zijn. Zou ik een lage tonus hebben, dan zou ik ervan kunnen houden te dobbelen. Vergeleken met zaken op koerscontrolerend niveau is mijn verdwijnzucht van geen betekenis. De inhoud van mijn proviandkisten is gevarieerd en gecatalogiseerd. Ik ben dol op kolossen. Ik ben dol op met wijnruit bestrooide vloeren. Ik ben dol op waterige pap. Ik hou ervan sieraden te smeden. Ik leef behoedzaam, want mijn transporterende lokalen lijken ademende wezens. Mijn transporterende lokalen zijn namelijk tamelijk beschermend. Ik leef in een luchtkasteel. Vergeleken met zaken op koerscontrolerend niveau is mijn kasteel van geen betekenis. Ik leef behoedzaam, want ik ben altijd bezig. Dat heb ik nodig voor mijn spieren. Mijn spieren zijn beproefd. Zou ik lankmoedig zijn, dan zouden mijn hersenspanningen zich tegen mij kunnen keren.
Ik ben Terpan Tididran. Ik vertrouw er op dat mijn zaken geordend zijn. En om mij niet te onderscheiden, las ik in het geval de omstandigheid dat verlangt een passende maat smart in. Ja mijn taal mag overmoedig lijken. Maar dit zo blijkt de methode die mij vermogend maakt communaal te zijn.
Elk lichaam wordt omrand door satelieten. Massa's met opzwelquotiënten, die zich verhouden met de slaapvibraties van dat lichaam.
Elke straat heeft nevensporen. Zwarte stroken. Waar de spookverschijningen van miljoenen fossielen over elkaar tuimelen. Waar de geschiedenissen begraven liggen van mijn achterverwanten, die geloofden dat machines beweging teweegbrachten. Geen hoek is in staat geweest zich onbereikbaar te maken.
Rooien. Kaalslaan.
Ik ben Terpan de wisselwerkmens. Mijn keuze is bouw. Dwars door vlaktes tekent mijn ontwerppotlood mijn kronkeligste inspiraties. Van noord naar zuid.
Er kleeft bloed aan dit plan. Het breekt de aarde. Het dolt met krachten waar het geen kennis van wenst te hebben. Krachten die de nachtwind doen stollen. Uitslaande branden kleuren de horizon. Een rode gloed blijft hangen. Rood als gesmolten koper. De aanblik ervan doet mij rillen. Zin en onzin komen samen.
Vertrappen. Vegen.
Ik geloof dat ik met de bal in de hal een perpetuum mobile in mijn nabijheid heb. Ja, het is wenselijk de catalogi van de kennisarchieven te herschrijven. De ster die ik nu zie, straalt nu. De kringbok in zijn stal communiceert tokkend met de kringkip op haar stok.
Rechtvaardigheid voor éen ademend wezen is rechtvaardigheid voor elk ademend wezen. Mogen de wolken mij bijstaan. Geen kringkoe hoeft te sterven opdat mij het bloed door de aderen stroomt. Dat mijn hart verschrompelt, voor het in staat is een dergelijke regressie gewaar te worden.
Zou een koe mij als mascotte kiezen? Het is zaak de intelligentie van de koe juist in te schatten. Zodat het geheugen van de koe juist ingeschat wordt. Uit de geblakerde ovens waarin de miljarden afgekloven kadavers gestort liggen zal nog een eeuw het gefluister te horen zijn van hen die stierven tijdens het gevecht met mijn achterverwanten, die geloofden dat lijkenvlees voedsel was. Enkel wetten waar ik geen kennis van wens te hebben zijn in staat deze nood te verzachten.
Verstijven. Hijgen.
Ja begoochelende denkmodellen bloeien dicht bij. Spelen een spel met mij. Maken fenomenen waar ik geen kennis van wens te hebben manifest. Of zeven maten rennen biedt dan gemoedsrust. Een paar liter zweet vergieten. Of mij verliezen in het geroezemoes van het warenhuis. Of de aarde verlaten en het water opzoeken. Mij binnen de begrenzing van een kajuit overgeven aan het ronddobberen. Mijn blik gewend naar ginder, waar ik het westen vermoed.
Verstillen. Duiken.
Waarom is het niet aan mij om blij te dartelen met het lam in de wei? Waarom verkies ik te verdrinken. Te vergeten dat het elke ochtend de zon is die de horizon kleurt. Een gouden groet uit het oosten. Het regent licht. Elk ding wordt opnieuw een sieraad. De ochtendhemel is als een tiara waarmee de aarde zich tooit.
Lag de brief, met hierin de kennis die ik niet wens te hebben, niet voor mijn deur? Had ik niet de sensatie dat ik opnieuw een kind was?
Ik sla mijn vleugels uit en vlieg.
Ik ben Terpan Sirccoa, de verkommerde stedenlopende – mijn gewrichten zijn versleten. De straten die ik onderzocht heb zijn van de kaart gevaagd. Overwoekerd door zaken die spierspanningen overbodig maken – haarden huiskatten geluidscassettes. Mijn darmen zijn beproefd.
Ik ben een naam in de archieven van het IGG, op te vragen onder groen-28376, archiefcode T. Het IGG is te vinden in de adresarchieven, onder code CI. Dit om helder te maken dat ik een geschiedenis heb. Niet dat het zo is dat ik mij ooit aangenaam verhouden heb met versie T-groen-28376, maar het moet de enige versie van mij zijn die communaal vibreerde, in dát moment, op díe lokatie, de enige versie van mij die iets meegemaakt heeft – in deze betekenis van het woord. De overige versies van mij heb ik uit de catalogi kunnen houden. Dat is wat mijn verdienste is.
Ik ben een oude wolf, zogesproken, gezwollen en geslonken in straten waar de nachtadressen het wel zullen nalaten de ogen van de voorbijlopenden te kietelen – alcohollokalen theehuizen mahjonglokalen. Ik spiegelde mij in de bewegingen van degenen die voor de deur stoppen, in hun ruggen die knipogen voordat ze aankloppen, in hun nekken die verstrakken en strekken wannneer ze over de drempel stappen. Dat is taal die ik verstond, dat is taal waarbij ik thuis was.
Ik ben Edmnala Terpan. Ik ben mijn eigen man. Kom met mij samen. Samen te proeven. Lol om begeerte. Samen te dansen. Dat zou verrukkelijk zijn.
Ik ben Edmnala Terpan. Kom met mij samen. Samensmelten met de klank van de nevel. Samensmelten met de aarde en het vuur. Uitpakken. Zo ik en zo jij. Vlechtend bewegen. Lol om begeerte. Om vlechtend te communiceren. Die ene vlechtende beweging. Op de klanken van de nevel. Die niet te herhalen vlechtende ochtendbeweging. Improviseren. Dat zou verrukkelijk zijn.
Ik ben Edmnala Terpan. Dans met mij samen. Dansen met mij die danst. Het bloed dicht bij de huid. De vloer die geboend is. Samen uit te pakken. De stilte die in en in is. De begeerte die in en in is. Vlechtend bewegen. Samensmelten met de rots. Vlechtende dans. De begeerte om te kolken. Zo ik en zo jij. Begeerte te proeven en te dansen. Dat zou verrukkelijk zijn.
Ik ben Edmnala Terpan. Kom met mij samen. Het dampende lichaam. De vlechtende beweging. Niet te herhalen. Dat is de begeerte om te bewegen. De vlechtende middagbeweging. Dat is dansen. Dat is lol om begeerte. Dansen op het ritme van de ene getalloze maat. Dansen op het ritme van de andere getalloze maat. Dansen op het ritme van de storm. Dat is de vlechtende avondbeweging. En dan ook bizar improviseren. Dat zou verrukelijk zijn.
Ik ben Edmnala Terpan. Dans met mij samen. Dansen met jou die danst. Een wilde dans. Vlechtend bewegen. Dat is verrukkelijk. In en door en op. De klanken van de nevel. Niet te herhalen te bewegen. Te zijn en uit te pakken. Uit te pakken en te proeven. Grote lol en grote begeerte.
Ik ben Terpan Boreon, ik loop mee met mijn verslag.
EERSTE FASE
Transport : AC-C, manifestatie
Beweging : tweede dynamiek, CC-zwart
Richting : naar
Subject : enkelvoudig; benoemd; passief
Positie : met
Specifiek : terreinkaart; binnen
TWEEDE FASE
Transport : AC-U, accent
A-factor : mannelijk; enkelvoudig
DERDE FASE
Entiteit : delfcomponent; tweede categorie
Beweging : derde dynamiek, CC-geel
VIERDE FASE
Richting : naar
Conventie : particulier
Subject : veelvoudig; benoemd; passief
VIJFDE FASE
Contact : conserverend; binnen
Subject : veelvoudig; onbenoemd; passief
ZESDE FASE
Specifiek : terreinkaart; buiten
Positie : met
P-factor : sensatie; hechtend
Beweging : vierde dynamiek, CC-groen
Embleem : eerste model
Contact : actueel; buiten
ZEVENDE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-blauw
Richting : naar
Object : buitenterrein
ACHTSTE FASE
Subject : veelvoudig; onbenoemd; actief
Beweging : derde dynamiek, CC-blauw
Massa : onbenoemd; actief
Vereist zijn tuimelende goochemmeisjes. Vereist zijn omringende reigers. Vereist zijn maanverlichte vijvers. Er wordt gekapseisd. Er wordt geëist. Er wordt geweigerd. Er wordt gekrijst. Ik, Terpan Ibinik, zal met zilverzand de galeibank vijf keer polijsten.
Vereist zijn zachte onderblijfsels. Vereist zijn stijve spieren. Vereist is subtiele twijfel. De bedrijvigheid wordt gecontroleerd. Het verblijf wordt gevierd. Ik, Terpan Ibinik, zal met appelbloesems mijn naam schrijven.
Vereist zijn kleine mozaïeken. Vereist zijn deinende buitenzeeën. Vereist zijn vlietende weekendgetitelden. Vereist is gekopiëerde schijn. Vereist is onderzochte ravijnmystiek. De verdwijnzucht wordt gespeeld. Op het marktplein. Bij de fontein. De brandewijn wordt gestookt. De eindstand wordt genoteerd. De teint wordt bijgehouden. De mijl wordt verlengd. Om het eiland. Er wordt gezeild. Er wordt geveild. Ik, Terpan Ibinik, en jij, in elke mogelijke vorm, zullen gelijken zijn.
Vereist zijn ongebroken lijken. Vereist zijn vergelijkende methodes. Vereist zijn bereikbare posities. Vereist is toereikende taal. Vereist is vrolijke genegenheid. Vereist is afwijkend bewegen. Onder de eik. Tijdens de praktijk. Ik, Terpan Ibinik, zal hijgen tot ik mijn gevoeligheid voor erfganzendons onder controle heb.
Vereist zijn bevrijdende wetmaten. Vereist zijn noodnuttige spookrijdenden. Vereist zijn bescheiden gegevens. Vereist zijn gekozen voorbereidingen. Vereist zijn grillige wendbaarheidsfactoren. Vereist zijn toegewijde kledingfabriceermensen. Vereist is lenig glijden. Vereist is soepel snijden. Vereist is transporterende tevredenheid. Vereist is bedwelmende felheid. Vereist is lichamelijke nabijheid. Vereist is begoochelende traagheid. Vereist is tomeloze naaktheid. Vereist is gebonden wispelturigheid. De bijval wordt beschreven. Het onderscheid wordt bewonderd. De vrijheid wordt ondervonden. Ik, Terpan Ibinik, zal het moment waarop afscheid genomen wordt op video vastleggen.
Vereist zijn actieve identiteiten. Vereist zijn verrukkelijke specialiteiten. Vereist zijn produktieve inbeeldingscapaciteiten. Vereist zijn particuliere kwaliteiten. Vereist zijn onnavolgbare generatievariëteiten. Vereist is vreugdevol zwijgen. Vereist is samen stijgen. De bijstand wordt verleend. Er wordt bijgebeend. Ik, Terpan Ibinik, ben bereid de kralen aan deze draad te rijgen.
Vereist zijn grijpbare talenten. Vereist zijn vlijtige vingers. Vereist zijn rijpe appels. Vereist is opfleurende blijheid. Het schilderij wordt bekeken. De dartelpartij wordt doorvoeld. De schaakpartij wordt afgebroken. Ik, Terpan Ibinik, zal mij voorlopen bij mijn bezoek aan dit mysterieuze adres.
Mijn thuisstraat is de beste woonstraat. De beste van de beste. Dat is de waarneming. De goochemmeisjes fabriceren berekeningen. Met de getallen. De getallen met wendbaarheidsfactor 3. De getallen met wendbaarheidsfactor 3 zijn wendbaar. Even wendbaar als de weekendgetitelden. De weekendgetitelden nemen de snelgoochelende in hun kielzog. Door mijn thuisstraat. De weekendgetitelden met goocheltailles nemen de snelgoochelende in hun kielzog. Bij het krieken van de maand. De goochemmeisjes fabriceren wendbare berekeningen. Ze proberen te raden wat het wel niet is, wat je in staat stelt in mijn thuisstraat te wonen. Ze berekenen welke omvang je verdienste wel niet moet hebben. Om vermogend te zijn in de straat van Terpan Feterien te wonen. De beste straat. Er is voor mij geen betere woonstraat mogelijk, dan de straat van Terpan Feterien. Ik hoef geen andere straat om in te wonen. Ik ben een gelukkig wezen.
Ik ben Terpan Feterien. In de straat van Terpan Feterien is het beste van het beste beschikbaar. Dat is de waarneming. In de straat van Terpan Feterien is de metaalkennis beschikbaar. In de straat van Terpan Feterien is de quintimethode beschikbaar. In de straat van Terpan Feterien is de ravijnmystiek beschikbaar. In de straat van Terpan Feterien is het woonhuisontwerp beschikbaar. In de straat van Terpan Feterien is de dramapoëzie beschikbaar. In de straat van Terpan Feterien is het genotaroma beschikbaar.
In de straat van Terpan Feterien wonen de beste van de besten. De mysterieuzen. De grenzelozen. De goochelenden. Ze zijn in kaart gebracht op schilderijen. Hun talenten zijn in kaart gebracht. Dat is logisch. Logisch als Marrilin. De oudere Marrilin. De oudere Marrilin is ook in kaart gebracht op schilderijen. Schilderijen van Kijktai. Haar ontgoocheling is in kaart gebracht. Haar begoochelende ontgoocheling.
Door de straat van Terpan Feterien draaien de beste van de besten. De straaljagen. De fladderenden. Door de straat van Terpan Feterien drommen de beste van de besten. De kennisoverdragenden. De parasiterenden. De oriënterenden. Ze zijn labiel. Labiel als baaikikikikkerduikenden. Baaikikikikkerduikenden tuimelen. Baaikikikikkerduikenden tuimelen omhoog en omlaag. Baaikikikikkerduikenden tuimelen zwevend omhoog en omlaag. Even zwevend als de manier waarop de breekzwemmende tuimelt. De manier waarop de breekzwemmende omhoog en omlaag tuimelt. De manier waarop de breekzwemmende in de etalage omhoog en omlaag tuimelt. De etalage van het waterschap. De breekzwemmenden mopperen. Met de premiejagende. Omdat het de allesdievenden zijn. De allesdievenden dragen zorg voor de pikanten. Vandaag dragen de allesdievenden zorg voor de pikanten. Met hun terreinkaarten. Ze leggen vast op video. Ze leggen vast op netvliezen. Ze leggen vast op trommelvliezen. Ze leggen blikken vast. Ze leggen stemmen vast. Ze inventariseren het gegeven. Ze inventariseren de kracht. Ze wensen de welstand. Ze wensen het geluk. Ze wensen de tevredenheid. Ze wensen de magie. De magie van de lendevechtenden. De goochelende lendevechtenden. De goochelende lendevechtenden liggen. Liggen liegend. Liggen liegend met wispelturige lefkakkenden.
Ik ben Terpan Feterien. Door de straat van Terpan Feterien draaft de vandaliseerkring. De beste van de beste vandaliseerkring. Dat is de waarneming. Ze verblijven in het pension. Ze versturen notities. Het pension is nergens transporterender. Al is dit maar particulier. Ze hebben keuzegesprekken. Ze maken de keuzegesprekken af. Ze luisteren naar de muziek. De beste van de beste muziek. In de straat van Terpan Feterien klinkt de beste muziek. De dans is nergens transporterender. Al is dit maar particulier. Onnavolgbaar particulier. Voor ademende wezens is het beste van het beste particulier. Voor de Feteriens die de straat van Terpan Feterien bewonen. Voor de berken die in de straat van Terpan Feterien ruisen. Voor de voorlopenden die door de straat van Terpan Feterien draven. Ja wij zijn gelukkige wezens. Dit is de waarneming.
__________________________________________________
hidesga
Is mijn voorbeeld. Het terrein van de bossen.
Treft mij. Een schakende.
Ben ik. Geel. Hidesga Ocacura.
Ben ik. Bruin. Hidesga Ocacura.
Ben ik. Groen. Hidesga Ocacura.
Verlang ik. Een schotelantenne.
Is mijn feest. Schadelijker dan een smart. Nuttiger dan een dictaat. Beslotener dan een kringspraak. Toegankelijker dan een eenzijdige. Bescheidener dan een aubergine. Brutaler dan een courgette. Wendbaarder dan een drang. Starrer dan een blik. Zwakker dan een windturbine. Sterker dan een accent. Zwaarder dan een stuifmeelkorrel. Lichter dan een goudklomp. Voller dan een model. Leger dan een sensatie. Platter dan een zomerregen. Ongrijpbaarder dan een stelsel.
Verlang ik. Een parel.
Is mijn feest. Schraler dan een appelbloesem. Uitbundiger dan een radicaliserende. Gemoedelijker dan een schreeuw. Huiveringwekkender dan een ontbijt. Vloeiender dan een middelpunt. Massiever dan een lavastroom. Zachter dan een anker. Harder dan een azalea. Gecalculeerder dan een litteken. Spontaner dan een machine. Kleiner dan een getal. Groter dan een cijfer. Ongerepter dan een mascotte. Toegetakelder dan een noordrots. Lelijker dan een vonk. Mooier dan een huilende. Breekbaarder dan een onderscheid. Onveranderlijker dan een gril.
Verlang ik. Een bibliotheek.
Je belooft overzichtelijkheid. Je verliest je charme. Je roept bewondering op. Je stroomt vol. Stapelt gevoeligheid op gevoeligheid. Je wekt de schijn geïsoleerd te zijn. Legt met barokke letters je naam: Hidesga Nishakal.
Je breekt met patronen. Je weigert mee te lopen. Je probeert overeind te blijven. Je trekt naar beneden. Je treft. Je stelt teleur. Je schat je verdienste. Je geniet de belangstelling.
Je wacht af achter een lemen muur. Je biedt een concert. Je laat je door geen Ibinik imponeren
Je kraakt in je voegen. Je schrikt door veel sieraden applaus af. Je bent bereid te kussen op een balkon. Je verandert de samenhang van een vertrouwd landschap. Je parasiteert. Draait naar het zuidwesten. Je vernauwt. Je kolkt. Treurt in feestkleding om het kappen van de blauwe spar. Compenseert de decennia dat een rantsoen gold. Je verkommert hoe contractpartners kunnen verkommeren. Je oriënteert je dagelijks.
Je straalt dualiteit uit. Je dicteert een nieuwe methode van het zingen. Je trekt visioenen aan. Je wenst toegedekt te worden met katoenvlokken. Je doorstaat een zenuwspanning met overgave. Je ligt alleen. Je beslaat drie maten middellijn. Je tolereert geen buren. Je brandt als een lier.
Je stort in. Komt tegemoet aan een onbenoemde behoefte.
Je verlangt te worden gezien. Overleeft de kaalslag. Je voldoet 's zomers.
Je trekt naar boven. Je betovert. Je inspireert. Domineert de horizon.
Je vertegenwoordigt beweging. Je bloeit via een contract gedateerd 1373. Je maakt gelukkig.
Ik ben Hidesga Razanzib. Ik meet mij met radicaliserenden. Radicaliserenden zijn gepassioneerd. Dat heb ik nodig voor mijn bloed. Mijn bloed is dik. Zou ik onder een ander klimaat leven, dan zou ik ervan kunnen houden bij een haard te zitten. Ik hou ervan te bewonderen. Dat heb ik nodig voor mijn bloed. Mijn bloed heeft verschillende hoogtes nodig om tot stromen te komen. Ik leef afgebakend, want mijn geboorte was ongebonden. Zou ik niet afgebakend leven, dan zou ik meegesleept kunnen worden. Mijn gewicht is namelijk tamelijk gering. Ik hou ervan te knopen en te tuften. Mijn capaciteiten zijn respectievelijk 1200 en 2000 knopen per uur. Ik hou ervan vingernagels te verzorgen. Ik ben dol op papier. Ik hou ervan binnenhuiden te zoenen. Mijn kasteel is nu en dan het toneel voor feesten. Ik heb veel belangstelling voor mijn naam. Ik ben dol op paarden. Ik ben dol op door zon geheelde wonden. Ik leef in een luchtkasteel. Ik hou ervan te knopen en te tuften. Mijn drang tot bewonderen is mij blijven aankleven via een hiërarchische fase. Ik ben dol op radicaliserenden. Ik meet mij met paarden. Ik ben dol op geschept papier. Ik stel optimaal belang in mijn naam. Ik ben onvermogend te vergeten. Op het wraakzuchtige af. Ik leef afgebakend, want ik ben onvermogend te vergeten. Ik leef afgebakend, want ik ben afkerig van klokken. Dat heb ik nodig voor mijn bloed. Mijn bloed klopt mijn maat. Ik leef in een luchtkasteel. Mijn kasteel is mij blijven aankleven via een hiërarchische fase. Ik leef afgebakend, want mijn feesten vallen buiten het bereik van mijn bloedmaat. Mijn feesten zijn namelijk tamelijk bloedeloos. Zou ik niet wachten maar voorlopen, dan zou mijn spreken blazen kunnen worden. Ik hou ervan in te halen. Ik ben dol op straaljagenden. Ik hou ervan teennagels te verzorgen
Ik ben Hidesga Tididran. Hidesga de wisselwerkmens. Mijn keuze is televisie.
Tijdens de show heb ik een voorkeur voor het gebruik van koper. Ik geloof dat dit te maken heeft met de omstandigheid van mijn geboorte. Zoals ik ook met enkele wolken een verhouding heb, die ik onvermogend ben te verklaren. Er zijn wolken waardoor ik vuur krijg en er zijn er waardoor ik lusteloos word.
Ik heb het ooit mijn zaak gemaakt de verschillende categorieën precies te positioneren. Maar het lijkt of mijn taal niet toereikend is. Wanneer ik een notitie fabriceer lijkt een gekozen opeenstapeling van woorden zich zinnig te verhouden met het probleem. Later blijkt de notitie een opeenstapeling zonder middelpunt, waarvan de aanblik mij niet geëigend is. Ik bewonder het handschrift. Maar elke betekenis is verloren geglipt. Zodat ik een zwart gat zie.
Ik blijf koelbloedig kijken. Buigen. Tooien. Mijn linker hersenhelft en mijn rechter hersenhelft komen elkaar tegen. Er is een overdracht actueel. In het zwarte gat dient zich een lichtpunt aan. Miniemer kan een ster aan de nachthemel niet zijn. De punt wordt een vlek. Neemt de vorm aan van een bokkehoofd. De toppen van de horens gevat in een violette schacht.
Ook met deze verschijning heb ik een verhouding die ik onvermogend ben te verklaren. Hij lijkt de kaart van het fenomeen rechtvaardigheid te bevatten. Het hoofd versnippert. Om elk deel doemt een rand in een vibrerende kleur op. Dollend door elkaar. Brokken gestold licht. Ik sta nu niet. Ik lig. Een druk op mijn haarlijn alsof ik een tiara opgezet gekregen heb. Ik verhoud mij met de ene brok. En daarna met de andere brok. Ik laat mij transporteren.
Dan smelten alle brokken samen tot een rood gat. Het spel is bijna ten einde. Ik verkramp tot een bal. Mijn aders vernauwen. Alsof het warenhuis tijdens een storm rond mij instort. Ik druk mij zo lang tegen een glasloos raampje dat de afdruk van de sponning in mijn huid staat. Mijn spieren afgekneld. Negenenzestig hartslagen per minuut. Alsof ik in de buurt kom van een ononderzochte wet. Beproeven. Blozen. Uit het oosten zwelt een lage toon aan. Uit het oosten ja. Maar nee! Deze toon in niet van de buitenplaneet afkomstig. Het is de toon horend bij deze laatste fase. Geen techniek is ontwikkeld genoeg om hem vast te leggen. Het is mijn toon. De nood is gelenigd. Het gevecht is ten einde.
Categoriseren is mijn zaak niet. Ja, door nogal wat noordwolken krijg ik vuur. Hiervoor heb ik passende belangstelling. Lachen. Luieren.
Weinig kinderen houden van mijn shows. Dit geldt zowel voor meisjes als voor jongetjes.
Wanneer de toeschouwenden nog niet gearriveerd zijn lijkt de studiovloer een vlakte die onmogelijk te vullen is. Een onbenoemde binnenzee, waarin iedereen die ademt zou kunnen verdrinken. De voorverwanten vol smart achterlatend. Een begoochelende spiegel. Wachten kan rennen lijken. Een vlakte waar mascottes verkommeren. Zeker wanneer de klimaatmachine een wind als een storm genereert. Opslokken. Verschrompelen.
Voor de show begint loop ik de straat achter het studiohuis op en neer. Onder elke weervariëteit. Deze korte wandelingen gebruik ik om de vele verschillende brieven die ik toegestuurd krijg door mij heen te laten stromen. Volgens deze methode neem ik afstand. Zodat ik vermogend ben te beletten dat ik begin te zweven. Begin te vliegen. Het is niet aan mij de tranen van een ander te vergieten. Voor een ander in een hoekje te hurken.
Door de westligging heeft de aarde achter het studiohuis een drassige kwaliteit. Tijdens de herfst zijn de bladeren in de vijvers als minieme trage gouden karpers. Ik kijk nu niet naar boven. Door nogal wat westwolken word ik lusteloos.
Ik ben Hidesga Sirccoa. Zingen in het bos is mijn passie. Een passie waar ik mij niet vaak aan overgeef omdat, om optimaal de rust te ondergaan die deze passie in staat is mij te bieden, ik de voorbereiding tot in de punten moet verzorgen.
Deze voorbereiding is een ritueel naar geëigend ontwerp – voortgekomen uit gerichte studie van de binnenplaneet en ongerichte studie van de buitenplaneet – waarin een wisselwerking op gang gebracht wordt tussen het toeval en mij. Dit vereist gepolijste precisie. Daarna wordt de wisselwerking gaande gehouden. Dit vereist een getalloze maat energie.
Omdat het zaak is deze energie (plus de energie die ik nodig heb om mij door de rust – die de ontlading van het zingen in het bos mij brengt – optimaal te laten transporteren naar ongerichte posities op de binnenplaneet en gerichte posities op de buitenplaneet) te onttrekken aan de tijd, zijn deze voorbereidingsperiodes zonder uitzondering van lange duur.
Het resultaat van dit transport is voor alle denkbare wonden helend en omdat geen enkel ademend wezen er schade van ondervindt, noem ik de beleving van mijn passie kunst.
Ik ben Edmnala Hidesga. Ik ben mijn eigen vrouw. Breng mij een bezoek. Breng mij een bezoek tijdens de ochtend.
Samen te laten groeien. Schik in tintelingen. Door onstuimig te vieren. Dat is passend. Door raffinement. Prikkelende bedwelming. De tintelingen van het samenkomen. Mee te maken. Vormen te laten groeien. Schik in tintelingen. Door prikkelende vormen. Die ene prikkelende bedwelming. Door kietelend raffinement. Die verrassend prikkelende ochtenbedwelming. Meemaken.
Ik ben Edmnala Hidesga. Ik ben mijn eigen vrouw. Breng mij een bezoek. Breng mij een bezoek tijdens de middag.
Onstuimig vieren. Dat is passend. Feest om het vergissen te vieren. Feest om ons die onstuimig vieren te vieren. Samen mee te maken. Schik in tintelingen. Door onstuimig het onderscheid te vieren. Het onderscheid dat door en door is. De tintelingen die door en door zijn. Door kietelend raffinement. En door en door. Feest om het sidderen te vieren. De scherven die verspinterd zijn. Feest om het samensmelten te vieren. Mee te maken. De prikkelende bedwelming. Verrassend door kietelend raffinement. Zo alles wat vibreert en zo wij. Tintelingen laten groeien en onstuimig vieren. Dat is dartelen. Dat is sidderen. Dat zijn de tintelingen van de prikkelende middagbedwelming. Dat is vieren. Schik in tintelingen. Door verrassende vormen.
Ik ben Edmnala Hidesga. Ik ben mijn eigen vrouw. Breng mij een bezoek. Breng mij een bezoek tijdens de avond.
Prikkelende avondbedwelming. Dan ook verrassend kalm. De spaanders die gepolijst zijn met zilverzand. Dat is passend. Dat is elkaar prikkelend verrassen. En lachen. Samen. Te zijn en mee te maken. Mee te maken en te laten groeien. Grote schik en grote tintelingen.
Ik ben Hidesga Boreon, ik loop mee met mijn verslag.
EERSTE FASE
Subject : veelvoudig; onbenoemd; actief
Beweging : eerste dynamiek, CC-geel
TWEEDE FASE
Object : buitenterrein
Conventie : communaal
Transport : AC-M, figuur
Beweging : derde dynamiek, CC-blauw
A-factor : neutraal; veelvoudig
Positie : in
Specifiek : terreinkaart; binnen
DERDE FASE
Beweging : eerste dynamiek, CC-transparant
Richting : naar
Subject : enkelvoudig; benoemd; passief
Entiteit : bouwcomponent; derde categorie
VIERDE FASE
Transport : AC-CF, manifestatie
Entiteit : delfcomponent; tweede categorie
Beweging : derde dynamiek, CC-transparant
VIJFDE FASE
Contact : conserverend; buiten
Subject : veelvoudig; onbenoemd; passief
Conventie : particulier
ZESDE FASE
Beweging : eerste dynamiek, CC-violet
Subject : veelvoudig; benoemd; passief
Object : kennisveld
Contact : actueel; binnen
Conventie : communaal
Entiteit : delfcomponent; tweede categorie
ZEVENDE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-wit
Richting : naar
Subject : enkelvoudig; benoemd; passief
Positie : met
Specifiek : terreinkaart; binnen
ACHTSTE FASE
Transport : AC-L, accent
A-factor : mannelijk; enkelvoudig
Specifiek : kleur; actief
Vereist zijn trouwe vrouwen. Vereist zijn flauwe samba's. Vereist zijn vernauwde aders. Vereist zijn blauwe sparren. Ik, Hidesga Ibinik, zal mij blootstellen aan deze fantasievolle toeschouwenden.
Vereist zijn wentelende verhoudingen. Vereist zijn gele touwen. Vereist is witte dauw. Vereist is verwarmde binnenkou. Het goudklompje wordt verpulverd. Er wordt onthouden. Er wordt gebouwd. Ik, Hidesga Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor oude publikaties onder controle krijgen. Ik, Hidesga Ibinik, zal met mijn schouders vreugde uitdrukken.
Vereist zijn veelvoudige a-factoren. Vereist zijn eindeloze pauzes. Vereist is feilloos vertrouwen. Vereist is zuiverend zout. In de sauna. Het hout wordt versierd. Ik, Hidesga Ibinik, zal enthousiasme uitstralen.
Ik ben Hidesga Feterien. Er is voor mij geen andere woonstad dan mijn thuisstad. Ik ben niet in te palmen. Geen van ons is in te palmen. Geen van ons is door bewondering in te palmen. Bewondering is voor de Feteriens van mijn thuisstad particulier. Ik ben onvermogend meer bewondering dan mij ter beschikking staat te verteren. Geen van ons is vermogend meer bewondering dan haar-ô-hem ter beschikking staat te verteren. Voor de Feteriens van mijn thuisstad is bewondering niet een verdienste.
Ik hoef geen andere stad om in te wonen dan mijn thuisstad. Er is voor mij geen andere woonstad dan mijn thuisstad. Ik ben in mijn thuisstad gefotografeerd. Ik ben in mijn thuisstad op video vastgelegd. Ik ben in mijn thuisstad beschreven. Ik ben in mijn thuisstad geschilderd. Door de schilder Kijktai. De geachte schilder Kijktai. Kijktai is logisch. Logisch als Marrilin. De oudere Marrilin. De oudere Marrilin, hoe zij is geschilderd. Door de schilder Kijktai. De geachte schilder Kijktai. Haar lendelappen zijn geschilderd. Met in haar lendelappen getallen. Gegraveerde getallen. Getallen die zeemleer zijn. Even zeemleer als cijfers. Cijfers die notuleren. Cijfers die het lakenkraken notuleren. Cijfers die mysterieus het lakenkraken notuleren. Cijfers die eventjes mysterieus het lakenkraken notuleren. Cijfers die labiel zijn. Labiel als baaikikikikkerduikenden. Baaikikikikkerduikenden tuimelen omhoog en omlaag. Baaikikikikkerduikenden tuimelen zwevend omhoog en omlaag. Even zwevend als de manier waarop het goochemjongetje doet tuimelen. De manier waarop het goochemjongetje de balgetallen doet tuimelen. De manier waarop het goochemjongetje de balgetallen omhoog en omlaag doet tuimelen. De mysterieuze balgetallen. De mysterieuze balgetallen maken dat morgen vandaag is. De mysterieuze balgetallen maken dat nu meteen is. De balgetallen maken open. Open als osgetallen.
Open als de Feteriens van mijn thuisstad. Gebondenheid is voor de Feteriens van mijn thuisstad particulier. Ik ben onvermogend losser te worden dan ik ben. Geen van ons is vermogend losser te worden dan zij-ô-hij is. Voor de Feteriens van mijn thuisstad is vrijheid niet een verdienste. Geen van ons is in te palmen. Geen van ons is door welstand in te palmen. Ook niet periodiek. Geen van ons hoeft een andere woonstad. Welstand is voor de Feteriens van mijn thuisstad niet een verdienste.
Ik bied jou mijn thuisstad. Wanneer jij door mijn thuisstad wandelt, word jij bewonderd. Wij bieden jullie onze thuisstad. Wanneer jullie door onze thuisstad wandelen zijn jullie verwanten. Wij zijn gelukkige wezens. Het geluk is nergens transporterender. Nergens op de buitenplaneet is een betere schittering beschikbaar dan de schittering van mijn thuisstad.
Ik ben Hidesga Feterien. Ik ben een tevreden wezen. Ik ben niet in te palmen. Geen van ons is in te palmen. Geen van ons is door bijstand in te palmen. Wij dragen zorg. Onzichtbare zorg. Wij zetten kwaliteiten vast. Onzichtbare kwaliteiten. Wij zetten krachten vast. Periodieke krachten. Wij maken dat vandaag morgen is. Wij maken dat nu meteen is. Wij bevrijden. Mocht dit nodig zijn. Wij zijn mysterieus. Mysterieus als alles mono. Mysterieus als kennis. Galactische kennis. Mysterieus als vliegen. Vliegen met balgetallen.
De weekeindgetitelden zijn vlietend. Even vlietend als de wispelturige. De kolkende wispelturige. De weekeindgetitelden zijn bij het krieken van de eeuw even vlietend als de kolkende wispelturige. De weekeindgetitelden mopperen. De weekeindgetitelden mopperen met de premiejagende. Omdat het de allesdievenden zijn. De allesdievenden dragen zorg. Vandaag dragen ook de allesdievenden zorg. Vandaag dragen de allesdievenden met hun terreinkaarten zorg. Voor de flauwen.
Wij mopperen niet. Geen van ons is tot mopperen te brengen. Wij zijn gelukkige wezens. Wij lachen. Wij lachen hoe het breedbekwezen lacht. Het breedbekwezen lacht ha. Het breedbekwezen lacht tuimelend ha.
__________________________________________________
belelli
Treft mij. Een herfst
Ben ik. Benoemd. Belelli Ocacura. Veelvoudig via mijn ontrouwe DNA-verwanten.
Ben ik. Naakt en rijk en breekbaar.
Ontwerp ik. Een film.
Is mijn taal. Particulierder dan een zonsondergang, communaler dan een sensatie. Kopieerbaarder dan een talent, voller dan een catalogus. Onaffer dan een katoenbloem, volgroeider dan een belofte. Wendbaarder dan een verlangen, starrer dan een kwaliteit. Triester dan een fontein, vrolijker dan een televisieshow. Waziger dan een ritme, helderder dan een nevel. Brutaler dan een ster, bedeesder dan een binnendringende. Kouder dan een mascotte, warmer dan een winter. Verblindender dan een quasar, schuwer dan een middagzon. Slordiger dan een dagboek, verzorgder dan een stortbui. Fruitiger dan een noordrots, dorrer dan een sjalot. Ruimer dan een deur, nauwer dan een brug.
Je belooft particulier te zijn. Je verliest je schaterlach. Je roept verbazing op. Je stroomt vol. Stapelt overmoedigheid op overmoedigheid. Je wekt de schijn geïsoleerd te zijn. Verminkt je naam: Lelli Nisha.
Je breekt met patronen. Je weigert mee te lopen. Je probeert overeind te blijven. Je trekt naar beneden. Je treft. Je stelt teleur. Je bevredigt je honger. Je geniet de nabijheid.
Je hebt pret achter een lemen muur. Je biedt fantasie. Je laat je door geen Ibinik verrassen.
Je kraakt in je voegen. Je schrikt door veel sieraden straaljagenden af. Je bent bereid te schrijven op een balkon. Je verandert de blik op een vertrouwd landschap. Je parasiteert. Draait naar het zuidwesten. Je vernauwt. Je kolkt. Treurt voor de show om het kappen van de blauwe spar. Compenseert de decennia dat een rantsoen gold. Je verkommert hoe contractpartners kunnen verkommeren. Je overdrijft mateloos.
Je straalt welstand uit. Je dicteert een nieuwe methode van het koesteren. Je trekt magie aan. Je wenst gepolijst te worden met zand. Je doorstaat een versnippering met afschuw. Je ligt aan de rand. Je beslaat drie maten oppervlakte. Je tolereert geen buren. Je brandt als een lier.
Je stort in. Komt tegemoet aan een onbenoemde behoefte.
Je verlangt te worden gezien. Overleeft de kaalslag. Je voldoet communaal.
Je trekt naar boven. Je betovert. Je inspireert. Domineert de horizon.
Je vertegenwoordigt het spel. Je bloeit via een contract gedateerd 1848. Je maakt onnavolgbaar.
Ik ben Belelli Razanzib. Ik leef in een luchtkasteel. Ik hou ervan te wandelen en te rennen. Mijn favoriete bodem is leem. Ik hou ervan te variëren. Dat prikkelt mijn fantasie. Mijn fantasie heeft regressieve bewegingen nodig om tot progressieve bewegingen te komen. Mijn laatste overwegingen zijn waterig. Ik beschik over optimale energie. Meer dan optimale. Ik leef gemaskerd, want ik beschik over optimale energie. Mijn kasteel is een variant van een gecatalogiseerd model. Ik amuseer mij met kannen. Kannen zijn dualistisch. Dat prikkelt mijn fantasie. Mijn fantasie is miniem. Zou ik niet mijn marimba hebben, dan zou ik ervan kunnen houden de triangel te bespelen. Mijn verwisselingen zijn toe aan een meedogenloze controle. Ik hou ervan te verwaaien. Ik ben dol op pannen. Ik hou ervan naar films te kijken. Mijn laatste overwegingen hebben een waterige kwaliteit. Ik ben dol op speelballen. Ik ben dol op met bananen gezoete meringues. Ik ben dol op kabaal. Ik hou ervan perken te harken. Ik leef gemaskerd, want mijn variant kietelt geen enkele verbeelding. Mijn variant is namelijk tamelijk inwisselbaar. Ik leef in een luchtkasteel. Mijn kasteel is toe aan een meedogenloze controle. Ik leef gemaskerd, want ik verzamel raadsels. Dat prikkelt mijn fantasie. Mijn fantasie is wankel. Zou ik schrikken, dan zou mijn kuit kunnen scheuren. Ik leef gemaskerd, want ik ben tot een eenzijdige uitgegroeid. Zou ik niet gemaskerd leven, dan zou ik op een voetstuk geïnstalleerd kunnen worden. Mijn voeten zijn namelijk tamelijk schilderachtig. Ik hou ervan te wandelen en te rennen. Ik hou ervan naar foto's te kijken. Ik ben dol op kannen. Ik amuseer mij met speelballen. Ik ben dol op wegstervend kabaal.
Ik ben Belelli Tididran. Rennen past mij niet.
Ik ben Belelli de wisselwerkmens. Mijn keuze is toneel. Ik ben vermogend met mijn gezicht elke categorie smart uit te drukken. Mijn ogen zijn in staat elke categorie begoocheling teweeg te brengen.
Ik word vrolijk van mijn mascottes. Ik heb veel mascottes. Een libelle. Een grasspriet. Bij het spel dat ik vertegenwoordig beslaan kleine etiketten een groot deel. Dit past mij. Ik beschik bijvoorbeeld over kennis zodra ik gras ruik.
Elke bewonderende die met mij correspondeert, stuur ik de brief toe waarin ik heb laten drukken dat ik post aan mij ongelezen laat.
Mijn klank verkrijgt snel een vertekend timbre, in het geval hij zich niet verhoudt met de microfoon gebruikt wordt. Mijn stembanden leveren de grenzen waarbinnen een van mijn thuizen grijpbaar is. Een ander thuis van mij is het westen. De richting het westen. Ik heb geloof in het westen. Een spontaan geloof, dat voortkomt uit zintuigelijke waarnemingen die resoneren in mijn aderen. Tasten. Grijpen.
Ik herschrijf voor de toeschouwenden de aanblik van hun fantasieën. Wat zwelt doe ik slinken. Mijn taal is suggestief. De communicatie verhoudt zich zowel met de vormloze als met de gevormde momenten.
Ik ben vermogend met mijn schouders elke categorie nood uit te drukken.
Een vonk is het samenkomen van een gevormd en een vormloos moment. De maat waarmee de verhouding tussen de beide ingrediënten gewogen wordt is niet te ijken. Het is niet zinnig entiteiten te isoleren en via contracten aan elkaar te smeden. Met verschillende beetjes zwart worden steeds nieuwe kleuren rood gemengd. Het is mijn zaak hetzelfde met vonken te doen. Steeds nieuwe vonken te laten schitteren. Te breken met elke stelselmaat. Daarentegen te proberen in de buurt te komen van een wetmaat. Zowel contact hebben met het neutrale van het kind als met het vrouwelijke van de vrouw als met het mannelijke van de man. In de bok de geit zien. Dat is overzicht hebben over de veelvoudigheid. Door de vlakte de berg gewaarworden. Voelen. Horen. In het koper de aarde ruiken. Dat is geloof hechten aan wat zintuiglijk is. Door te kijken hoe de wolk naar het oosten trekt getransporteerd worden. Zo blijkt samenhang een tastbaar fenomeen te zijn. Zo blijkt dat richtingen te ervaren entiteiten zijn. Ik heb het noorden ervaren. Een sensatie die ik in mijn bloedgeheugen heb opgeslagen. Verstoppen.
Koesteren. Ja sterren zijn te ervaren entiteiten. Entiteiten waarvoor de wetten gelden die gelden voor mij. De wetten die het kennisveld afbakenen dat zich verhoudt met het spel dat ik vertegenwoordig. Waarbij dimensies elkaar kruisen. Waarbij ook vormloze momenten een groot deel beslaan. En waarbij uitslag een onbeduidend deel beslaat.
Ik besteed veel uren aan de verzorging van mijn uitslag. Tijdens het fabriceren van zalfjes en lotions een beetje dollen. Een tiara vlechten van de kruidenrestanten. Katoenvlokken verdrinken in geurwaters en ze in een winderig hoekje te drogen leggen. Hier heb ik speciaal een rand voor gemetseld. Mengen. Plamuren. Ja voor een onontbeerlijk ingrediënt een extra tocht naar het warenhuis inlassen. Om hier te ondervinden dat het verloop van de kramen veranderd is. Dan op de straat terug overvallen worden door een hevige regen. De voorraad water voor het seizoen wordt met éen plens vergoten. Een modderig balletje mus schudt haar veren vrij van aarde voordat zij fladderend opvliegt. Het betreffende ingrediënt ligt als goudpulver in mijn hand en mijn hart pompt vreugde door mijn lichaam.
Ik ben Belelli Sirccoa. In mijn thuisstraat wonen de Feteriens. In mijn thuisstraat is de kennis beschikbaar. Van het metaal. Door mijn thuisstraat drommen de parasiterenden. Door mijn thuisstraat draaien ragebollen. De stilte is nergens transporterender. Door mijn thuisstraat draaft de vandaliseerkring. Door mijn thuisstraat drommen de kennisverzamelenden. In mijn thuisstraat is de methode beschikbaar. Van Quinti.
De spoorlozen die met mij mijn thuisstraat bewonen zijn in kaart gebracht op een schilderij. Hun kleding is in kaart gebracht. De ontgoocheling staat vastgelegd op een netvlies.
De onbenoemden proberen een stukje van mijn thuisstraat te kopiëren. Ze inventariseren het gegeven en de kracht. Ze wensen de welstand en het geluk. Ze fabriceren goochemberekeningen. Ze proberen te raden wat het wel niet is wat je in staat stelt vermogend genoeg te zijn in mijn thuisstraat te wonen.
Door mijn thuisstraat draait de vliegkring. Door mijn thuisstraat koersen de sidderenden. In mijn thuisstraat vlammen showmodellen. De etalage is nergens transporterender. In mijn thuisstraat is de mystiek beschikbaar. Van de droom. In mijn thuisstraat klinkt de muziek. De dans is nergens transporterender. Door mijn thuisstraat draaien de straaljagenden. Door mijn thuisstraat draaien de fladderenden. Door mijn thuisstraat drommen de oriënterenden. In mijn thuisstraat zijn de grenzen beschikbaar. Van het talent.
Ook de getitelden hebben er wat voor over om mijn thuisstraat binnen te dringen. Al was het maar periodiek. Ze wensen de tevredenheid en de magie. De berk is nergens transporterender. Het pension is nergens transporterender. De fontein is nergens transporterender. Door mijn thuisstraat draven de voorlopenden. In mijn thuisstraat is het ontwerp beschikbaar. Van het woonhuis. In mijn thuisstraat fonkelen de vergetenden. In mijn thuisstraat is de poëzie beschikbaar. Van het drama.
De transporterenden die met mij mijn thuisstraat bewonen staan op video vastgelegd. Hun stemmen staan op audio vastgelegd. De lach staat vastgelegd op een trommelvlies.
In mijn thuisstraat is het aroma beschikbaar. Van het genieten.
Om te koesteren. Enthousiasme voor lust. Om van elkaar te smullen. Dat is openbreken. De scharnieren van de vermolmde deur. De ogen en de oren. De kolibrie die vertraagd. Beleven. Zo de roggen en zo wij. De overvloed. Barokke overdracht. Beleven. Enthousiasme voor lust. Om barok te genieten. De ene barokke overdracht. Van de overvloed. Die sprankelend barokke ochtendoverdacht. Koesteren.
Van elkaar te smullen. Dat is openbreken. De geluiden horend bij de onderstroom. De eb die teruggetrokken is. Smullen van het vloeien. Smullen van wij die van elkaar smullen. De lach breed op onze lippen. Het vosje dat vertrokken is.
Ik ben Edmnala Belelli. Ik ben mijn eigen vrouw. Breng mij een bezoek. Om te beleven. Enthousiasme voor lust.
In luxe van elkaar te smullen. Dat is openbreken. De luxe die van en van is. De lust die van en van is. Van de overvloed. Van elkaar. En met elkaar. Smullen van het snuffelen. De lippen zacht op onze tanden. Het wantrouwen dat onbevreesd is. Beleven. Zo de golven en zo wij. De barokke overdrachten. Sprankelend van overvloed. Dat is de lust van de barokke middagoverdracht. Dat is enthousiasme voor lust. Sprankelend te genieten. Te smullen van het ene lome moment. Te smullen van het andere lome moment. De zon die ondergaat. Aan het begin van de avond. Barokke avondoverdrachten.
Dan ook sprankelend nuchter. De zenuwen die gescherpt zijn. De behaaglijkheid die aanhalend is. Het bed dat gelucht is. Dat is openbreken. Smullen en beleven. Genoeg te smullen. En wij barok overdragen. De overvloed. Sprankelend over te dragen. Te zijn en te beleven. Te beleven en te koesteren. Groot enthousiasme en grote lust.
Ik ben Belelli Boreon, ik loop mee met mijn verslag.
EERSTE FASE
Subject : veelvoudig; onbenoemd; actief
Beweging : derde dynamiek, CC-grijs
Massa : onbenoemd; passief
Tempo : snel
Transport : AC-M, stelsel
Patroon : herhaling
Positie : langs
TWEEDE FASE
Contact : conserverend; binnen
Beweging : eerste dynamiek, CC-violet
Subject : veelvoudig; benoemd; passief
DERDE FASE
Entiteit : delfcomponent; tweede categorie
Beweging : derde dynamiek, CC-blauw
VIERDE FASE
Beweging : tweede dynamiek, CC-onbenoemd
Conventie : particulier
Massa : onbenoemd; actief
Positie : in
A-factor : neutraal; enkelvoudig
VIJFDE FASE
Contact : conserverend; buiten
Conventie : particulier
Subject : veelvoudig; benoemd; passief
Beweging : derde dynamiek, CC-grijs
Entiteit : delfcomponent; tweede categorie
Object : buitenterrein
ZESDE FASE
Subject : veelvoudig; benoemd; passief
Contact : actueel; buiten
Beweging : derde dynamiek, CC-transparant
Object : buitenterrein
ZEVENDE FASE
Subject : enkelvoudig; benoemd; passief
Patroon : herhaling
Beweging : eerste dynamiek, CC-groen
ACHTSTE FASE
Specifiek : kleur; actief
Transport : AC-E, accent
Conventie : communaal
Beweging : derde dynamiek, CC-wit
Object : kennisveld
Vereist zijn onontbeerlijke ingrediënten. Vereist is gesteven kleding. Er wordt gelanceerd. Er wordt georiënteerd. Er wordt geparasiteerd. Er wordt geprobeerd. Er wordt verteerd. Er wordt gedicteerd. Er wordt getolereerd. Er wordt gecomponeerd. Er wordt geïsoleerd. Er wordt geconserveerd. Ik, Belelli Ibinik, zal mij blootstellen aan deze inventarisatie. Ik, Belelli Ibinik, zal mij blootstellen aan deze bevestigingen. Ik, Belelli Ibinik, zal mij blootstellen aan deze vertekeningen
Vereist zijn breekbare nekken. Vereist zijn eenzijdige fenomenen. Vereist zijn particuliere stelsels. Vereist zijn mopperende weekendgetitelden. Vereist is ongecontroleerd delven. Het voorbeeldeverzwijn wordt blootgesteld. In het leem. Ik, Belelli Ibinik, zal dit kennisveld afbaken.
Vereist zijn vergeelde juichbrieven. Vereist is actueel spel. Het kasteel wordt vernieuwd. Er wordt gemetseld. Er wordt getreuzeld. Ik, Belelli Ibinik, zal mij blootstellen aan deze verbeelding.
Vereist zijn strenge stemmingen. Vereist is vluchtige lavendelzeep. Er wordt beleefd. Ik, Belelli Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor raadsels onder controle krijgen. Ik, Belelli Ibinik, zal mij overgeven aan het tempo van deze negorij. Ik, Belelli Ibinik, zal mij tussen de olmen laten strelen.
Vereist zijn verzamelende wisselwerkmensen. Vereist zijn bijvallende cirkelfietsmensen. Vereist zijn gecatalogiseerde kringmensen. Vereist zijn bedeesde binnendringenden. Vereist zijn labiele straaljagenden. Vereist zijn zorgdragende allesdievenden. Ik, Belelli Ibinik, zal dansen naast de ijsfabriek. Ik, Belelli Ibinik, zal mij een moment mengen met de premiejagenden.
Vereist zijn variabele grenzen. Vereist zijn trendy zweefvliegenden. Vereist zijn tuimelende showmodellen. Vereist zijn geraffineerde experimenten. De plens wordt opgevangen. De lendelap wordt gegraveerd. Er wordt gerend. Ik, Belelli Ibinik, zal een weelderig decennium tegemoetgaan.
Vereist zijn geëigende figuren. Vereist zijn rechte gevels. Het gevecht wordt beëindigd. De vlecht wordt gedroogd. Ik, Belelli Ibinik, zal mij van de achterplecht laten glijden.
Vereist zijn wankele weegschalen. Vereist zijn omtrekkende bewegingen. Vereist is wegstervend kabaal. In de regen. Er wordt belet. Er wordt teweeggebracht. Er wordt vertegenwoordigd. Ik, Belelli Ibinik, zal mij blootstellen aan deze heling.
Vereist zijn gemasseerde ledematen. Vereist zijn mysterieuze balgetallen. In de etalage. Er wordt besteed. Er wordt bevredigd. Ik, Belelli Ibinik, zal mij blootstellen aan dit recept. Ik, Belelli Ibinik, zal mijn gevoeligheid voor mosterd onder controle krijgen.
Vereist zijn scherpe ontwerpen. Vereist zijn sterke heggen. Vereist zijn verse accenten. Onder de ster. In het concertlokaal. In het bed. Er wordt verwed. Ik, Belelli Ibinik, zal mij blootstellen aan deze blootstelling. Ik, Belelli Ibinik, zal fladderen als een Edmnala.
Belelli Feterien. Dat ben ik. Ik ben mysterieus. Even mysterieus als mijn thuisland. Mysterieus als vliegen. Vliegen met balgetallen.
De mysterieuze balgetallen. De logische Marrilin. De labiele baaikikikikkerduikenden.
De baaikikikikkerduikenden tuimelen omhoog en omlaag. De baaikikikikkerduikenden tuimelen zwevend omhoog en omlaag. Even zwevend als de manier waarop het goochemmeisje doet tuimelen. De manier waarop het goochemmeisje de balgetallen doet tuimelen. De manier waarop het goochemmeisje de balgetallen omhoog en omlaag doet tuimelen. De mysterieuze balgetallen. De mysterieuze balgetallen maken dat morgen vandaag is. De mysterieuze balgetallen maken dat nu meteen is.
De mysterieuze balgetallen. De logische Marrilin.
De oudere Marrilin. De oudere Marrilin hoe zij in kaart is gebracht op een schilderij. Een schilderij van Kijktai. Haar lendelappen zijn in kaart gebracht. Met in haar lendelappen getallen. Gegraveerde getallen. Getallen die calculeren. Getallen die onnavolgbaar calculeren. Even onnavolgbaar als de muziekpraktijk. De muziekpraktijk van een zweefvliegende. Een trendy zweefvliegende. Een trendy zweefvliegende zonder hoogtevrees. Een trendy zweefvliegende zonder hoogtevrees die een stal heeft. Een trendy zweefvliegende zonder hoogtevrees die ter beschutting een stal heeft. Een stal met everzwijnenergie. In onderhuur. In onderhuur van de vliegkring.
De mysterieuze balgetallen.
De mysterieuze balgetallen maken dat morgen vandaag is. De mysterieuze balgetallen maken dat nu meteen is.
Dat ben ik. Belelli Feterien. Ik ben ongebonden. Even open als mijn thuisland. Open als wisselen. Een dansduwtje wisselen. Een dromerig dansduwtje. Eventjes een dromerig dansduwtje wisselen.
Ik ben noodnuttig. Even noodnuttig als mijn thuisland. Noodnuttig als een recept.
Een recept voor de gerechtigde allesdievenden. Een recept voor de breekbare getallentrapschattenden. Een recept voor de breekbare weekendgetitelden. Een recept voor de mopperende premiejagende.
De premiejagende moppert omdat het de allesdievenden zijn. De allesdievenden gerechtigen dat de spookrijdende noodnuttig is. De allesdievenden gerechtigen met hun gegevens dat de spookrijdende noodnuttig is. De allesdievenden gerechtigen met hun nieuwe gegevens dat de spookrijdende noodnuttig is. Even noodnuttig als een recept. Een recept voor mosterd. Een recept voor vibrerende mosterd.
Een recept voor de gerechtigde allesdievenden. Een recept voor de breekbare getallentrapschattenden. Een recept voor de breekbare weekendgetitelden. De weekendgetitelden zijn even breekbaar als de getallentrapschattenden. De weekendgetitelden zijn naar links en naar rechts even breekbaar als de getallentrapschattenden. De getallentrapschattenden zijn breekbaar omdat de getallen krioelen.
De getallentrapschattenden zijn breekbaar omdat de getallen overal krioelen. De bizarre getallen. De bizarre getallen met een wendbaarheidsfactor. Een wendbaarheidsfactor 3. De bizarre getallen met wendbaarheidsfactor 3 zijn wendbaar. Even wendbaar als warenhuizen.
Even wendbaar als een recept. Een recept voor de gerechtigde allesdievenden.
De allesdievenden gerechtigen dat de spookrijdende noodnuttig is. De allesdievenden gerechtigen met hun gegevens dat de spookrijdende noodnuttig is. De allesdievenden gerechtigen met hun nieuwe gegevens dat de spookrijdende noodnuttig is. Even noodnuttig als een recept. Een recept voor mosterd. Een recept voor vibrerende mosterd.
Dat ben ik. Belelli Feterien. Ik ben noodnuttig. Even noodnuttig als mijn thuisland. Noodnuttig als geluk. Ik ben gelukkig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten