Een toneelstuk voor 2 spelers: de ADVOCAAT, An Maas (A), een vrouw van 42 en de PROTAGONIST (P), een man van 36. Een zwijgend rolletje voor de BEGELEIDER. De tijd is 2005 en de plaats is een kantoor, een mix van Zen en Oxford, in een grote stad in Nederland.
AKTE I (scene 1 t/m scene 5)
ADVOCAAT in een designerpak, PROTAGONIST in onduidelijke instituutkleding.
AKTE II (scene 1 t/m scene 3)
ADVOCAAT in een designerpak, een ander dan in AKTE I en PROTAGONIST in goed ingedragen, makkelijk zittende kleding, lichte kleuren.
EPILOOG
Een WOONKAMER, op de noodzakelijke meubels na leeg.
ADVOCAAT en PROTAGONIST beide in goed ingedragen, makkelijk zittende kleding, lichte kleuren.
Akte I, scene 1
ADVOCAAT loopt, zit, gebaart, pauzeert, illustreert, vibreert, drinkt af en toe een slok water. PROTAGONIST zit, vitale houding, observeert gedetailleerd het gedeelte van het kantoor dat in zijn blikveld ligt, observeert ADVOCAAT als deze met haar rug naar hem toestaat, reageert niet zichtbaar op wat er gezegd wordt.
Klop op de deur, BEGELEIDER brengt PROTAGONIST binnen.
A: Zet u hem daar maar neer
mijn secretaris zal u roepen wanneer u hem weer mee kunt nemen
en hij zal u laten zien waar u kunt wachten
dank u.
–
Ik ben An Maas, advocaat
jouw advocaat.
–
Ik heb je hier laten komen
een grote uitzondering
jouw zaak interesseert me
inspireert me.
–
Ik heb daar wat water voor je neergezet en een asbak
als je wilt roken heb ik daar geen probleem mee.
–
Voor mij is het een uitzondering dat ik hier iemand binnen laat
en voor de instanties is het een uitzondering dat ze toegestemd hebben.
De psychiater die zich met jou bezighoudt is een kennis van me
we hadden het over je
alleen de publieke feiten vanzelfsprekend
ze vroeg mij of ik jou niet wilde verdedigen
je ziet wel dat ik geen pro deo advocaat ben, dus in ruil voor mijn ja mag ik jou vijf dagen hier hebben
met een optie op een tweede week.
We moeten onze verdediging voorbereiden snap je wel, want jij bent de enige die het verhaal een wending kan geven en als jij nu al zolang als je vastzit geen woord uitbrengt, dan zijn er mensen in een zaak als deze die een beetje zenuwachtig worden.
–
Om dan maar meteen van start te gaan
zodat je weet waar je met mij aan toe bent
we gaan het er zeker niet over hebben dat jij zelf ook een slachtoffer bent
iemand die door de cultuur murw geslagen is
en daardoor vals geworden
nog los van het feit dat het op jou niet van toepassing is
is dit bijna de gewone toestand van de normale burger
dus die lijn gaan we helemaal niet volgen
we gaan het erover hebben dat jij de dader bent, maar we gaan ervoor om het begrip dader te verversen
het in de hoogte en in de diepte te gooien
met als doel het in een licht te zetten waar ze hier niet zo aan gewend zijn
daar gaan we voor.
Om op deze manier de wetsorde te ontmaskeren als een zootje bijelkaargeraapte gedachtenspinsels
zonder echt benul van zijn eigen waarden en normenreferenties
niet flauw he, ik geef het toe
maar voor minder doe ik het gewoon niet.
Ik heb een smetteloze reputatie en smetteloze antecedenten
een cum laude vrouw
altijd alles volgens de boekjes gedaan en als je maar afstand genoeg hebt en een klein beetje slim bent dan zijn die boekjes uiteindelijk op het beledigende af simpel.
Hier voor je staat geen figuur die naar de rand gedirigeerd is
daar hebben ze allerlei goedfunctionerende mechanismen voor, neem dat van mij aan
en ook zijn er een aantal subtiele ongecontroleerde krachten constant aan het werk om de rattenkolonie zuiver te houden
ze hebben geen vat op mij snap je wel, omdat er echt niets in mij is wat er bij wil horen.
Ik wil maar zeggen, als ik mijn zegje zeg is dit niet vanaf de zijlijn
ik heb een basisplaats op het veld
om in de stijl van deze zaak te spreken
hier staat een respectabel lid van de maatschappij die zich met inachtneming van alle gedragsregels heel netjes en fatsoenlijk van jouw verdediger tot hun aanklager gaat transformeren
tot ontmaskeraar.
–
Ik ga alles erudiet verpakken
een boeketje met minstens éen alfa en éen bèta wetenschapper, maakt niet uit wie als er maar net iets over in de kranten gestaan heeft
een filosoof, zeg Derrida de woordenbrijer, verschillende wereldbeelden snap je wel
een dichter, Seferis is misschien niet gek, weet wel wat over dood, en een Nobel is kwa gewicht voor de zaak ook niet verkeerd natuurlijk
dan een indiase wetenschapper, wie weet waag ik het wel om de Baghwan te noemen, Osho, die heeft toch heel wat ontevredenen iets te bieden gehad
of ik ga Gurdjieff in éen adem noemen met Lacan,
waarom niet
en waarom niet onze eigen HH.
P: –
A: Onze eigen Hella Haasse, wat die over het onderwerp waarden en rechten gemeld heeft is toch ook geen flauwekul
misschien haal ik er ook wel wat Kaballa bij
of wat dacht je van wat astrologie in de rechtszaal?
alles op de juiste toon van objectieve wetenschapper
alleen maar om te tonen dat er grote groepen mensen zijn voor wie ons leefklimaat niet zonder meer ideaal is snap je wel
niemand zal mij in diskrediet kunnen brengen door te suggereren dat ik zelf met deze of gene heul
erudiet, dat ben ik
een ambitieuze topdog
dat verstaan ze.
–
Met beschaafde stem ga ik aan de hand van deze zaak de trivialiteit van een paar van onze rechtsregels aantonen.
Mij correct gedragend volgens de geldende regels van het rechtbankspel.
–
Maak ik duidelijk dat ik jou niet nodig heb om het vehaal een wending te geven?
Wat je tijdens de behandeling van jouw zaak ook zult doen
zwijgen, dat kan ik mij voorstellen
brullen als een psychisch getergde, dat betwijfel ik
of, wat ik ook betwijfel, je ontladen in verbaliteiten die kwa gruwelijkheid hun gelijke niet hebben
wat je ook doet of laat, niets zal mijn betoog kunnen ondermijnen.
Het kan zo extreem niet zijn of binnen een paar keer in en uitademen stroomlijn ik het naar een onomstotelijk logische illustratie van wat ik beoog duidelijk te maken
recht babbelen wat krom is en krom babbelen wat recht is, daar word ik al dik vijftien jaar heel behoorlijk voor betaald
met geld, en met aanzien.
–
En omdat ik in beide ruim voorzien ben kan ik zo meteen de uitstraling hebben van iemand die niet zo nodig meer hoeft
naast bescheidenheid is dit éen van de pijlers van deze onderneming
krijgt éen van de betrokkenen buiten ons ook maar een glimp te vemoeden van het innerlijk vuur waarmee ik voor de ontmanteling ga, dan ga ik voor de bijl
geen geheul met figuren die als charlatans in het rariteitenkabinet gezet zijn, geen persoonlijke betrokkenheid, en als vrouw zeker ook geen gedrag dat als arrogant bestempeld kan worden.
–
Misschien hou ik me beter bij citaten van gelauwerde autoriteiten
maar we hebben het hier over moord
over de dood
en wat een aanfluiting hoe wij daar in onze cultuur mee omgaan
en dat vormt natuurlijk wat vicieuze cirkels met de laureaten van onze cultuur.
Antropologen is misschien nog niet zo'n gekke invalshoek.
Als het moet kan ik het zelfs wel voor elkaar krijgen dat er een kleurtje aan jou is
dat je een erfenis hebt waarin net even iets anders met de dingen omgegaan wordt, niet als cultuurverschijnsel maar als sensibiliteit
want dat is éen van de sporen waarop ik ze moet zien te krijgen, dat er sensibiliteiten zijn die dichter bij de realiteit van het leven staan dan dat dit in onze cultuur gebruikelijk is
als je enig benul hebt hoe verstrekkend
of laat ik het zo zeggen, voor iemand die ook maar een beetje met open zintuigen door het leven gaat is het toch niet te geloven wat ze er voor over hebben om hun visie van de realiteit als de enige ware te verdedigen en als de echte ware te promoten, als je enig benul hebt wat dit ze kost, en hoe ze anderen ervoor laten betalen natuurlijk, dan begrijp je dat ik geen enkele omtrekkende beweging kan laten liggen
en een kleurtje kan dan misschien van pas komen
dan is het om te beginnen iets van buitenaf snap je wel
om ze op hun gemak te stellen eerst even hun superioriteit bevestigen, dat gaat er klakkeloos in.
–
Ik ben in je dossier niets over afkomst en verwanten tegengekomen
wie weet praat je wel weet ik wat voor taal
begrijp je wat er hier tegen je gezegd wordt alleen maar met een antenne die aan het woord voorbijgaat
iemand hoeft maar te denken ga zitten en jij gaat zitten
ik voor mij weet dat het kan
en ik voor mij weet ook dat jij met zo'n antenne uitgerust bent
laat ik het gewoon een zintuig noemen, maar het is mentaal
en laat ik zeggen dat het vanwege dit zintuig is dat je hier zit.
–
Een ontvanger die berichten registreert in een bepaald krachtenveld
waar je dan gehoor aan geeft of niet
zwakke berichten of sterke
dit is wat ik denk dat er gebeurd is
dat hij, de voetballer, jou een bericht gegeven heeft en dat jij er gehoor aan gegeven hebt.
Zijn moment was gekomen
en het lot heeft jou als zijn hulp gekozen.
Dat je gedaan hebt wat je gedaan hebt wil voor mij zeggen dat je de liefde kunt ervaren en dat je dus ook geen angst hebt voor de dood.
Zo kijk ik er tegen aan.
Je bent niet teruggedeinsd toen een mens in nood een beroep op je deed.
Je hebt de wetten van de natuur gehoorzaamd en niet die van de cultuur.
Dit is niet mijn definitie van moord, maar zo zie ik het in deze specifieke zaak
ik heb je dossier heel gedegen gelezen, en niet éen keer
en dit is mijn conclusie.
Het was een liefdesdaad
maar zomin als door de ware aard van de dood heeft onze cultuur zich iets aangetrokken van de ware aard van de liefde als het gaat om de rechtsorde
om wetgeving en wetshandhaving.
–
Antropologische invalshoek ja, academisch verantwoorde exotiek
beter misschien een citaat van MM.
P: –
A: Margaret Mead, maar dan vervalt HH
de dosis vrouw luistert nog steeds erg nauw.
–
Nee ik heb jou niet nodig voor mijn zaak
jouw zaak heb ik nodig
nog voor ik het gelezen had
toen je dossier hier voor me lag
het was een pulserend orgaan dat mij compleet maakte
ik voelde het gat wat ik in me had
ik voelde het omdat het door de aanwezigheid van dat pak papier gevuld werd
maar hiermee wil ik niet zeggen dat ik er niet heel wat van verwacht als jij en ik een team kunnen worden snap je wel.
Deze paar minuten hier met jou in deze ruimte en ik merk al hoe mijn concentratie tegelijk gerichter wordt en verwijdt
ja gerichter en verwijdt
alsof ik me tegelijk in een buis en in een bol bevind
dus wat mij betreft zijn we al een team.
En het zou mij ook niet verbazen dat jij op het moment dat je gehoor gaf aan zijn verzoek
dat je op dat moment al de zekerheid had een kracht tegen te gaan komen die ik nu blijk te zijn.
–
Dit is het voor vandaag
je hebt niets gedronken
misschien wil je iets anders? thee? koffie?
P: –
A: Voor morgen zal ik in ieder geval zorgen dat er wat prettige kleren voor je zijn
ik zal ze telefoneren en zeggen dat deze kleding mij afleidt
dat ik mij niet behoorlijk kan concentreren
of misschien zeg ik wel dat je zo gekleed te veel vloekt met de inrichting van mijn kantoor.
Moet ik ook sigaretten voor je meebrengen?
P: –
kunnen
A: Ja u kunt hem weer meenemen
goed zo
dank u
tot morgen.
Akte I, scene 2
ADVOCAAT loopt, zit, gebaart, pauzeert, illustreert, vibreert, drinkt water. PROTAGONIST (nadat hij zich omgekleed heeft, kleding in dezelfde stijl en kleur als die van ADVOCAAT) zit, vitale houding, observeert ADVOCAAT, drinkt éen keer.
Binnenkomen van PROTAGONIST en BEGELEIDER.
A: Zet u hem daar maar weer neer
mijn secretaris zal u roepen zodra wij klaar zijn
dank u.
–
Ik heb kleren voor je meegebracht
kleed je om
je zou er mij een plezier mee doen.
PROTAGONIST kleedt zicht om.
Wat me even gepuzzeld heeft is het publieke aspect van je optreden
voor iemand die zich zo compleet als jij uit de tentakels van de burokratie heeft kunnen houden is het toch niet vanzelfsprekend of logisch of hoe je het noemen wil om met zijn eigen handen de laatste adem uit de spits van het nationale elftal te persen
want dat is wat ik begrijp dat er gebeurd is
wat je gedaan hebt.
Maar de verklaring lag eigenlijk voor het oprapen
ik bedoel jij bent, de enige wil ik niet zeggen, maar net als dat je positie als burokratisch-onzichtbaar bijna uniek is in dit werelddeel, ben jij bijna de enige die deze man niet kende
dat is nijn verklaring
erg erg eenvoudig.
En al die andere verklaringen
dat jij hem pakte omdat je familie zou zijn van de vrouw die hij verleden jaar wel of niet gemolesteerd heeft
of dat je ingehuurd bent door een paar fanatiekelingen uit, wie waren het ook weer die die laatste finale verloren?
P: –
A: Of dat jullie als kinderen samen tegen de bal getrapt hebben en dat jij de betere was.
Jaloezie
wraak
verliezen en winnen
bingo!
dat je een afgewezen minnaar was
die ben ik niet tegengekomen
en niet dat ik zo'n WK volg maar zelfs in de lobby hier beneden stond de TV dag en nacht te tetteren leek het me wel
en de topper waar we het hier over hebben leek mij in ieder geval van de mannen
maar dat kan in dit vrijgevochten land wel als je de grapjurk uithangt, maar wordt toch een beetje problematisch voor je image als je.
–
Ach dit desoriënteert helemaal
ik ben een beetje van slag.
Je hebt gisteren een indruk op me gemaakt die me verward heeft
om tien uur lag ik al in bed
voor mij bijzonder, voeg ik hier maar aan toe
en misschien nog wel ongebruikelijker:
deze hele ochtend heb ik hier in mijn stoel niets zitten doen
en nu, uniek, vertel ik jou dit
en weet je wat?
het lucht me op.
Zoals wat ik gisteren over mijn concentratie vertelde
het effect dat jouw aanwezigheid had op mijn concentratie
waardoor ik mij ook al zo licht ging voelen
dat is gewoon het woord: licht.
Dus dat is misschien het enige wat ik vanochtend bedacht heb:
dat ik mijn strijdlust niet mocht laten slippen
tegelijk constateerde ik dat het een beetje mat was hoe ik dat bedacht
niet erg strijdlustig zeg maar.
–
Winnen.
Je zult het misschien niet geloven maar toch is het eerlijk:
dit is de eerste zaak waarbij winnen voor mij een factor is
de eerste zaak, let op dat ik niet zeg de eerste van mijn zaken
heb ik nooit gedaan: over de zaken waar ik bij betrokken was gesproken als over mijn zaken.
Dit is mijn zaak
altijd geweten dat die zich aan zou dienen.
–
Het was iets van een grapje
de suggestie van mijn kennis de psychiater
en ik gaf mijn jawoord ook iets van een grapje mee
maar de juiste toon blijkbaar van beide kanten, want zonder een verdere vraag werden de glazen geheven en werd er op een goede afloop getoost.
–
Mijn kennis heeft iets met gezondheid, een obsessie wil ik niet zeggen maar het scheelt niet veel
ze is correct en concensieus en dit is dus ook het enige wat ze over je losgelaten heeft
dat ze zelden zo'n gezond mens had ontmoet
en dit was ook de enige bevestiging die ik nodig had
ze is meer van de yogagezondheid snap je wel, niet van de tabletjesgezondheid.
Verder weet ik zelfs niet of je tegen haar wel gesproken hebt
ik verwacht in ieder geval niet dat je vandaag tegen mij spreekt
ik ben vandaag gewoon geen gesprekspartner-materiaal
misschien is het een te grote luxe die ik mijzelf permitteer
om zonder notities te werken
heb ik ook nog nooit gedaan.
–
Misschien wil je ja of nee knikken om aan te geven of de verklaring waar ik mee begon vanmiddag
of die verklaring de juiste is.
P: Ja.
A: Dank je
je hebt een mooie stem
daar kunnen we veel aan hebben.
–
Je kunt je weer omkleden, want voor vandaag ben ik leeg.
PROTAGONIST kleedt zicht om.
Als iemand door toedoen van een ander mens het leven verlaat dan is er voor de wet sprake van een ongeluk of van moord
we laten deze formulering en dit onderscheid voor wat ze zijn en beperken ons tot moord
voor de dode is het tijdstip hoe dan ook gekomen, dus de dode is altijd geholpen, zonder uitzondering
maar dit maakt de dader nog niet altijd tot wat ik een helper zou noemen
de wet maakt geen onderscheid tussen daders
de dader die alleen nog maar door geweldadig te doden affectief of sexueel gestimuleerd wordt
of de daders die er als professionele gezondheidszorgers van overtuigd zijn dat ze kunnen beslissen over leven en dood
of een dader zoals jij die in een éen op éen situatie doet wat er gedaan moet worden
voor de wet zijn ze allemaal moordenaars.
De eerste zijn de kwaden, daar zijn we het met z'n allen over eens, op een paar watjes na natuurlijk
de tweede zijn de goeden, daar zijn we het met z'n allen niet per se over eens, maar ze zijn er zelf zo zeker van dat ze rek in de wet weten te krijgen
en de derde bestaat niet, en daar gaan wij wat aan veranderen
dat is de bedoeling.
–
Ook al is wat moord genoemd wordt zelden een interactie die zich volgens de natuurlijke wet van de zuivere liefde voltrekt, dan nog heeft de culturele wetgever er rekening mee te houden dat in bepaalde gevallen dit precies is wat er gebeurt.
–
Wat volgens mij de allesoverheersende natuurlijke passie is of drift of hoe je het noemen wil
en dan heb ik het over alles wat leeft
dat is de drift om van het waar en wat en hoe van je geboorte-omstandigheden
de buitengegevens en de innerlijke gegevens bij je geboorte
om van die omstandigheden te komen tot het waar en wat en hoe van je sterf-omstandigheden
dit is de route tussen geboorte en dood.
Mensen spelen elkaar allerlei adviezen toe en hulpmiddelen
waarmee je sterf-omstandigheden makkelijk te bereiken zou zijn
of makkelijker
maar ieders begin is uniek en ieders einde is uniek
en iedere route is dus eenmalig.
De opdracht van je leven kan als zwaar ervaren worden als deze route sterk afwijkt van wat de verschillende collectieven waar je deel van bent
als een route sterk afwijkt van wat door die collectieven verstaan wordt onder een waardevol leven.
Zo kijk ik er tegen aan.
ADVOCAAT drukt op de zoemer, klop op de deur en de BEGELEIDER komt binnen.
Ja u kunt hem weer meenemen
goed zo
dank u
tot morgen.
Akte I, scene 3
ADVOCAAT loopt, zit, gebaart, pauzeert, drinkt water. PROTAGONIST (kleding als in scene 2) zit, vitale houding, observeert ADVOCAAT, drinkt water, (gaat wanneer ADVOCAAT het vraagt in haar stoel zitten).
Binnenkomen van PROTAGONIST en BEGELEIDER.
A: Ja zet u hem daar maar neer
mijn secretaris zal u weer roepen wanneer wij klaar zijn
dank u.
PROTAGONIST kleedt zicht om.
Ik wil je zeggen dat van alles wat in dit kantoor gebeurt het beeld en het geluid vastgelegd kan worden, maar dat ik hier voor onze ontmoetingen geen gebruik van maak.
En ik wil je zeggen dat ik er na gisteren voor vandaag niet van uit ga dat je tegen me zult praten.
–
Ik begin vandaag laag bij de grond en ga het over je burgerstatus hebben
niets hebben ze gevonden.
Nee, eerst pak ik het even op waar ik gisteren desoriënteerde
jaloezie en wraak
zoals ik het zie is wat passie genoemd wordt niets anders dan een psychotische episode
de normale neurotische staat waar de normale burger zich normaal in bevindt escaleert even
het zijn patronen en dus voorspelbaar
druk op knop a en patroon a komt eruit gerold
onder knop b zit patroon b en onder knop v patroon v.
Uit wat ik gisteren als laatste zei heb je kunnen opmaken dat ik beweer dat identiteit de enige drijfveer is
maar een neurotische maatschappij heeft geen reëel zicht op de eigen motieven
en omdat bij ons alles, ik bedoel alles, als materieel gezien wordt worden ook alle misdrijven in de kern gezien als vermogensmisdrijven
bezit dat afgepakt is, of beschadigd, of niet volgens de regels van het spel toegeëigend
bij ons is je bezit je identiteit
en die voetballer, jongen, die was de nationale identiteit
dus bezit van iedereen
en daar ben jij aangekomen
kom je aan onze voetballer dan kom je aan ons
kom je aan mijn kind dan kom je aan mij
dit heeft maar erg weinig met liefde te maken
en erg veel met bezit
en in de praktijk kun je het beter over pacht hebben
onder zeer strikte afspraken mag je een kind pachten van grootkindbezitter de staat
de staat bepaalt de rek
hoeveel van jouw kind van jou is
hoeveel van jouw huis, of van jouw gezondheid
iedereen in de natie verplicht gezond
er is een oppepterreur waar amper aan te ontsnappen valt
hoe kun je dan nog fatsoenlijk doodgaan als je tot de categorie kortlevers hoort?
maar dat is een categorie die niet bestaat
behalve onder het kopje tragische dood
verkeersongeval drugs moord door eigen hand of die van een ander
jong sterven is subversief
een bijna ontoelaatbare belediging aan het adres van de zorgzame dictatorsbende
eigenlijk ben je uitschot als je de vrucht die je draagt niet weg laat halen zodra je te horen krijgt dat deze geen vijftig kalenderjaren vol gaat maken
want dat komt terug in de statistieken van de gemiddelde leeftijd van de bevolking
een trofee van de vooruitgang die constant opgepoetst moet worden
en tegen dit soort diepgewortelde verstrekkende legaal-georganiseerde criminaliteit gaan wij het dus opnemen.
–
Nu jouw burgerstatus.
Ze hebben niets gevonden
rijbewijs paspoort identiteitskaart lidmaatschapskaarten bankafschriften creditkaart bankpas verzekeringscontracten inschrijving in de burgelijke stand op het adres waar je verbleef foto's agenda's met adressen of telefoonnummers computer en bijbehorende informatiedragers brieven geld
niets.
–
Je hebt een prachtvacuüm gecreëerd
iemand die erg niet éen van ons is, is aan ons nationale bezit gekomen
dit moet erg gestraft worden
nu werkt van buitenaf erg contra, erg ongunstig voor de zaak
hoe buigen we dit recht?
doordat ik niet zal wachten tot de andere partij het ter sprake brengt, maar door het zelf naar voren te brengen als bewijs dat je tegen je eigen belangen in gehoor gegeven hebt aan zijn oproep.
–
Mijn burgerstatus is een ander verhaal
ik werk, geregistreerd, 45 uur per week:
30 uur om dit kantoor met alles erop en eraan gaande te houden, inclusief twee buitenlandse seminars per jaar
6 uur om mij de middelen te geven de rol te spelen van de geslaagde carrièrevrouw die geniet van wat de cultuur haar biedt
en 3 uur voor mijn privé
dit maakt 39 uur
en de 6 uur die nog overblijven werk ik voor mijn gezondheid.
–
Laat ik je vertellen wat de cultuur mij biedt:
een vaste tafel in de restaurants die ertoe doen, waar ik de gewone kaart krijg met een inlegvel waarop de kok zijn suggestie doet
een knikje van mij naar de gerant en het ritueeltje is compleet, want in al deze restaurants is men er precies van op de hoogte wat ik wel en wat ik niet eet
mijn bord wordt tegelijk met die van de anderen geserveerd en nog nooit is mijn vegetarische eetgewoonte onderwerp van het gesprek geweest
ik betwijfel of 25% van mijn tafelgenoten er notitie van genomen heeft
de 75% die het niet noteert gaat er gewoon van uit dat ik gewoon eet zoals zij
en zo is ook hoe ik het hebben wil
niet dat ze het nog zouden wagen om in hun professionele optreden iemand dubieus te maken door er het etiket vegetarisch op te plakken, maar je moet ze beledigd en woedend zien ontploffen wanneer iemand waarvan ze ergens al al die tijd een vaag vermoeden hebben dat het een indringer is, je moet zien hoe ze zich daar op storten als deze ook maar een millimeter durft af te wijken van de regels waar ze zelf constant hun kont aan afvegen
denk je dat ik paranoia ben?
dat is het woord dat ze allemaal erg goed kunnen ophoesten als iemand ook maar durft te denken dat ze niet de tolerante progressievelingen zijn die alles van het leven gezien hebben en alles met een relativerend schouderophalend lachje accepteren
je kunt er zeker van zijn dat een fanatiekeling een nieuweling is
daar is het hele zootje op gebouwd
maar die tijd is zo goed als voorbij lijkt me wel
ik zie er steeds meer die er niet bij willen horen
en dat is een recept wat er niet zo lekker in gaat
zeker niet wanneer ze in hun nee even fanatiek blijken te zijn als hun voorgangers in hun ja.
–
Verder
een auto van vijf nullen
kleding kranten opiniebladen lifestylemagazines soms een boek.
En dan een paar abonnementen, concertserie opera
aangevuld met iedere maand iets hedendaags, meestal afgestemd op de klant die ik op de agenda heb staan
ik vertegenwoordig eigenlijk geen criminelen snap je wel
ik bedoel niet die als crimineel in de dossiers staan
ik heb een gouden positie
alles wat dit kantoor uit gaat heeft de status van advies
het zijn de accountants en de advocaten en de notarissen van de bedrijven die mij inhuren die mijn adviezen bekijken en doorrekenen
en het zijn hun namen die onder de contracten en jaarrekeningen verschijnen.
Ooit deed ik het wel, maar tegenwoordig kom ik nog maar heel af en toe op de rechtbank
wat een heilloze vertoning
dat ik deze zaak genomen heb zal ik tegenover de collega's die ik nu om me heen heb ook schouderophalend lachend relativeren als een vriendendienstje
ja dit is misschien iets wat we als een voordeel uit kunnen buiten
dat ik op de rechtbank vandaag de dag amper nog een vertrouwde verschijning ben, terwijl ik als ik mij er even op concentreer zo alle geuren en geluiden en decors uit die tijd op kan roepen.
–
Dan de 3 uur voor mijn privé.
Weet je dat niemand waar ik professioneel mee omga weet waar ik woon?
zelfs mijn secretaris niet?
ik babbel zo gezellig over mijn huis dat iedereen waar ik geregeld mee te maken heb de illusie heeft bij mij over de vloer te komen
waardoor ze er gewoon niet bij stil staan
want interesseren doet het natuurlijk niemand.
Ik heb altijd alleen gewoond
jaren geleden heb ik Tess en Tinka geintroduceerd
ik weet zo goed als zeker dat er in mijn professionele sfeer niemand is die niet aanneemt dat ik de trotste moeder van twee prachtdochters ben
alleen mijn eerste secretaresse wist dat het mijn nichtjes zijn
sindsdien is iedereen die hier is komen werken ingesteld op af en toe een ditje of datje van Tess of Tinka
en ik reageer altijd enthousiast wanneer ze ter sprake gebracht worden
zet hun neus een paar keer een kant op en daar blijft ie dan wel even naar toe gericht
dat zal iedere goochelaar je kunnen vertellen.
Ik woon klein, nog geen 50 vierkante meter
in een prettige saaie buurt
bushalte om de hoek
garagebox éen halte verder
meestal loop ik.
De inrichting is niet veel anders dan wat ik in jouw appartement gezien heb
behalve dan dat er bij mij wel wat ik een kluisje noem staat, met wat persoonlijk materiaal.
–
Ik ben nog niet klaar
het belangrijkste moet nog komen
we hebben vandaag een lange sessie
en ik ben benieuwd of jouw begeleider hier ongeroepen binnen zal durven komen
als het aan mijn secretaris ligt dan zeker niet, neem dat van me aan.
Het belangrijkste dus
de 6 uur die nog overblijven
die ik werk om mijn eigen minivacuüm te financieren
het geld wat ik in deze uren verdien, sluis ik op papier naar mijn andere uitgaven toe
maar in de praktijk is het voor de drie vriendinnen die mij gezond houden.
Zij wonen ruim
in een huis dat ze in bruikleen gekregen hebben van een neef van éen van hun.
Er is een grote tuin met een kleine kas
alle groenten en kruiden die ze eten komen uit dat kasje
wanneer ik niet in een restaurant eet, eet ik met hun.
Garagebox 350 stappen.
Ga anders in mijn stoel zitten
die zit makkelijker
doe het
je doet er mij een plezier mee.
De tuin hebben ze verrukkelijk ingericht en het huis is ook verrukkelijk ingericht
geen vergelijk met jouw of mijn nieuwe soberheid
bij hun zachte volheid en ik vind het verrukkelijk.
Ik kleed me om in de garagebox
niet voor mij en niet voor hun maar voor de buurt en de buren.
Je snapt al dat het deze vriendinnen zijn die mij vertrouwd hebben gemaakt met de realiteit van het volle leven
mij wegwijs gemaakt hebben
de weg weg uit de platte realiteit van onze cultuur
onze wetenschappertjes zijn er zo trots op dat ze erachter gekomen zijn dat de wereld niet plat is
een mens die dat nog denkt is in hun ogen alleen maar belachelijk of te beklagen
maar dat ze zelf even belachelijk of beklagenswaardig zijn doordat ze er geen benul van hebben dat het leven ook niet plat is, dat hebben ze totaal niet in de gaten.
Mijn vriendinnen hebben geen enkele behoefte om de confrontatie met de normale wanen aan te gaan en waarom ik die behoefte nu wel heb
ik denk dat mijn kennis de psychiater denkt dat zij hier wel een antwoord op heeft
maar ik zal er haar niet naar vragen, voor mij zijn psychiaters patroondeskundigen en verder niets
en misschien zou éen van mijn vriendinnen ook wel te verleiden zijn met een antwoord te komen
maar met hun heb ik het nooit over wat zich in en om mijn kantoor afspeelt
dat vervliegt gewoon als ik bij hun over de drempel stap
en dit is natuurlijk een hele andere zaak maar ook over deze zaak zal ik het niet hebben
in ieder geval niet direct.
Ik sluit natuurlijk niet uit dat éen van hun vandaag of morgen met een uitspraak komt die wel direct met deze zaak te maken heeft
en hem dan in de kern treft.
Een van hun is trouwens mijn nicht, mijn tweelingnicht
nog geen uur eerder geboren dan ik in dezelfde nacht in hetzelfde huis
haar moeder en de mijne waren zussen
ja ik hoorde dat je je afvroeg hoe iemand met mijn profiel in aanraking kon komen met deze drie prachtvrouwen.
–
En nu ga ik je ook nog vertellen hoe een dag van mij eruitziet.
Om 7 uur sta ik op
1 uur bewapenen en wat eten
om half 9 ben ik hier op kantoor
tot half 7
9 uur werken 1 uur lunchen
dan een restaurant of naar mijn vriendinnen
om uiterlijk 10 uur ben ik in mijn huis
1 uur ontwapenen
en om 11 uur lig ik in bed
dit door de week.
In de weekeinden sta ik 8 uur nadat ik er in lag op
hoe laat dit is heeft te maken met de culturele verplichting van die week, want zo goed als ieder weekend heb ik wel wat
verder ben ik in de weekeinden overdag bij mijn vriendinnen.
–
Zo
het lijkt mij dat dit het dan is voor vandaag.
PROTAGONIST kleedt zicht om.
Te intens is het voor mij
te veel tijd in het gezelschap van mijn vriendinnen
daar kan ik maar zoveel uur per week van hebben
en dat maakt mij ook de aangewezen persoon om het geld binnen te brengen.
–
Zij zijn op hun manier zuiver en ik ben dat op mijn manier.
–
Mijn vriendinnen accepteren mij helemaal
en dit heeft niets met het geld te maken.
Zij kennen de ware aard van de liefde en leven er mee
en dit heeft niets met seks te maken.
Ik heb geconcludeerd dat mijn innerlijk minder veelomvattend was als dat van hun
maar ik zie nu het gat waarover ik het had
was het gisteren? of al weer eergisteren?
Zij hebben mij met dit gat geaccepteerd en ik moet concluderen dat ze geweten hebben dat zij het niet konden vullen
omdat het deze zaak is
jij het bent.
Dit is het antwoord ja
op de vraag waarom ik nu de behoefte voel om tot de aanval over te gaan
dank je wel.
–
En als ik morgen mijn visie geef op jou zal duidelijk worden waarom ik deze drie dagen gezegd heb wat ik gezegd heb.
ADVOCAAT drukt op de zoemer, klop op de deur en de BEGELEIDER komt binnen.
Neemt u hem maar weer mee
ik dank u voor uw geduld
goed zo
ja dank u.
Akte I, scene 4
ADVOCAAT leest, maakt aantekeningen, drinkt water. PROTAGONIST in instituutkleding, loopt, observeert, is aanwezig, drinkt water.
Binnenkomen van PROTAGONIST en BEGELEIDER.
A: Ja zet u hem maar neer
u wordt weer geroepen wanneer wij klaar zijn
dank u.
PROTAGONIST geeft ADVOCAAT een stapeltje A4tjes, ADVOCAAT laat haar ogen erover gaan, gaat zitten, leest.
– (minimaal 1 minuut)
Hier kunnen we wat mee
Pedro.
Hier kunnen we wat mee.
P: Zat je er ver naast?
A: Nee
eerlijk gezegd nee.
Nee behalve je geboorteland zat ik er niet ver naast.
P: Dat had ik ook niet verwacht.
A: Dank je
en dank je voor dit.
P: –
A: En je naam natuurlijk.
Niet ook wat je nou zegt een typisch russische naam trouwens
Pedro.
P: Hoe dacht je dat ik heette?
A: Daar heb ik niet echt iets bij gedacht, maar nu je het vraagt klinkt de naam Dimitri in mijn hoofd.
P: Dan mag jij mij Dimitri noemen
of noem me Dima.
A: Ik heet nog steeds An.
P: An Maas, mijn advocaat.
A: Goed Dima
het lijkt me dat dit het voor vandaag is.
P: Ja An, dat lijkt mij ook.
ADVOCAAT drukt op de zoemer, klop op de deur en de BEGELEIDER komt binnen, ADVOCAAT is verdiept in de A4tjes, de BEGELEIDER neemt PROTAGONIST mee.
A: Wij zijn klaar voor vandaag
ja dank u.
Akte I, scene 5
ADVOCAAT zit achter het bureau, waarop een dienblad met thee en kopjes, zij schenkt en drinkt de thee. PROTAGONIST zit, loopt, drinkt een kopje thee en een kopje thee.
Binnenkomen van PROTAGONIST en BEGELEIDER.
A: Dank u
ja dank u.
PROTAGONIST kleedt zicht om.
Dit is belachelijk
ik zal ze zeggen je in je eigen kleren te laten komen.
–
Wat we vandaag gaan doen is een paar heersende opvattingen doornemen
visies die bijgesteld moeten worden
dit is strikt tussen ons
zoals het hier ter sprake komt zal ik het niet in de rechtszaal naar voren brengen
maar willen we het over een aantal dingen kunnen hebben dan zullen we er eerst een paar basisbegrippen in moeten zien te krijgen
als iemand niet weet wat elektriciteit is kun je wel gaan lopen roepen wat er met elektriciteit allemaal mogelijk is maar als je geen lamp meebrengt die op bevel doet wat je zegt dat ie gaat doen dan zijn er mensen die daar een beetje zenuwachtig van worden
dus dan kun je nagaan wat er gebeurt als het over energiestromen gaat waarvan je alleen bewijzen kunt hebben als je ze zelf kunt ervaren
en het is zo goed als zeker dat niemand in het andere veld dit kan
maar hier staat tegenover dat iedereen in het andere veld erin getraind is het woord van de deskundige te vertrouwen
en als ons verhaal waterdicht is en het gezag van onze deskundigen boven alle twijfel verheven dan maken we een kans.
Ik wil dat ik in de tweede helft van mijn betoog bepaalde referenties heel vanzelfsprekend kan gebruiken
maar dan zal ik ze in de eerste helft heel gedoseerd in moeten zien te voeren
een gewenningsproces snap je wel.
Maar voor nu is belangrijk om te zien of wij het met elkaar eens zijn
of anders of we het met elkaar eens kunnen worden
zodat ik kan beslissen of het effectief is om jou als pratende partij op te voeren of dat het gunstiger is dat je de zwijgende speelbal bent.
–
De meest fundamentele opvatting die ik absoluut bij wil stellen is
dat jij, of een ongeluk, of een sociale mistoestand, of de afwezigheid van een medisch apparaat
bepalend kan zijn voor het tijdstip van een dood
of dat een zogenaamde ongezonde manier van leven dit is
dit zijn verschillende aspecten van éen en dezelfde waan.
Jij of een ongeluk of een sociale mistoestand zijn de instrumenten van de dood.
De realiteit is
dat de dood bepalend is
wanneer en hoe iemand gaat sterven is bepalend voor een manier van leven
en de realiteit is dat de dood gebruik maakt van de specifieke omstandigheden van een bepaalde plaats en van een bepaalde tijd
voor de dood bestaat het toeval niet en voor de dood bestaat het uitstel niet
mee eens?
P: De artsen en al hun technospeeltjes zijn er om zo pijnloos mogelijk hier en daar zo goed mogelijk een breuk te repareren
en daar houdt hun invloed op.
A: Zo is het en het is geen grap.
P: Denk niet dat ik niet serieus ben.
A: Dus als de aanklager met een triomfantelijk lachje vraagt of alle mensen die in tijden van oorlog de dood vonden
alle onschuldige slachtoffers, zal ongetwijfeld de formulering zijn
of al deze mensen zelf die oorlog gewild hebben
dan zeg je.
P: Uw formulering zou de mijne niet zijn
u verwart onder andere oorzaak met schuld
maar had u vraag als volgt geluid:
is het feit dat Shou-hsing voor een bepaalde datum nogal wat namen op zijn tabletten had staan er misschien de oorzaak van dat een bepaalde oorlog plaatsvond?
dan zou mijn antwoord ja kunnen zijn
hoewel ik daar aan toe zou moeten voegen dat een oorlog maar éen van de vormen is waarop die doodcontracten ingelost kunnen worden
en ik zou er tussen haakjes aan toe willen voegen dat Shou-hsing éen van de gelúksgoden is.
A: Precies
maar dit zeg je niet
je antwoordt glashard met ja
en ik ben er voor om dit ja te nuanceren en in perspectief te zetten snap je wel.
Ook ooit van de weg naar Pagak gehoord?
P: Oeganda
Arcoli.
A: Dobro!
P: ?
A: Ja jij bent niet de enige hier met slavisch bloed.
P: Anouschka!
A: Anita, aan mijn kant van de Donau
en dus ook voor jou.
P: Anita, wat wil je horen over de weg naar Pagak?
A: Alles wat je weet.
P: De weg naar Pagak is een weg die als je er eenmaal een voet op gezet hebt maar éen richting heeft
terugkeer is niet meer mogelijk
de weg naar Pagak begint voor iedereen ergens anders
waar je ook naar op weg bent, de weg die je gaat verandert van de ene stap op de ander in de weg naar Pagak.
Voor iedereen begint ie ergens anders en de éen doet er 30 dagen over en de ander 30 maanden
een soort zwangerschap om de dood te baren
maar de zwangerschapsperiode varieert nogal van individu tot individu.
A: Zoals iedereen die RR begrijpt begrijpt.
P: Je bedoelt RMR?
A: Die vredesduif bedoel ik.
–
Maar we gaan door naar de volgende opvatting die op de helling moet
de overtuiging dat het leven te fotograferen is.
Hoe ik er tegen aan kijk en hoe ik het in mijn betoog ga verweven is als volgt:
het volle leven bestaat uit verschillende lagen
je leeft in al die lagen tegelijk
en je ervaart pas dat je je leven beleeft als je vertrouwd bent met meerdere van die lagen
soms neemt de ene laag je helemaal in beslag, soms een andere laag, soms een paar lagen tegelijk
ieder van de lagen heeft specifieke condities en biedt specifieke ervaringen.
P: –
A: Ik laat even summier 7 van die verschillende lagen de revue passeren
laag 1
het materiële leven
het onderzoeksterrein van de academische wetenschappen, alfa en bèta
waar wetmatigheden gevonden kunnen worden omdat deze laag, als hij afgeschermd wordt van de andere lagen, zich uit in patronen
er worden geen levenswetten gevonden, er worden uitingspatronen in kaart gebracht.
Onze rechtspraak werkt vanuit de idee dat deze laag het hele leven is
een idee waar ze in de praktijk niet helemaal in blijken te geloven
want als alles als patroon in kaart te brengen is dan kan de hele rechtspraak overgelaten worden aan een stel computers.
In het financiële wereldje waarin ik nu werk is het duidelijker dat het deze laag is die het bestaan begrenst
want daar had ik dus helemaal geen behoefte meer aan
om te maken te hebben met die boefjes die hoe stoer ze ook zijn toch graag gestraft willen worden door papa
en omdat papa in de hemel een lachertje geworden is en papa in de toga blijkbaar wel nog wat gezag heeft, mag het papa in de toga zijn die door te straffen laat weten dat er aandacht voor ze is
ze hebben elkaar nodig voor hun symbiotische dansje
ieder een kant van éen en dezelfde perverse medaille snap je wel.
Laag 1 is de wereld van de ik die verweven is met het dramaweefwerk van tijd en plaats
als het in onze cultuur over het ego gaat, dan gaat het meestal over dit ik.
P: De vader in de toga heeft vandaag de dag onder de toga nogal eens het lichaam van een vrouw.
A: Daar heb je zonder meer gelijk in en hier komen we zeker nog aan toe
maar nu eerst laag 2
je fysiek gedraagt zich zelfstandig en maakt uitstapjes zonder zich iets van het tijd-ruimte-continuüm aan te trekken en dus ook niet van het oorzaak-gevolg-dictaat
een net-echte-droom of was het echt maar leek het wel een droom?
voor onze zaak heeft deze laag geen belang dacht ik.
P: –
A: Laag 3
waarin de genen het voor het zeggen hebben
je informeren met hun herinneringen, je richten met hun kennis
ook niet van belang voor onze zaak.
–
Laag 4.
De wereld van de ik die verweven is met het universele liefdeweefwerk
als het in onze cultuur over het zelf gaat, dan gaat het meestal over dit ik.
Als we het algemene gebruik van die termen ego en zelf aanhouden
dan is in laag 1 het ego dominant actief en in laag 4 is het zelf dominant actief.
Een jurysysteem, dat zou voor deze zaak een voordeel zijn
geen enkel probleem om zonder éen verdachte beweging 20 mensen bij elkaar te krijgen die ik uiteindelijk aan het einde van de rit voor deze kar heb kunnen spannen
mijn selectiecriterium zou zijn hoe actief hun laag 4 is
maakt niet uit waar ze politiek staan of wat voor trauma's ze meebrengen, of ze niet of wel bidden en tot wie
en dit kan de aanklager niet volgen, die kan er geen vinger achter krijgen waarom ik de éen afwijs en de ander niet
tijdens de behandeling van de zaak spreek ik ze dan consequent aan in termen van laag 4
ha, deze mensen krijgen een bevestiging van hun levensgevoel op een publieke plaats
die zijn mij trouw voor de rest van hun jaren
maar zo'n systeem hebben we hier dus niet.
Is laag 4 van belang voor onze zaak?
P: Ik dacht het wel.
A: ?
P: Deze ik heeft doordat het actueel is contact met het verleden en met de toekomst
dat van jou en dat van je liefdes.
A: Spannend.
P: –
A: Laag 5
waarin het bloed het voor het zeggen heeft
de expressie is de mythe en hierop speculeren de mediaschreeuwers die zich deze zaak toeëigenen
er volgens het beproefde recept van de soapopera een publiekshit mee scoren.
Voor alle duidelijkheid, ik heb het over de grote scheppingsverhalen
en voor alle duidelijkheid daar reken in de mythen van de oude Grieken niet onder
ben je een beetje op de hoogte van de mythen van de oude Grieken?
P: De bakermat van de soap.
A: Dima ik sta versteld, ik heb goud in handen.
P: En de oude Hindoes konden er ook wat van.
A: Laten we zeggen dat ze er op punten niet helemaal naast zaten, maar dat het toch voor het overgrote deel patroondeskundigen waren die die scripts vanuit een hunkerend mannetjesperspectief bij elkaar gefantaseerd hebben.
P: Van belang voor ons, laag 5?
A: Als jullie nu broers waren geweest dan had ik er wel wat mee gekund
maar nu niet echt nee
en ook niet van belang laag 6 en laag 7
allebei intiem privé, want ik heb er geen behoefte aan een goeroe te zijn en jij naar ik aanneem ook niet.
–
Dan hebben we dit op een rijtje
maar doe me een plezier en laat mij er even meer van horen hoe het uit jouw mond klinkt
en ook dat het zeker en duidelijk is dat we het over hetzelfde hebben.
P: Laag 1
materialistisch
technologisch
vooruitgangsdenken
zelfbenoemd modern
het speelterrein van westers georiënteerde wetenschappers uit alle windstreken.
Laag 2
reizen die niets kosten, het milieu niet belasten en erg onderhoudend kunnen zijn voor de reiziger in kwestie
avontuurlijk en vermakelijk
en soms ook leerzaam.
Laag 3
reikt over de grenzen van dood en geboorte
alle bestaansvormen zijn schitterend in hun schoonheid.
Laag 4
door de realisatie van het heden kunnen verleden en toekomst in beeld komen of in geluid of tastbaar aanwezig zijn
je eigen verleden en toekomst en dat van iedereen waar je een liefdescontact mee hebt.
Laag 5
de mythische band met het begin en het einde.
Laag 6
de band met de kosmos.
Laag 7
het speelterrein van immaterieel georiënteerde wetenschappers uit alle windstreken.
A: Erg spannend
dat is dus zeker en duidelijk.
–
Tijd voor de verkleedpartij zou ik zeggen
en wat ik zei, volgende week kom je in iets van jouzelf.
PROTAGONIST kleedt zicht om.
Heb je vertrouwen in onze zaak?
P: Jij bent de expert.
A: Ik heb er vertrouwen in
ik vind dat we deze week een heel eind gekomen zijn.
P: Dan is het goed.
ADVOCAAT drukt op de zoemer, klop op de deur en de BEGELEIDER komt binnen.
A: Ja u kunt hem meenemen, wij zijn klaar voor deze week
goed zo
dank u
prettig weekend en tot maandag.
Akte II, scene 1
ADVOCAAT zit achter het bureau, op het bureau een grote envelop met inhoud, drinkt af en toe een slok water. PROTAGONIST zit op zijn stoel.
Klop op de deur.
A: Ja kom maar binnen.
P: Hallo An.
A: Hallo Rasta, ga zitten.
–
P: Zo heb ik een tijdje bekend gestaan ja, als Rasta.
–
Dat is éen van mijn namen geweest.
A: Moet ik je de andere ook in herinnering brengen.
P: –
–
A: Wat me vrijdagavond de hele avond bezig heeft gehouden is waarom ik de tweede middag dat je hier zat
waarom ik toen ontspoorde
die lange homotenen
het speelde steeds door mijn hoofd dat die niet van mij waren.
Dus toen kwam ik uiteindelijk tot de meest voor de hand liggende conclusie dat ze van jou moesten zijn.
P: –
A: Zaterdag was ik bij mijn vriendinnen en ik heb Wind gevraagd of zij haar Tarotkaarten nog ergens had liggen en zij zegt dit is geen toeval, die had ik vanochtend nog in mijn handen
leg ze voor me zeg ik en zij kijkt me aan en zegt doe ik.
Mijn vraag betrof jou
of eerder jouw zaak
en de kaart was éen grote waarschuwing
een wespennest zonder honing, was het samenvattende commentaar van Wind.
Weet je wat ik toen gedaan heb?
P: –
A: Ik heb getelefoneerd met BB.
P: Zegt me niets.
A: Had ik ook niet verwacht, dat je Bobbie zou kennen
er zijn maar heel weinig mensen
die van het bestaan van Bobbie weten
toch heeft Bobbie goede contactuele eigenschappen
Bobbie is bijna niets anders dan contactuele eigenschap
zijn opdrachtgevers stoppen er wat in
hij gaat aan het contacten
en hij spuugt er wat uit
circuits die voor rechtsdienaren gesloten blijven breekt hij open met éen enkel lachje snap je wel
de politie gelooft dit niet, dat er circuits zijn waar zij niet eens een vermoeden van hebben
maar waarom komen ze dan in 24 dagen nog niet met de resultaten waar Bobbie in 24 uur mee komt?
Bobbie in zijn eentje is een circuit
wat nog nooit door iemand gekraakt is, neem dat van mij aan.
P: Dat neem ik graag van je aan An.
A: Het is geen grap.
P: Denk niet dat ik niet serieus ben.
–
A: Het komt er dus op neer dát jullie elkaar van jongs af aan kende
dát jij de betere voetballer was
dát jullie jarenlang minnaars waren
én dat hij er met jouw zus een rotzooitje van gemaakt heeft.
Is het te geloven?
moet ik er zo meteen ook nog achterkomen dat dat van die fanatiekelingen die jou ingehuurd zouden hebben ook klopt?
ADVOCAAT scheurt het stapeltje A4tjes aan stukken.
Je hebt me belazerd Dima.
P: Anouschka
A: Bespaar me je russische intimiteiten
je hebt me belogen.
P: Ja.
A: Je hebt tegen me gelogen.
P: Waarom zou ik niet tegen jou liegen?
A: Omdat ik ook niet tegen jou lieg.
P: Vind je dat zelf ook niet een beetje naïef Anita?
A: Ik ben er trots op dat ik naïef ben
hoe denk je anders dat ik mij al deze jaren overeind heb kunnen houden?
maar dit is niet een kwestie van naïviteit
mijn vertrouwen is gerechtvaardigd, dat weet ik zeker.
P: Je vertrouwen in mij of je vertrouwen in de zaak
mijn zaak
onze zaak
jouw zaak?
A: Mijn vertrouwen in de zaak jouw zaak onze mijn zaak
nee, mijn vertrouwen in jou is gerechtvaardigd.
P: Naïef.
A: Naïef.
Misschien.
Zou je de moord die jij gepleegd hebt niet een daad van uiterste naïviteit kunnen noemen?
of misschien niet de moord, maar zou je het feit dat je je hebt laten pakken niet een daad van uiterste naïviteit kunnen noemen?
P: –
A: Je zwijgt.
P: –
A: Je zwijgt omdat je niet wil liegen.
P: Ik heb bloed aan mijn handen, zoals dat heet
mijn handen zijn het instrument geweest van de dood
dat is extreem intiem
dat is fysiek
fysiek extreem intiem
erover praten maakt het obsceen
dat is de reden waarom ik erover zwijg
wat maakt mij het uit om te liegen?
en wat maakt mij het uit of wat ik gedaan heb een misdaad genoemd wordt of een liefdesdaad
ik weet wat ik weet
en denk je dat ik mij zorgen maak om de consequenties?
dat het mij wat kan schelen wat morgen mijn omstandigheden zullen zijn?
doe jij wat je moet doen.
–
Hij heeft gekregen wat hij vroeg
in het woord heb je gelijk.
Maar jouw woorden betekenen heel iets anders dan mijn daad.
Jouw woorden passen op jouw ideeën en mijn woorden zijn er voor mijn daden
of mijn zwijgen past op mijn daden.
En over zijn woorden en zijn daden zwijg ik ook.
–
Wat denk je dat jouw kennis de psychiater haar commentaar zou zijn als ik haar zou vertellen dat hij mij iedere nacht laat weten dat hij mij dankbaar is?
ken je die energiestroom, de dank van een dankbare dode?
Denk jij dat ik die publieke plaats gezocht heb?
dat was zijn keuze
en ik heb niet geweigerd
ik wilde of kon of mocht dat niet
hem dit weigeren
wat de consequenties ook.
–
Op het moment dat je een moord begaat
en hoe dan ook, dat is de term
op dat moment neem je op een bepaalde manier afscheid van het leven in laag 1.
Dit is waar voor mij.
–
A: Je vergelijkt mij met mijn kennis de psychiater?
P: –
A: Sorry.
–
Het lijkt mij dat wij morgen vrijaf nemen
dat ik je overmorgen hier weer zie
en dan zien we wel.
P: Wat ik zei An, doe jij wat je moet doen.
ADVOCAAT opent de deur en PROTAGONIST gaat naar buiten.
Akte II, scene 2
ADVOCAAT zit, het bureau is leeg, loopt bedachtzaam, drinkt water. PROTAGONIST op en bij zijn stoel, glas water, anticipeert.
Klop op de deur.
A: Ja kom binnen.
P: Hallo An.
A: Hallo Dima, ga zitten.
–
Ik heb gisterenmiddag een strandwandeling gemaakt.
Er stond een goeie wind.
Een goeie wind.
Vanuit het zuiden
ik ben naar het noorden gelopen.
En met de bus terug.
Ik dacht dat ik een hoop te overdenken had.
Maar dat viel mee.
Voordat ik de oversteek gemaakt had van de duinen naar de vloedlijn had ik het overzicht en de grote lijn te pakken.
Ben jij iemand die van de zee houdt?
P: Nee
ik bedoel ik geef er niet om.
A: En hij
was hij iemand die van de zee hield?
P: Als je het over hem hebt, heb je het over orchideeën en zee.
–
Zijn sterrenbeeld is vis
geboren in de laatste week van het dierenriemjaar.
–
Heb je in de bladen nooit foto's van zijn huis gezien?
A: –
P: Extravaganza
extra-extravaganza
bij ons in huis was de geur van zweet taboe
mannenzweet
kleedkamerzweet.
A: Waarom is hij niet naar het buitenland gegaan?
P: Voor hem was dit land buitenland.
Het heeft mij 4 jaar zoet gehouden om te achterhalen waar hij vandaan kwam
en als hij het tegen niemand verteld heeft dan ben ik de enige die het weet
waar hij geboren is.
A: Was het zijn idee of van jou om dat spoor terug te trekken?
P: Zijn.
A: Was hij je dankbaar?
P: Nee en ja.
Niet dankbaar voor wat ik deed, wel dankbaar voor wat ik vond.
A: Maar hij is nooit teruggegaan?
P: Éen keer zijn wij er samen geweest.
A: Nog contact gehouden met mensen daar?
P: Nee.
A: Jij ook niet?
P: Hij niet en ik niet
alles wat dichtbij was, was dood.
A: Behalve jij.
P: –
–
A: Wat ik eindelijk heb kunnen accepteren is dat ik er niet toe uitgerust ben om een strafzaakadvocaat te zijn.
Afgelopen week was een laatste opflakkering
een laatste hevige stuiptrekking.
Sinds ik vanuit dit kantoor opereer heb ik nooit anders gezegd dan dat ik een carrièrejurist was omdat ik niet voor advocaat in de wieg gelegd was
maar eerlijk is dat ik echt geloofde dat dit bij mijn facade hoorde en dat als zich de juiste zaak maar zou voordoen, dat ik echt dacht dat jouw zaak mij alles in handen gaf om mijn genie open en bloot tentoon te kunnen stellen.
Ik heb eindelijk geaccepteerd dat ik er de aard niet naar heb om in het openbaar mijn gelijk te halen
en dat is wat een advocaat moet hebben.
–
En eerlijk is ook, dat ik er bang voor ben om neergezet te worden als zo'n zijfiguur die in het luchtledige staat te roepen
dat de facade die ik al deze jaren opgebouwd heb in een paar seconden weg te blazen is
door zo'n mannetje dat zich helemaal de kerel waant want hij heeft een huis en een vrouwtje dat twintig jaar jonger is
en als hij al een keer thuis eet zit papa's kleine meisje aan zijn rechterhand
of als hij het niet is die mij onderuit haalt dan is het wel precies dat vrouwtje dat zich helemaal geëmancipeerd waant
en als zij al een keer thuis eet zit aan haar rechterhand mama's grote jongen.
Allebei hele individuele interpretaties en uitvoeringen van de nieuwste lichting progressieve professionelen
opgedraaid en losgelaten gaan ze feilloos voor de zwakke plek.
Het maakt niet uit of ze in een vrouwenlichaam zitten of in een mannenlichaam, al mijn collega's en al mijn klanten zijn zonder uitzondering impotente burgertjes, die de wet nodig hebben om zich van een positie te verzekeren die ze op een natuurlijke manier nooit hadden kunnen krijgen
dat het wetten zijn die door de mannetjes ontworpen zijn en waarin zij zich nog steeds rechten voorbehouden ten koste van de vrouwtjes, dat nemen de vrouwtjes op de koop toe, want samen hebben ze altijd nog meer rechten dan iemand die maar een beetje buiten het vaste stramien gaat
die maken ze door de macht van hun getal moeiteloos onschadelijk.
Wat heb ik een hekel aan die collega's van mij
die als ze twee stappen gezet hebben denken dat ze kunnen lopen, want kruipen nooit meer
en hun grootste bevrediging
de enige ambitie die ze nog hebben
ligt er in om zwaaiend met de wet een ander voor ze te laten kruipen.
Dus vraag ik dan
kunnen deze lui genieten van hun kruipende nakomelingen?
nee natuurlijk
en zo is de kruipperiode voor deze bloedjes ook weer iets wat zo snel mogelijk vergeten moet worden
zo'n makkelijk een-tweetje dat je je ervoor zou schamen als niet alle patronen in laag 1 met dezelfde simpele digitale logica te verklaren waren
het is zelfs zo dat als het niet terug te brengen is tot een makkelijk een-tweetje, dat het dan niet mee mag doen aan de werkelijkheid, want dan kan de computer er niet mee omgaan
maar ik begin te herkauwen.
Ja.
En hebben ze het echt helemaal gemaakt en kruipt iedereen voor ze
dan weet je waar een aantal van die types hun geld naar toe brengen
hoeveel sm-huizen denk je dat hier in de stad alleen al floreren?
groot, ik bedoel groot, geld gaat daar om
die zieke maniakken die er grof voor betalen om een afranseling te krijgen, of om met hun kop in de stront geduwd te worden
en dan kunnen ze er weer even tegenaan
dan zijn ze weer even in balans
alles volgens de wet
want het wordt vrijwillig genoemd
als het niet de volwassen beslissing van een rationeel individu is dan is het wel de rationele beslissing van een volwassen individu.
En als ik zo iemand tegenover me krijg in een zaak als deze waar iedereen het over heeft
heb je dat stadion vol bloemen op de TV gezien?
voetbal is nog steeds wat het is
niet dat ze de supporters het zelf weten maar zoals verschillende andere sporten ook is voetbal een van de weinige dingen in hun bestaan dat zich aan de censuur van laag 1 onttrekt
dit maakt het tot
ach je snapt het wel.
Wat wilde je zeggen?
P: Dat je al voorspeld had dat we zeker nog aan het vrouwenlichaam onder de toga toe zouden komen.
A: Dat wilde je niet zeggen.
P: Nee, ik wilde zeggen dat jij mij ook voor je hebt laten kruipen.
A: ?
P: Jouw kantoor, jouw tijd, jouw zaak, jouw verhaal
ik word hier binnengebracht en jij keurt of ik als illustratie bij jouw verhaal voldoe.
A: Dat is niet wat het was
ik geef zonder meer toe dat ik éen en ander op je geprojecteerd heb
maar ik had een bericht over jou
of van jou
en dat heb ik nog steeds.
–
P: Wat ik hier nou zo van jou gehoord heb, ik bedoel al deze middagen dat ik hier nou geweest ben
als je alles niet tot en met zijn rotte fundamenten af kunt breken zal er niets veranderen.
Het heeft geen nut om symptomen te bestrijden
daar voor te gaan, want alle energie die je daarin steekt houdt juist wat in elkaar zou moeten donderen nog even langer overeind
en dan ga ik er voor het gemak maar even aan voorbij of je als mens de strijd met de tijdgeest toch niet al bij voorbaat verloren hebt.
A: Ik zei toch dat ik goud in handen had.
P: Het normaal van de normale mannetjes en de normale vrouwtjes zoals jij ze noemt bepaalt vandaag de dag bij ons de normale werkelijkheid
en door iemand die buiten hun normaal valt voelen ze zich bedreigd
dat is gewoon hun normale reflex
en door hun aantal kunnen ze die dan in de verdediging dringen
daar kun je als eenling gewoon niet tegenop.
Zij zijn onschuldig tot hun schuld bewezen is
zo is hun normale wet
en het is niet dat hun schuld nooit eens bewezen wordt
dit gebeurt herhaaldelijk
maar als dit gebeurt gaat de zaak de doofpot in of wordt wegens procedurefouten geseponeerd.
A: Wist je dat ratten elkaar enkel aan de geur herkennen
wordt een ratje uit de familie gehaald en ondergedompeld in een andere geur en weer terug gezet, dan wordt dit ratje direct door de familie aangevallen verscheurd opgegeten.
De juiste geur hebben is minstens zo belangrijk als de juiste diploma's hebben
wist je dat de geurtjesindustrie vandaag de dag in dit werelddeel éen van de bestdraaiendste en éen van de profijtelijkste is
miljardenomzetten.
–
Ik dank mijn carriere aan CC.
P: Co-Co.
A: Juist
had ik mijn nummer 5 niet gehad dan was ik allang aangevallen verscheurd en opgevreten
mijn slavische dobro is namelijk niet zo slavisch
maar ook als het dat wel geweest was zou het vreemdelingenstank genoeg zijn
het meisje waar je mee neukt, maar waar nooit mee getrouwd wordt
nee, mijn stank is nog erger
mijn dobro is ciganin
ook heel romantisch, als we maar in onze reservaten blijven.
–
P: Wat ga je nu doen Anita?
A: Ik ga mijn nummer 5 weggooien.
P: –
A: Weet je wat?
we geven het ze.
Ik ben het goedgelovige gansje
wat ik ook was
ben
welbeschouwd.
Jij bent de bruut
wat je ook bent welbeschouwd.
Jij hebt mij misbruikt
wat je niet hebt gedaan, ik heb jou misbruikt
maar dit blijft tussen ons.
Niet helemaal een grapje hoor.
–
Ik ga nu de deur voor je openhouden
en ik ga morgenochtend nog een ochtend vrijaf nemen en dan zie ik je morgenmiddag en dan hoor je wat mijn beslissing is.
P: Tot morgen dan.
PROTAGONIST geeft ADVOCAAT een kus op haar wang en gaat naar buiten.
Akte II, scene 3
ADVOCAAT loopt, reageert, illustreert, vibreert, drinkt water. PROTAGONIST zit en loopt, vitale houding, anticipeert, reageert, drinkt water.
Klop op de deur en PROTAGONIST komt binnen.
P: Hallo An.
A: Dima hallo.
Ga zitten.
–
P: En?
A: Ik dacht nadat je weg was gisteren dit wordt een korte nacht, maar ik heb geslapen als een roosje.
P: En?
A: Je lucht was hier de ruimte nog niet uit of het was me helemaal duidelijk
ik bedoel, niet precies hoe het moest gaan, maar wel dát het moest gaan gebeuren.
Maar toen bedacht ik dat het uiteindelijk mijn vak is
om de maas in het net van de wet te vinden en te kunnen zien hoe je daar doorheen kunt glippen.
P: Was je naam ook niet Maas?
A: Scherp.
Aan die naam zie je trouwens dat het er in mijn familie altijd ingezeten heeft
hoe ik mijn leven ingericht heb
hadden ze zich Bogdanovich blijven noemen, je snapt het
dobro.
Ik heb dus besloten de wet de wet te laten en jou wel voor een jury te brengen die over je gaat oordelen.
–
Ik zal je vertellen dat de evergreens die je hier in de kleine lobby en op de gangen aan de muren hebt zien hangen allemaal zwaar van papieren zijn voorzien
ooit was er een periode dat ik 60 uur per week werkte
er hangen er acht, zeg éen voor ieder jaar dat die periode duurde.
Ik heb er goed voor betaald, met een knipoog naar de fiscus
aan in ieder geval twee ervan hangt nu een veilingkaartje met zes nullen
met geen van die acht heb ik meer affiniteit dan met deze kleren die ik aanheb.
Wat ik zeggen wil
ik hoef maar éen nummer in te toetsen en ja te zeggen en binnen een uur zijn ze alle acht opgehaald
de betaling ligt al twee jaar in goud in een safe deposit box en de sleutel daarvan ligt hier in dit kantoor achter een kluisnummer dat ik niet ken, maar dat ik als reactie op mijn ja te horen zal krijgen
zo hebben wij het afgesproken en zo weet ik dat het zal gebeuren
en dit weet ik niet alleen omdat deze man via mij aan mijn klanten al een vermogen verdiend heeft, maar ook omdat hij de neef is waar ik het al over had
die van mijn vriendin
en die van wat hij aan deze acht gaat overhouden met gemak mijn drie vriendinnen voor de rest van hun leven kan onderhouden
en dit zal hij doen ook.
–
Dus ik had nog maar éen probleem
hoe krijgen we jou hier uit dit kantoor?
P: O?
A: Ik heb het uiteindelijk als volgt bedacht.
Morgen kom jij op je gewone tijd hier
of laat ik zeggen, tot jij hier bent gaat alles zoals het al deze dagen gegaan is.
Als je hier een half uur bent begint de actie.
P: ?
A: Spannend he?
P: –
A: Je weet dat als die deur opengaat, dat als je rechtdoor zou lopen je zo op het bureau van mijn secretaris loopt
dus als de deur openstaat heeft hij zicht op dit gedeelte hier van mijn kantoor.
Als ik hier inelkaargezakt lig en jij doet de deur open dan ziet hij mij meteen snap je.
P: –
A: Dit is dus hoe we het gaan doen
erg erg eenvoudig
het is een prachtplan.
P: Nou kom op.
A: Als jij hier bent afgeleverd gaat de deur dicht
ik zeg 's ochtends tegen mijn secretaris dat wij hierbinnen inmiddels aan een doorloop toe zijn en dat ik hiervan een registratie wil hebben
ook omdat dit, morgen dus, jouw laatste bezoek hier is.
En dat is ook precies wat we het eerste half uur gaan doen
je laat mij maar gewoon praten en jij zegt op zijn tijd ja en nee en stelt hier en daar een vraag
dat wijst zich vanzelf.
Bij zo'n samenvatting zit ik nooit achter mijn bureau
ik loop
dat is op alle registraties te zien.
Ik loop
na ongeveer een half uur zorg ik dat ik precies hier kom te staan
recht dus in de lijn van de deur.
Tijdens het half uur heb ik al een paar keer eventjes bijna onmerkbaar gepauzeerd
even diep ademgehaald en mijn hand hier naar mijn hart gebracht
zo
en na een half uur dus sta ik hier en zak ik in elkaar
ik stop met praten
kreun, niet te hard niet te zacht
niet te lang niet te kort
en zak in elkaar.
P: Oké.
A: Snap je waar ik naar toe wil?
P: Vaag.
A: Wat vaag?
je hebt geen idee.
P: Oké, ik heb geen idee
als ik je daar een plezier mee doe.
A: Tussen haakjes: ik zeg wel steeds een half uur, maar het kan ook iets korter zijn want ik ben wel van plan iets te slikken
daar moet ik vanavond nog achteraan.
P: ?
A: Gewoon iets onschuldigs uit de kruidenkast van Wind, maar wel dat het op het hart werkt.
Dus.
P: Zal ik zeggen wat ik
in welke richting ik.
A: –
P: Jij ligt daar
ik schrik
voor de camera, menselijk detail
ren naar de deur en roep naar jouw vriend.
A: Was het niet duidelijk dat alles hier strikt professioneel is?
P: Hij is de enige aan de andere kant van de deur?
Geen gewapende beveiliger?
A: Ik heb erop gestaan dat ik zo'n vibratie niet in mijn directe omgeving wilde
ik ben aansprakelijk
daar heb ik papieren voor getekend.
Dus.
P: Goed,
ik roep naar jouw computer dat jij
en ik wijs, want hij ziet jou natuurlijk
dus hij springt op en komt hier naar toe met al zijn aandacht op jou en ik maak van zijn schrik gebruik om.
A: Om.
P: Nou om te verdwijnen
de trap af, de straat op, weg.
A: Precies
dat is het idee
maar mijn computer zoals jij hem noemt komt nooit, dat is: nooit, mijn kantoor binnen
hij niet en niemand niet
dus dit gaat iets anders, hoe ik het bedacht heb.
P: ?
A: Wat je zegt
als je de deur opendoet ziet hij mij
en jij zegt iets van vlug vlug bel een ambulance
maar jij gaat niet naar buiten, jij komt terug naar mij en legt mij met mijn rug recht op de vloer
heel geroutineerd, heel zorgzaam
hij aan de telefoon ziet dit
dit actuele moment kapselt hem in, totaal
jij bent in dit moment de behulpzame betrouwbare
hij vergeet dat jij de meedogenloze bruut bent
snap je.
–
Dus ik lig op mijn rug
zo
de deur staat open
hij heeft alles gezien
jij staat op, loopt gehaast naar hem toe en al lopend vraag je of de ambulance komt en of hij nu ja of nee zegt, je vraagt dan of hier in het gebouw geen eerste hulp is
hij zal zonder er een moment bij na te denken zeggen beneden naast de portier en dán loop je in dezelfde haast naar de trap
verdwijnt uit zicht
en voordat je bij de portier bent heb je al die haast van je afgeschud en als een geregelde bezoeker van het gebouw loop je naar buiten.
P: Het kan.
A: Kan het of kan het?
P: Ja het kan.
A: Is het niet fantastisch?
P: Een prachtplan
tot zover.
A: Eerst even wat drinken nu.
–
Dan komt de rechtszaak
of dan ga je naar de rechtbank.
P: ?
A: Als je naar rechts gaat als je de lobby uit bent is even verderop op de hoek een supermarkt.
P: Heb ik gezien.
A: In het fietsenrek naast de winkelwagentjes zorg ik dat een fiets staat
een gele sportfiets
morgen het eerste wat ik doe, voordat de apparatuur aangaat, is jou de sleuteltjes geven
je kunt toch wel fietsen?
P: –
A: Het ene slot, dat is de kleine sleutel, zit achter het zadel en de grote sleutel is van de ketting
als je gewoon onopvallend gehaast doet kun je binnen twee drie minuten op die fiets zitten.
Ik zeg je nu een nummer
kun je dit onthouden tot morgen?
P: –
A: 44.
P: 44.
A: Het is zo'n 25 minuten fietsen, maar het kan bijna niet verkeerd gaan
als je de fiets hebt, blijf je op de weg die van hier naar de supermarkt loopt
die volg je en volg je tot hij ophoudt
dit is zo'n 7 kilometer, dus dat is lang
er zijn zeker 4 rotondes, misschien nog wel een paar meer, en een hoop stoplichten, maar je blijft maar steeds rechtdoor gaan.
Deze weg loopt uiteindelijk tegen een flatgebouw aan
daar ga je naar links en direct naast het flatgebouw loopt een fietspad en daar ga je naar rechts
dit fietspad was ooit een landweggetje en er liggen nog steeds een paar vrijstaande huizen aan
het derde huis links is nummer 44
het.
P: Is waar je vriendinnen wonen.
A: Precies
maar ik wilde zeggen, het heeft een voortuin met een haag van zeg een halve meter hoog en een ijzeren poortje met twee vieren erop
je kunt het poortje zo openduwen
je neemt de fiets mee de tuin in en zet deze tegen de paal die naast het pad staat dat naar de voordeur gaat
heb je het?
P: Door door door tot flatgebouw
even links en weer door
groenpad
derde huis links.
A: Het is een witgeverfd huis.
P: Wit huis.
A: Zij weten niet van jouw bestaan, om het zo maar te zeggen
zeker niet dat jij iets met mij te maken hebt
of ze verder iets van de moord gehoord hebben die het hele land,
ons allemaal, zo geschokt heeft, ik betwijfel het
in mijn nabijheid is er in ieder geval geen woord over gezegd
en als ze de laatste weken de TV aangehad hebben of een krant ingekeken, dan dacht ik niet dat er ergens een foto van jou verschenen is.
P: Niet dat ik weet nee.
A: Je belt dus aan en als de deur opengaat, en die gaat zeker open dat weet ik zeker, stel je je voor en zeg je dat An Maas je gestuurd heeft.
P: En dan volgt mijn rechtspraak.
A: Het moment van de waarheid ja.
P: Word ik binnengelaten, dit pleit mij vrij.
A: Precies.
P: En word ik niet binnengelaten, dan ben ik vanaf dat moment opgejaagd wild.
A: Precies
en word je binnengelaten dan zeg je dat ik gevraagd heb of jij daar op mij kunt wachten
en verder zeg je wat je maar wilt of zwijg je wat je maar wilt.
P: Ik snap het.
A: Kan het of kan het niet?
P: Het kan An
het is een prachtplan.
–
Geen blaffende honden?
A: Geen blaffende hond en geen slapende hond.
P: Alleen een wakkere vrouw.
A: Alleen een paar wakkere vrouwen die ik meer vertrouw, dan dat ik mezelf doe.
–
Dit is het.
P: Rust vanacht weer als een roosje.
A: Ik hoop het
morgen is de dag.
P: Morgen is de dag.
(Ze schudden elkaar de hand en PROTAGONIST gaat naar buiten.)
Epiloog
ADVOCAAT en PROTAGONIST bewegen allebei door de kamer alsof ze er thuis zijn.
P: Als jij het over laag 1 hebt kun je af en toe een soort woede niet onderdrukken
ben je dit met me eens?
A: Ben ik met je eens.
P: Ik denk dat je in laag 1 iets zoekt wat deze laag niet te bieden heeft.
A: –
P: Je weet dat zaken als vrijheid en liefde en waarheid en geluk niet materieel zijn
en toch, zo komt het op mij over, lijkt het alsof je ze in laag 1 wil kunnen vinden.
A: Wat ik wil is dat onze maatschappij er benul van heeft dat het leven niet plat is
en niet dat het zo is dat laag 1 allesbepalend is
dat dit zo is, dat laag 1 alles dicteert, heeft van een groot deel van de wereld een rampgebied gemaakt, om het maar eens groot te zeggen
plus levert het wat individuele irritaties op
en mijn woede
dat is een cocktail
van die twee
zorgen om de slachtoffers van de onbeteugelbare energieverkwisting door een clubje maniakken plus mijn persoonlijke irritaties.
–
Het irriteert mij dat er op de prominente plaats in de culturele bijlage van de krant een artikel staat waarin ik moet lezen dat vrouw en kind gehoorzaamheid verschuldigd zijn aan de man des huizes, omdat hij de natuurlijke autoriteit is
is het te geloven dat zo'n paljas een gezaghebbende functie mag vervullen in een gezaghebbend instituut?
wc's schoonmaken in het centraal station, dat lijkt me een leuke leerschool voor deze vakbroeder
zelfde leeftijd overigens als ik
en weet je wat de progressieveling hier beschaafd bij kanttekent?
dat de conservatieveling die hij hier citeert wel erg licht over de verworvenheden van het feminisme heenstapt
waar hebben die hufters het over?
op wie moet ik verwerven wat ik als geboorterecht heb?
hoon en agressie en minachting voor alles wat aansluit bij mijn levensgevoel
waarom wordt diezelfde prominente pagina niet ingeruimd voor een artikelenreeks waarin inzichten van echte autoriteiten een presentatie krijgen?
mag ik voor de zoveelste keer lezen hoe DD.
P: Donald, nee Dagobert Disney. Doris Day dan?
A: Favoriet, maar ook die is het niet
hoe intelligent en stimulerend Denis Diderot het probleem vrijheid-gepredestineerdheid benaderd heeft maar er niet uitgekomen is, en dik twee eeuwen later zijn ze er nog niet uit
lees Surfing the Himalayas zou ik zeggen
ga een dialoogje aan met Master Fwap.
–
Goed en kwaad
ook zo'n geliefde lolly waar al eeuwenlang aan gelikt wordt
nou
tussen jou en mij gezegd en gezwegen zal ik het je vertellen: het kwaad vindt alleen een thuis in individuen die nooit respons hebben gekregen op wat ze van nature geven en op wat ze van nature vragen
wat vandaag de dag de norm is want wat babies van nature te bieden hebben heeft weinig materiële waarde
dus nooit een natuurlijke respons en dus nooit een bevestiging van hun natuur
dit worden gewetenloze individuen
en hoe braver ze zich daarna overgeleverd hebben aan de denkpatronen en de gedragspatronen van de cultuur hoe perverser ze zijn
kleine of grote maniakken
ik ben ze in alle maten tegengekomen
en omdat ik er inmiddels allergisch voor ben
geloof me, letterlijk een buik vol jeuk
kon ik er ook zo zeker van zijn dat jij een geval apart was.
P: Waarom schrijf jij die artikelen niet?
je komt met een verhaaltje hoe de shock van je ervaring met mij tot een grote verandering in je leven heeft geleid
je hebt je koers verlegd
de boeg omgegooid
je bent door deze hele zaak nu een genoteerde naam
zeker bij de krantenredacties
dus wat houd je tegen?
A: Ik ben geen schrijfster.
Maar ik zou kunnen doen zoals ik het altijd gedaan heb
wat rondlopen in mijn kantoor
de microfoon openzetten en zeggen wat me met een bepaald onderwerp in mijn hoofd voor de mond komt
mijn secretaris werkt de opname uit in goedlopend proza
ik kijk het na
verander hier en daar nog wat en zet mijn handtekening.
Deze werkwijze zou ik kunnen aanhouden
een andere ruimte is het probleem niet
en een vervanger voor mijn laatste secretaris moet toch ook niet zo moeilijk te vinden zijn.
P: Kijk niet naar mij.
A: Dat doe ik ook niet.
Maar dat doe ik ook wel
hoe ga jij nu verder?
P: Laat ik het zo zeggen
ik heb veel twijfels
en ik kan niet voorspellen wat die met mij gaan doen.
A: Dat snap ik
dat snap ik Dima
maar jouw tijd is nog niet op.
–
P: Je zei dat geld geen factor was?
A: Dat zei ik.
P: Je weet waar hij geboren is, daar ga ik naar toe
ik betwijfel of de mensen daar enig belang hechten aan die plek, hij is daar al snel na zijn geboorte vertrokken
klets
ik heb gewoon een soort zekerheid dat ik precies op die plek een huisje zal vinden
of zal kunnen bouwen
niet groot, 50 vierkante meter is genoeg, voor mij, een paar siamezen, een papegaai
aan het huis een serre voor de orchideeën die ik ga kweken.
A: Geen gezelschapsdame?
P: Ik ben altijd in gezelschap
maar als je in de buurt bent zal er altijd iemand thuis zijn
ik zal er met bouwen rekening mee houden.
A: Je bent een lieve moedige man.
P: En ik vind jou een eindeloze vrouw.
A: Jij zult de man in mijn leven zijn
daarin heb ik me dan toch in ieder geval niet vergist.
P: Ik denk dat je je wel vergist.
A: Ik denk het niet.
Eén van de mannen.
De weinige mannen.
Loyaliteit zonder voorwaarden.
P: Ik ben natuurlijk geen patroonexpert, maar iets geeft mij in dat jouw woede te maken heeft met het mannelijke in je leven
dat je woedend bent omdat je weinig mannelijks tegenkomt wat jouw respect verdient
waar je respect voor kunt opbrengen.
A: Scherp.
P: Ik ken mannen anders dan jij.
A: Jij kent mannen die anders zijn, zoals dat genoemd wordt
grapje.
P: Onder de mannen die anders zijn zitten er anders ook genoeg die jij mannetjes en vrouwtjes zou noemen.
A: Het was ook een heel flauw grapje
eigenlijk geen grapje, meer een mislukte schijnbeweging
dus, om je voorzet niet te ontwijken
het grootste deel van mijn woede is reële kritiek op een onacceptabele toestand
geen twijfel
maar ik geef zonder meer toe dat een klein deel ervan zijn adem vindt in het patroon waar jij het over hebt.
–
Ik ben een vrouw.
Er zijn mannen waar ik respect voor heb
mijn eigen vader, om er éen te noemen
ik ben van 1963
mijn ouders zijn apart gaan wonen in 1970
mijn moeder is in een commune gaan wonen met andere lesbiennes
ik ben bij mijn vader gebleven
mijn tweelingnicht tussen haakjes heeft als kind bijna tien jaar in die commune geleefd.
Mijn vader had voor mijn gevoel precies de juiste
of laat ik het zo zeggen: mijn moeder en mijn broer en ik waren hem het allerliefste
en hij wilde het allerbeste voor wat hem het allerliefste was
hier stond hij als man nogal alleen in.
Ik zou respect hebben voor dé man als de afbraak van het patriarchaat een beweging geweest was die van mannen uit gekomen was
maar die mogelijkheid is voorgoed bekeken.
Vrouwen moeten eisen wat ze gegeven hadden moeten krijgen
iets wat je aangeboden krijgt heeft een hele andere emotionele waarde dan iets wat je op moet eisen
en wat jij zo scherp zei:
in woorden hebben ze misschien hier en daar wat gekregen
maar in de daad nog lang niet
ook voor hun eigen belang hadden mannen niets liever hebben moeten willen
ik wil maar zeggen, ik snap niet dat de mannetjes en vrouwtjes als collectief nog steeds niet snappen
ach je snapt het wel.
P: Hun schuld is te hoog opgelopen.
A: Ze hebben er gelijk in om bang te zijn voor hun ouderdom.
P: Het hele gewicht van hun schaamte komt op ze af
en zouden er daarom zo veel dement worden?
A: Ik durf veel te zeggen hier tussen jou en mij gezegd en gezwegen, maar dat zou ik niet over mijn lippen kunnen krijgen.
P: Maar?
A: Ik heb zoiets wel eens gedacht, geef ik toe
hoewel ik zou zeggen dat er ook een aspect is dat ze er eindelijk aan toe zijn om voordat ze het aardse verlaten hun onbevredigde kindbehoeftes alsnog te bevredigen.
P: Daar kan ik accoord mee gaan.
–
A: Wat zou je ervan vinden als ik erachteraan zou gaan dat op de plaats van de moord een orchidee komt te staan?
P: Een orchidee voor een voetballer?
A: Niemand zal op het idee komen maar als ik het eenmaal genoemd heb, zal iedereen die met hem omgegaan is zich herinneren dat het zijn bloem was en ze zullen laaiend enthousiast zijn.
P: Wat een optimisme ineens.
–
Ik had het je willen vragen.
A: Nou dat is dan geregeld.
P: Je denkt niet dat je hiermee de een of andere journalist een clou in handen speelt die regelrecht naar zijn geboortegrond leidt?
A: Als dat je angst is dan moeten we het misschien niet doen.
P: De vraag is wat meer voor hem betekent
die orchidee op de plaats waar hij stierf of
ik bedoel, een eerbetoon van de massa of een eerbetoon van mij op de plaats van zijn geboorte.
A: Vraag het hem.
P: Dat deed ik al, maar ik vertrouw niet helemaal of het antwoord dat ik hoor van hem af komt.
A: Jij kent hem anders dan ik.
De vraag kan ook zijn wat meer voor jou betekent.
P: Laten we het over iets anders hebben.
Je hebt gelijk gekregen dat het met de schilderijen zou werken.
A: Dat zei ik je toch
een hele goeie man
je zou met hem op kunnen schieten
ik bedoel vriendschap.
P: Ik denk dat je je vergist.
A: Ik denk het eigenlijk ook.
P: Zullen we er nog éen drinken en dan gaan slapen?
A: Op je gezondheid Dima, leef gelukkig.
P: Op jou Anita, een vrouw om van te houden.
A: Dat meen je.
P: Dat meen ik.
Dat we nog dikwijls met elkaar mogen proosten.
A: Daar drinken we op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten